Ik kreeg koppijn van het gezeik tussen Jake en zijn verloofde. Waarom gingen ze niet gewoon uit elkaar? Zo moeilijk was het niet. Het ging overduidelijk nooit meer werken. Het geschreeuw in de slaapkamer werd luider en luider. Ik stond op van de bank, maakte mijn weg naar het balkon en stak een sigaret op. Buiten zag ik opnieuw de auto van Will geparkeerd staan. Ik moest echt een manier verzinnen om te ontsnappen uit dit huis. Ik moest hoe dan ook geld verdienen. Ik overwoog mijn opties en kwam tot de conclusie dat wegsluipen een slecht idee was. Mijn god, het was echt net alsof ik het kind van de vriendengroep was geworden. Ze hadden geen idee dat ik stiekem het meest volwassen was van allemaal. Ik gooide mijn half opgebrande sigaret de tuin in en gooide mijn benen over de rand van het balkon. Het gebouw bestond slechts uit drie verdiepingen. Als ik een beetje mijn best deed zou ik vast en zeker goed terecht komen. Het kwam erop neer, dat ik bereid was om het risico te nemen. Ik belandde met beide knieën voorovergebogen in het gras. Vervolgens liep ik zo luchtig mogelijk richting Will’s geparkeerde auto en klopte ongeduldig op het raam. Will deed het raam naar beneden en staarde me met open mond aan. In zijn rechterhand hield hij een half opgegeten burger beet.
‘ Doe je mond dicht, Will. Dit is niet bepaald smakelijk. ‘
‘ Sprong je zojuist van het balkon af? ‘ Perfect. Hij staarde me nog steeds aan alsof ik niet spoorde.
‘ Jazeker. ‘ Antwoordde ik. Ik trok de portier van de bijrijdersstoel open en plofte naast hem neer. Nadat ik mijn voeten op het dashboard kastje had gelegd en de volumeknop van de radio harder draaide greep ik het broodje zonder pardon uit zijn hand. Ik nam een grote hap en bestudeerde hem van top tot teen. Jup. Hij droeg weer eens een veel te duur pak.
‘ Heb je soms een begrafenis? ‘ Vroeg ik hem met opgetrokken wenkbrauwen.
Will staarde me vragend in de ogen, waarna ik speels richting zijn outfit gebaarde.
‘ Heel grappig. Wat kom je doen? ‘
‘ Ik moet naar mijn baas. Aangezien jullie me geen kant op laten gaan, moet je me maar afzetten. ‘
‘ Je.. Baas? Jackson? ‘
Ik sloeg hem speels op zijn bovenbeen. ‘ Heel geinig, William. We weten beiden dondersgoed dat Jackson niet de baas is waar ik het over heb. Clarke Avenue 11 graag. ‘
Will vroeg zich overduidelijk af of ik wel helemaal honderd was.
‘ Als jij me niet rijd ga ik te voet. ‘ Merkte ik op. ‘ En dat weet jij net zo goed als ik. ‘
‘ Oke. Prima. ‘ Gaf hij schoorvoetend toe. Een tevreden glimlach verscheen op mijn gezicht toen hij de motor startte. ‘ Als je langer dan tien minuten binnen bent kom ik je halen. ‘
‘ Als je in je kop geschoten wil worden, is dat een prima plan. ‘
Will begon hard te lachen, wat hem een serieuze blik van mij opleverde.
‘ Oh. ‘ Begon hij ongemakkelijk. ‘ Ik dacht dat je een grapje maakte. ‘
‘ Mijn gevoel van humor is inmiddels niet langer existent, William. ‘
‘ Ik wacht wel in de auto. ‘
‘ Dat dacht ik al. ‘ Antwoordde ik.
Binnen een mum van tijd liet ik een zenuwachtige Will achter in zijn zwarte Rangerover. Ik had wanhopig mijn lach in moeten houden zodra hij deze buurt inreed. Clarke Avenue bevatte junkies, hoeren en pooiers. Hier waren ze niet bang om zich terug te trekken in de duisternis. Hij had angstvallig alle deuren op slot gedaan. Niet dat iemand ooit een roomblanke jongeman uit zijn gloednieuwe Rangerover zou sleuren. Dat was een verzekering voor een aantal jaren in de bak. Ik opende de deur en keek om me heen. Darren’s bodyguard knikte me vriendelijk toe. ‘ Hij is in de woonkamer. ‘
Ik stak zonder woorden vuil te maken mijn duim naar hem op en betrad de kamer. Darren zat voorovergebogen voor de salontafel, waar hij zorgvuldig biljetten telde. Zodra ik de kamer betrad keek hij tevreden naar me op.
‘ Zo, zo. ‘ Zei hij. ‘ Dat duurde even. Ik neem aan dat je een flinke som binnen hebt gekregen nu het hoogseizoen is begonnen? ‘
‘ Luister, Darren. ‘ Stamelde ik gevuld met ongemak. Hoe ging ik dit aan hem verklaren? ‘ Ik ben vorige week overvallen door gangleden. Ik ben alles kwijtgeraakt. Inclusief persoonlijke bezittingen. ‘
Verdomme, waarom moest ik perse de laatste twee woorden toevoegen? Darren keek me emotieloos aan. Het leek alsof hij niet eens onder de indruk was.
‘ Welke gang? ‘
Ik tilde moeizaam mijn shirt omhoog. Darren staarde geïnteresseerd naar mijn verwonde borstkas.
‘ Hm. Cross-leden. Ik wist niet dat ze nog zo actief waren. ‘
‘ Ik beloof dat ik het dubbele zal verdienen met de volgende rondes. Je weet hoe goed ik verkoop. ‘
‘ Dat kan wel zo zijn, Tristan, maar je hebt nu ogen op je. Ik kan niet toestaan dat je nogmaals een vier dozijnen pillen verliest. Dat gaat me te veel geld kosten, begrijp je? ‘
Ik wierp mijn blik op de duizenden dollars voor zijn neus. Hij betaalde daar geeneens belasting over. Ik wist niet waar hij het over had.
‘ Darren, alsjeblieft. Je weet dat ik het geld nodig heb. ‘
‘ Ik weet het. Die onzin met je demente moeder. Daarom zal ik niet van je verwachten dat je me terugbetaald voor de gestolen pillen. Je schuld is kwijtgescholden. Jij zit al genoeg in de shit. ‘ Hij knikte richting mijn borstkas. ‘ Maar ik kan niet toestaan dat je nog een keer de straat opgaat met mijn producten. Je kent de regels. ‘
‘ Darren. ‘ Probeerde ik nogmaals. ‘ Ik smeek het je, man. ‘
Darren kwam met een zucht overeind en legde zijn hand geduldig op mijn schouder. Zijn ademhaling klonk gevaarlijk kalm.
‘ Ik ga mezelf niet herhalen, Fuentes. ‘ Siste hij tussen zijn tanden door. ‘ Vertrek of je mag de som alsnog binnen een week aan me betalen. ‘
Ik duwde zijn hand van me af alsof het iets vies was.
‘ Best. ‘ Spuwde ik. ‘ Je krijgt hier spijt van, Darren. Ik was je beste bron van inkomsten.’
‘ Niet te hanig worden. ‘ Siste hij tussen zijn tanden door. ‘ Dat zeggen al mijn werknemers. ‘
Ik balde mijn vuisten en duwde mijn nagels zo hard in mijn huid als ik kon. Ik wist dan ik beter mijn bek kon houden, voordat ook Darren de neiging kreeg om perikelen uit te voeren met een stanleymes. Ik slikte een aantal scheldwoorden in, draaide me om en snelde de woning uit. Dat was het dan. Mijn moeder was er officieel geweest. Ik voelde mijn hart in mijn keel bonken en moest moeite doen om te blijven staan. Dat werd binnenkort een enkeltje richting Mexico. Ik had mijn land van originele herkomst nog nooit bezocht. Ik vroeg me af of het echt zo corrupt was zoals men me jarenlang had verteld. Wellicht zou het voor mij net zo verwelkomend zijn als voor de toeristen, aangezien ik er technisch gezien ook een was. Mijn Spaans was te slecht voor woorden en ik wist niets af van de cultuur. Het enige waar ik goed in was, was taco’s maken. Ik schudde mijn hoofd. Ik was niet blank. Ik zou alles behalve verwelkomend ontvangen worden. Ik besefte mij, dat dit niet slechts voor Mexico gold. Het gold voor ieder land op deze vervloekte aarde. Blanke personen waren jammer genoeg nog steeds bevoorrecht en dit zou altijd zo blijven. Ik had het inmiddels allang geaccepteerd. Jake daarentegen, kon het nog steeds niet loslaten. Met zijn Afro-Amerikaanse achtergrond, had hij moeite om zijn beroep degelijk uit te voeren. Ik opende de portier van Will’s auto en beet hard op mijn tong. Ik plofte zonder iets te zeggen neer en voelde hoe mijn bewustzijn de verslagenheid begon te accepteren. Mijn grootste angst was zojuist werkelijkheid geworden.
‘ Wat is er gebeurd? ‘ Vroeg Will bezorgd.
‘ Ik ben zojuist mijn baan verloren. ‘ Was het enige wat ik uit kon brengen. Voordat ik gedwongen werd om een gesprek te voeren, gaf ik nog een draai aan de volumeknop van de radio en ging op in de muziek om voor heel eventjes het leven te vergeten.

Reacties (2)

  • Luckey

    oh kak
    will moet hem echt gaan helpen
    anders gaat het nog fouter aflopen

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Kan Will verdorie niet een van die misselijkmakend dure maatpakken verkopen en het geld aan Tristan geven? Het is niet alsof hij ee niet genoeg van heeft.(N)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen