De gehele middag knutselen met een zevenjarige kon oprecht gedefinieerd worden als martelling. Ik hield van Lennon, daar was geen twijfel over mogelijk. Het kleine meisje speelde al vanaf haar geboorte een enorme rol in mijn leven, maar dit betekende niet dat ik er voor gemaakt was om prinsessenplaatjes in te kleuren. Als kers op de taart mocht ik me ook nog uitleven met glitterpennen. Ik keek wat verveeld om me heen en merkte op dat de meeste vaders in deze ruimte zichzelf het liefst op wilden hangen. Ondanks dat ik inmiddels al 23 jaar oud was, smachtte ik naar het moment wanneer de schoolbel zou gaan. Dit was de omgekeerde wereld.
‘ Waarom woon je niet meer bij ons? ‘ Vroeg Lennon uit het niets.
Geschrokken staarde ik het kleine meisje aan. Haar grote, donkergroene ogen straalden complete teleurstelling uit. Ik had geen flauw idee wat ik hier op moest antwoorden. Blijkbaar had Kate niet al te veel losgelaten over de tegenwoordige situatie.
‘ Je moeder en ik hadden even wat tijd voor onszelf nodig. ‘ Beantwoordde ik haar vraag tenslotte.
‘ Maar waarom dan? ‘
God. Lennon was veel gemakkelijker af te wimpelen toen ze nog een stuk jonger was. Ik besloot mijn schouders op te halen en me te concentreren op Doornroosje, wiens jurk nog ingekleurd diende te worden. Terwijl ik me wanhopig hard probeerde te concentreren op binnen de lijntjes kleuren, legde Kate’s dochtertje haar hand op mijn knie.
‘ Ben je verdrietig omdat mama je niet wil zien? ‘
Ik legde de glitterstift met een zucht naast me neer en gaf het blonde meisje een aai over haar bol. Voor haar leeftijd, maakte ze zich veel te druk om de problemen van volwassenen.
‘ Ik mocht vandaag jouw papa zijn. Ik kan nooit meer verdrietig zijn, Lenny. ‘
De stralende glimlach die op haar gezichtje verscheen was het mooiste wat ik ooit had gezien. Ondanks dat ik Kate vaak had wijsgemaakt dat ik haar vader niet wilde zijn, kon ik het niet helpen om haar te zien als mijn surrogaatdochter. De schoolbel ging en ik ruimde netjes de spullen op. Lennon bracht haar kunstwerk naar de juffrouw, die verrast naar opkeek toen het meisje mijn kant op wees. Ze pakte zelfverzekerd de hand van haar lerares beet, die achter haar aankwam om mij te ontmoeten. Dit ging ongetwijfeld ongemakkelijk uitpakken.
‘ Hallo. ‘ Ze stak met een vriendelijke lach haar hand uit. ‘ Casey. ‘
‘ Tristan. ‘ Ik pakte stevig haar hand aan en knikte op mijn vriendelijkst.
‘ Tristan is mijn papa vandaag. ‘ Vertelde het meisje vol trots. ‘ Hij woonde samen met mij en mama, maar nu niet meer. ‘
Casey staarde me geschokt aan, waarna ze voor Lenny neerknielde. ‘ Lennon, ik wil even met Tristan praten. Is dat goed? ‘
Lennon knikte enthousiast en snelde naar de andere kant van het klaslokaal om met haar vriendinnetjes te spelen. Ik draaide mijn hoofd om naar achteren, zodat ik er zeker van kon zijn dat ze het naar haar zin had. Toen dit bleek te kloppen, vestigde ik mijn blik wederom op Casey. Ze was lang, had een vriendelijke uitdrukking en was waarschijnlijk een jaar of 30.
‘ Kate en ik zijn nooit samen geweest op een romantische manier. Dat was niet wat Lennon bedoelde. ‘ De woorden verlieten zo oncomfortabel mijn mond, dat ik moeite moest toen om mezelf niet voor mijn kop te slaan. Lennon’s lerares had deze overinformatie totaal niet nodig.
‘ Dat weet ik. Kate heeft me vanochtend gebeld, dus ik wist al dat je langs zou komen. ‘Ik kon aan Casey’s houding zien dat ze zich ongemakkelijk voelde. ‘ Ik weet dat het niet mijn plaats is om te vertellen, maar Lennon heeft meer stabiliteit nodig. In vergelijking met vorig schooljaar ontwikkeld ze zich veel minder snel. Dag in en dag uit is het een drama, ze blijft maar vragen naar haar moeder. Ze zit overduidelijk niet lekker in haar vel. Dat hoort niet bij een kind van zeven. ‘
Ik wreef met mijn handen over mijn gezicht. ‘ Hoe kunnen we ervoor zorgen dat het beter met haar gaat? ‘
Casey haalde onwetend haar schouders op. ‘ Dat is niet mijn taak. Dat is de taak van haar moeder. Ik weet dat Kate ontzettend hard haar best doet voor Lennon, maar dit gaat zo niet langer. Ik heb het gevoel dat jij hier ook iets mee te maken hebt. ‘ Ze gebaarde naar mijn gewonde gezicht. De nagels van de puber-junkie stonden nog altijd in mijn wang gemarkeerd.
‘ Dat is precies de reden waarom ik daar nu even niet woon. ‘ Vertelde ik de brunette. ‘ We willen beide het beste voor Lennon. ‘
‘ Als het niet snel beter gaat, ben ik gedwongen om haar dit jaar over te laten doen. Ik hoop dat jullie dit begrijpen. ‘
Ik gunde haar een stroef knikje. ‘ Ik begrijp het. ‘
Zonder Casey nog een blik waardig te gunnen, draaide ik me om en wenkte Lennon. Ze kwam meteen door de dolle heen op me afgerend en begon druk te praten over van alles en nog wat. Ik verstond de helft niet van wat ze me allemaal vertelde, maar begon toch van oor tot oor te glimlachen. Ik tilde haar op en gaf haar een kus op haar wang.
‘ Bedankt voor de tip, Casey. ‘ Vertelde ik de lerares, voordat ik de kleine meid het klaslokaal uittilde om haar thuis te brengen.

Reacties (2)

  • Luckey

    Lennon gaat hem nog helpen samen met Will
    Dat zegt me gevoel en ik hoop het
    Is ook niet makkelijk voor haar

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Excuseer me, ik moet even in een hoekje gaan huilen en misschien een kussen of 87 aan stukken scheuren.

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen