Ik had verwacht dat ik gemakkelijk kon ontsnappen. Ik opende achteloos de voordeur en liep zonder enige twijfel naar buiten. Ik wist naar welke club ik moest en realiseerde me, dat ik onmogelijk thuis zou komen vannacht. Helaas hadden mijn vrienden andere plannen. Net toen ik de drukste straat van San Diego wilde oversteken om te ontvluchten aan mijn nuchtere leven, stapte iemand een zwartkleurige Rangerover uit.
‘ Hey! ‘
Verdomme. Ik herkende die stem uit duizenden. Met een neppe glimlach draaide ik me vloeiend om naar de eigenaar van de veel te dure auto.
‘ Hey, William. Jij ook hier? ‘ Snoof ik sarcastisch. ‘ Wat een toeval. ‘
De blonde jongeman leunde nonchalant met zijn rug tegen zijn auto en bestudeerde me van top tot teen. Om eerlijk te zijn, veroorzaakte dit een ongemakkelijk gevoel in mijn onderbuik.
‘ En waar denk jij heen te gaan? ‘
Verrast trok ik mijn beide wenkbrauwen omhoog. ‘ En waarom denk je dat ik je een antwoord verplicht ben? ‘
‘ Vanavond was het mijn beurt om te babysitten, omdat je blijkbaar nog een groot kind bent. ‘
‘ Dus je zit al de hele dag naar Jake’s appartement te staren? Creep. ‘
Will haalde zijn handen door zijn donkerblonde, golvende lokken. ‘ Vanaf het moment dat Jake is gaan werken. ‘ Verbeterde hij me.
‘ Arme jij. Kate heeft jou ook nog voor haar karretje gespannen. ‘
‘ Je zou Kate eens wat meer moeten waarderen. Ze heeft het beste met je voor. ‘
Ik besloot niets te zeggen op Will’s overduidelijke statement. Ik wist dat hij eigenlijk gelijk had, maar was te stronteigenwijs om dit toe te geven.
‘ Leuk voor je. ‘ Vertelde ik hem. ‘ Als je het niet erg vind, ga ik nu drinken tot ik niet meer na kan denken. Fijne avond. ‘
Voordat ik een ontsnappingspoging kon waarmaken, stond hij al voor mijn neus. ‘ Dat kan ik helaas niet toestaan. ‘
‘ Heel grappig. ‘ Ik probeerde hem ruw aan de kant te duwen, maar voordat mijn lichaam normaal kon functioneren kromp ik ineen van de pijn. Die verdomde wond. Ik schold de zogenaamde ‘Roger en Charlie’ verrot in mijn gedachten. Ik boog onvrijwillig voorover en telde een aantal keer toen tien.
‘ Gaat het? ‘ Ik voelde hoe Will’s hand voorzichtig landde op mijn schouder. In een gefrustreerde beweging deed ik twee stappen achteruit.
‘ Prima. ‘
‘ Geef je op? ‘
Ik gunde hem een stuurse blik, terwijl ik mijn ademhaling wanhopig onder controle probeerde te krijgen. Het leek wel eeuwen te duren. Will zuchtte en haalde een sleutel uit de zak van zijn donkerblauwe colbert.
‘ Kom, ik neem je mee naar binnen. Heb je al gegeten? ‘
Jake had hem zelfs zijn huissleutel overhandigd voor het geval dat ik weer iets doms zou flikken. Het leek wel alsof mijn vrienden bang waren dat ik ieder moment van het balkon kon springen. Niet dat ze ongelijk hadden. Ik hield mijn mond en gaf me officieel over. Het had toch geen zin. In deze toestand kon ik onmogelijk tegen hem op. Will wikkelde zijn gespierde arm om mijn middel en hielp me naar binnen. Voordat we de trap op moesten, rukte ik me los. ‘ Ik kan prima zelf voortbewegen. Dankjewel. ‘
‘ Natuurlijk, Tristan. Doe vooral wat je niet laten kan. ‘
‘ Dat doe ik zeker. ‘
Het duurde niet lang voordat ik achterovergeleund aan de keukentafel zat met een glas water voor mijn neus. Will daarentegen, stond uitgebreid de koelkast te bekijken. Hij haalde wat groenten uit de onderste lade en greep de pasta uit het keukenkastje.
‘ Houd je van pasta? ‘ Vroeg hij over zijn schouder.
‘ Ik heb geen trek, dus nee, ik hou niet van pasta. ‘
‘ Mensen met depressie hebben nooit eetlust, maar dat betekend niet dat je lichaam het niet nodig heeft. ‘
‘ Dépressie? ‘ Blies ik ongelovig. ‘ Natuurlijk, William. Ik ben depressief. ‘
‘ Je maakt het belachelijk, maar diep vanbinnen weet je dat ik gelijk heb. Mantelzorgers hebben vaak last van psychologische klachten. Dit hebben ze echter nooit door, omdat ze zich eerder druk maken om degene die ‘ echt ‘ ziek is. ‘
‘ Hoe kom je nou weer aan zoiets belachelijks? ‘
‘ Ik studeer psychologie. Niet dat het je iets interesseert. ‘
Ik viel voor enkele seconden stil. ‘ Misschien interesseert het me wel. Ik weet niets over je, maar jij lijkt alles over mij te weten. ‘
‘ Mijn mening over jou is deels gebaseerd op assumpties. ‘
We staarden elkaar geruisloos aan. Het viel me nu pas op dat Will zomersproetjes rondom zijn neus had gekregen met dank aan het warme weer. Zijn ogen waren blauw, maar hadden een grijzige gloed. Hij probeerde zich altijd zo zelfverzekerd mogelijk te gedragen, maar ik keek recht door hem heen. Het leek erop dat hij ook recht door mijn façade keek.
‘ Kate heeft het je zeker verteld? Over mijn moeder. ‘
‘ Je kunt het haar niet kwalijk nemen, Tris. Ze kon niet anders. Je was echt van het padje af eergisteren. Je bent er nog goed vanaf gekomen. ‘
‘ Ik ben zowat gebrandmerkt. ‘ Ik schrok van mijn eigen confessie. Wellicht zat het me toch hoger dan ik had gedacht. Will legde met een zucht de kookspullen op het aanrechtblad en plofte tegenover me neer aan tafel.
‘ Waarom besloot je überhaupt die steeg in te gaan? Je had wel dood kunnen zijn. ‘
‘Misschien kon het me niets schelen. ‘
‘ Mij kan het iets schelen als jou iets overkomt. ‘ Na zijn uitspraak hield Will geschrokken zijn mond. Ik wist even niet welke kant ik op moest kijken. In plaats daarvan staarde ik ongemakkelijk naar mijn schoot. Hij bracht me compleet van mijn stuk. Ik was dit niet gewend, wat een onbehaaglijk gevoel opwekte.
‘ Ik ben moe. ‘ Vertelde ik hem tenslotte. ‘ Ik denk dat ik even ga liggen. ‘
‘ Weet je zeker dat je niets hoeft te eten? ‘ Vroeg Will. De bezorgde ondertoon in zijn stem bezorgde me de kriebels. Of maakte ik dit mezelf slechts wijs?
‘ Nee. ‘ Ik schoof de keukenstoel zo hard naar achteren dat het ding bijna achterover tuimelde. Vervolgens liet ik de blonde jongeman achter in de keuken en krulde mezelf op in de zachte kussens van de sofa.

Reacties (2)

  • Luckey

    Jongens zijn al strong eigenwijs maar hij is top punt
    Als het maar goed gaat met die moeder
    nog meer zorgen is niet handig nu
    Will is wel super goed voor hem

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Zoenen, zoenen, zoenen, ZOENEN!
    *Trekt jasje recht en hoopt dat niemand dat gezien heeft.*
    Uhhh... uhm... goed voor hun. Het zou me gewoon bijna kunnen schelen en zo. Niet echt hoor, nee....:X

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen