Ik ontwaakte in een oncomfortabele houding op Jake’s lederen bank. Het duurde even voordat ik doorkreeg waar ik beland was. Ik wreef vermoeid het slaapzand uit mijn ogen en merkte op dat mijn gehele lichaam pijnlijk bonsde. Met opgetrokken wenkbrauwen staarde ik naar het nette verbandje dat om mijn borstkas was verbonden. Ik keek om me heen en zag plots dat het al twee uur ’s middags was. Welke dag was het? Moest ik werken?
‘ Maak je geen zorgen. ‘ Hoorde ik een stem achter me. ‘ Ik heb Eve gebeld en haar verteld dat je vandaag niet komt werken. ‘
‘ Hoe bedoel je? ‘ Sputterde ik verwoed. ‘ Ik heb het geld nodig, Jake. ‘
Jake haalde zijn handen door zijn ongecontroleerde kapsel en fronste met zijn wenkbrauwen.
‘ Vriend, je wil niet weten in welke staat ik jullie gisterenochtend heb opgehaald. Je bent oververmoeid, ga alsjeblieft slapen. ‘ Hij greep zijn zakelijke tas beet en stond op van de keukentafel.
‘ Ik heb zo een rechtszaak, dus je hebt het rijk voor jezelf de komende paar uur.’
‘ En Caroline dan? ‘ Ik rekte me uit en voelde nu pas hoe moe ik eigenlijk was. Ik sloot mijn ogen en viel weer achterover op de bank.
‘ Caroline heeft even niets te vertellen. Plus, ze is toch bijna nooit meer thuis. Je kunt ook ons bed nemen als je wil. ‘
‘ Ik ga zo gewoon naar huis. ‘ Vermeldde ik.
‘ Dat gaat niet gebeuren. ‘ Vertelde Jake me standvastig.
‘ Wat zit je nou autoritair te doen? ‘ Vroeg ik hem geërgerd. ‘ Het is mijn huis. Daar heb jij geen reet mee te maken. ‘
‘ Maar Kate en Lennon wel. De enige reden waarvoor ik je terug zou laten gaan is om je spullen te pakken. De komende weken blijf je hier. Ik heb met Kate die afspraak gemaakt. Zij wilde je aanmelden bij een afkickkliniek. Dit was het beste wat ik voor je kon doen. ‘
‘ Jezus. Hoor je wel wat je zegt? ‘ Stamelde ik ongelovig. ‘ Jij en Kate doen verdomme alsof jullie gedeelde voogdij over me hebben. ‘
‘ Misschien moet je dan kappen met je te gedragen als een klein kind. Stop met die zelfdestructieve onzin, Tristan. Je bent 23 jaar oud, het wordt tijd om met je issues te dealen voordat je straks helemaal alleen overblijft. ‘ Na zijn mening eerlijk uitgesproken te hebben, greep Jake zijn lederen tas en opende de voordeur. Voordat hij het appartement verliet draaide hij zich naar me om. Zijn donkerbruine ogen staarden me ongelooflijk triest aan. Ik probeerde hem zo woedend mogelijk aan te staren, maar faalde in mijn wanhopige actie. Ik sloeg mijn ogen neer en staarde naar de vloer.
‘ Je doet alsof je alles alleen aankan. Een mens kan niet alles alleen. De stap over die verdomde trots van je heen en laat iemand naar binnen. Ik heb geen zin om je ergens in een greppel te vinden met een heroïnespuit in je arm. ‘ Met die woorden verliet Jake zijn appartement en gooide de deur met een harde klap achter zich dicht. Ik draaide mijn hoofd de andere kant op en staarde naar het plafond. Jake had gelijk. Ik haatte het om toe te geven, maar hij had het niet mis. Ik bracht niet slechts mezelf continu in gevaar, maar daarbij ook het lot van mijn bloedeigen moeder en de zevenjarige Lennon. Toch kon ik het niet helpen om woedend te zijn op Kate. Ze had me praktisch mijn bloedeigen huis uitgeschopt. Toen zij op haar zestiende zwanger en dakloos was, hadden mijn moeder en ik haar zonder enige twijfel in huis genomen. Was dit soms haar manier om dankbaarheid te tonen? Ik was er altijd voor haar geweest. Ik was zelfs bij haar bevalling. Ik mocht dan interesse hebben in het medische vlak, maar ik was nog altijd lichtelijk getraumatiseerd. Ik was er voor Jake toen zijn moeder overleed aan een hartstilstand en had zelfs de begrafenis geregeld omdat niemand anders in staat was om dit te doen. Ik had altijd alles op een rijtje gehad en nu ik dit even niet had, werd ik ervoor gestraft? Ik trapte gefrustreerd tegen de salontafel. Ik kon mezelf onmogelijk verdoven met alcohol of pillen op dit moment. De enige manier waarop ik mezelf bezig kon houden was met seks. Dit motiveerde me om met moeite van de bank af te komen en de badkamer in te lopen. Ik staarde naar mezelf in de spiegel. Zonder enig berouw voor mezelf te hebben rukte ik ruw het verband van zijn plek. Ik weigerde uit te kermen van pijn en nam mijn nieuwe zelf in me op. Het gehechte kruis zag er lelijk uit, maar wanneer het een litteken werd zou het heus wel meevallen. Ja, ik was gemutileerd. En ja, ik voelde me diep vanbinnen geschonden. Ik kon me hier niet aan toegeven. Ik moest die douche in, gaan clubben en vervolgens aan Darren verklaren waarom de pillen verdwenen waren. Al wist ik honderd procent zeker dat dit zou resulteren in nog meer schulden. Schulden hebben bij een medische kliniek leek niet zo’n groot probleem meer wanneer ik het vergeleek met schulden bij een dealer. Jake had gisteren toch gelijk gehad. Ik had mezelf in de nesten gewerkt.

Reacties (2)

  • AmeranthaGaia

    Een afkickkliniek is een goed idee, maar wie gaat daarvoor betalen? Dat kan hij zelf echt niet. Al zijn geld gaat al naar zijn moeder.

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Dat heb je ook!!
    Luister nu naar jake!!!
    Laat hem, Will of Kate toe en zoek samen naar op lossing!
    Mij benieuwen hoe nu verder gaat!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen