Foto bij Dreams will be dreams

Lena Duvall word gespeeld door Minja Cvetkovic

Lena

De wind waait door mijn haren en ik sluit mijn ogen. Een glimlach siert mijn lippen en ik spreid mijn armen om de illusie te wekken dat ik vlieg. Opeens word ik van achteren bij mijn middel gepakt en opgetild. De persoon draait een rondje met mij en rust zijn kin op mijn schouder. Ik voel me veilig en geborgen, alsof niemand mij kwaad kan doen.
'Hallo Leentje.' Ik krijg kriebels wanneer de warme adem van de persoon mijn oor streelt. Ik begin te giechelen en open mijn ogen. De persoon zet me uiteindelijk weer op mijn eigen benen en ik draai me om. Niemand minder dan Tom Holland staat me grijnzend aan te kijken. Ik voel mijn wangen rood worden en sla mijn armen om zijn hals.
'Hallo Tommy,' fluister ik terug terwijl ik mijn hoofd op zijn borst leg,'ik heb je gemist.' Tom pakt me steviger vast alsof hij me nooit meer wilt laten gaan. Ik kijk omhoog recht in zijn ogen, hij daarentegen kijkt naar mijn lippen. Zenuwen gieren door mijn lichaam wanneer Tom de ruimte tussen ons in kleiner maakt. Langzaam sluit ik mijn ogen en wacht op het moment.
'Lena,' klinkt het als een fluister,'Lena.' Dit maal iets scherper en ik merk dat Tom me langzaam loslaat. Snel open ik mijn ogen en merk tot mijn verbazing dat Tom helemaal weg is.
'Tom?' ik draai alleen maar rondjes, wanhopig opzoek naar de knappe jongen die mij enkele seconde geleden nog wilde zoenen. ' Tom?' Ik roep en ik roep maar het heeft geen nut. Hij is weg, zomaar, ineens.
'Lena.' Weer diezelfde stem die Tom weggejaagd heeft. De aardbodem begint onder mij te schudden en te beven en ik moet moeite doen om rechtop te blijven staan. 'LENA!'


Ik schiet zwaar ademend recht overeind. Mijn ogen schieten alle kanten op en blijven uiteindelijk rusten op Jamie, die mij met opgetrokken wenkbrauw aan kijkt.
'Zit er iets op mijn gezicht?' vraag ik nonchalant. Jamie schud haar hoofd en zucht eens diep. Daarna loopt ze om mijn bed heen naar de deur. 'Je was weer aan het dromen of niet soms?' Ik krijg weer rode wangen als ik terug denk aan mijn belachelijke droom.
'Misschien...' Dit woord is genoeg voor Jamie om in lachen uit te barsten. Ik vertel Jamie alles, van mijn seksleven tot aan mijn belachelijke dromen.
'Jij bent een zielig geval Lena.' Ik pak een kussen van mijn bed en gooi die zo hard als ik kan richting Jamie. Die nu al helemaal niet meer bijkomt van het lachen. Ik begin te glimlachen en rek me eens royaal uit.
'Het is trouwens al half negen, mocht je het willen weten.'
Bij deze woorden worden mijn ogen groot en sta ik abrupt op mijn benen. ' Half negen?!' Shit, shit, shit ik kom te laat!
'Jamie! Ik zei gisteren dat je me op tijd wakker moest maken!' Jamie doet beide haar handen omhoog alsof ze wilt zeggen dat het niet haar schuld is.
'Ik kan er niks aan doen dat jij een vaste slaper bent.' Mooi excuus Jamie, kudo's voor het verzinnen. Ik heb geen zin om mijn tijd te verdoen aan een discussie en ren naar de badkamer. Tot mijn ergernis ben ik ook nog eens ongesteld geworden vannacht. Ja hoor, natuurlijk dat kan er ook nog wel bij. Nadat ik me opgefrist heb, trek ik de eerste de beste kleren aan die ik kan vinden en haast me de trap af.
'Ik heb een snel ontbijt voor je gemaakt,' zegt Jamie terwijl ze een bord met roerei en bacon onder mijn neus duwt. Ik ren haar voorbij en trek mijn schoenen aan.
'Geen tijd,' zeg ik terwijl ik me hinkelend omdraai. Jamie haalt haar schouders op en gaat aan tafel zitten om mijn ontbijt zelf te verorberen. 'Veel plezier op je werk,' roept ze mij met volle mond nog na. Met een klap laat ik de deur in het slot vallen en ren door de straten van Londen.

'Je bent laat,' no shit Sherlock. Ik sta hijgend voor mijn leidinggevende die me afkeurend aankijkt. 'Sorry Angie, ik heb me verslapen.' Angie rolt haar ogen en draait haar rug naar mij toe. 'Laat het niet nog een keer gebeuren.' Met die woorden loopt ze haar kantoor binnen en begint haar assistent toe te snauwen.
'Je hebt geluk dat ze je niet ontslaat.' Ik draai me om en glimlach wanneer ik zie wie het is. 'Ze zal wel in een goede bui zijn vandaag.' Mijn eigen assistent Dylan staat te grijnzen met twee dampende mokken koffie in zijn handen. ' Is er een voor mij?' vraag ik hoopvol. Sinds ik geen tijd heb gehad om te ontbijten, heb ik ook geen koffie gehad deze ochtend en een ochtend zonder koffie is een hel. 'Ik denk wel aan je, zelfs als je te laat bent.'
Dylan geeft me een knipoog en ik voel mijn wangen rood worden, ik neem de mok dankbaar aan en neem een grote slok. Ondertussen bekijk ik Dylan voorzichtig terwijl hij het tafereel in het kantoor van Angie bestudeerd. Zijn schouderlang blond haar zit vandaag weer netjes in model zoals altijd, blauwe ogen die vol belangstelling de ruzie bekijken en een flauwe glimlach die zijn volle lippen siert. Hij draagt een nette witte blouse waardoor je de verschillende tatoeages kunt zien die verspreid zijn over zijn bovenlichaam, Dylan is zeker geen lelijke man, maar totaal niet mijn type, qua uiterlijk en qua karakter. Dylan draait zich naar mij om en snel kijk ik weg. 'Misschien,' begint hij zijn zin en neemt tussendoor een slok van zijn koffie,' heeft zij een een goede beurt nodig.' Ik proest het uit van het lachen waardoor ik een beetje koffie mors.
' Dylan, wat houd je tegen?' Vraag ik terwijl ik me omdraai en hem een klap op zijn schouder geef. ' Het feit dat ik mijn penis nog wil gebruiken in de toekomst,' en dat is het laatste wat ik hem hoor mompelen voor ik naar mijn werkplek loop.

'Nee. Ja. Mevrouw ik begrijp uw probleem volkomen. Ja. Nee ik zal het doorgeven aan mijn baas. Ja, u ook. Fijne avond.'
Met een diepe zucht druk ik het rode hoorntje in en leg de telefoon met een klap neer. Ik haal mijn handen door mijn haren en leg mijn hoofd op mijn bureau. Ik kijk pas op als er geklopt word op mijn deur, Dylan staat met handen vol papieren in mijn deuropening. 'De post,' zegt hij terwijl hij ze op mijn toetsenbord neer legt.
' Het is al zes uur geweest Lena, maak het niet te laat.' Hij kan makkelijk praten, ik moet nog zoveel doen. Als wraak voor het feit dat ik me verslapen heb heeft Angie me 2 keer zoveel werk gegeven. 'Nee, nee, ga jij nou maar naar huis.' Aarzelend loopt Dylan mijn kantoor uit maar niet voordat hij me een fijne avond wenst. Ik staar naar de post en pak het stapeltje op, een heleboel reclame en enquêtes. Maar ook de krant van vandaag, op de voorpagina staat een foto van een slecht verzorgde man. Verrast lees ik de titel van het artikel en trek mijn wenkbrauw op.''BARTY CROUCH JR, NIEUWE DIRECTEUR BRITSE FBI.'' Is hij de nieuwe directeur? Nou, hopelijk verdient hij genoeg geld voor een douche met zijn nieuwe baan. Ik sta op en gooi de post in de prullenbak in de hoek. Het werk wat ik van Angie heb gekregen ligt nog voor de helft op mijn bureau. Ik doe de lichten uit en trek de deur achter me dicht en stiekem hoop ik dat Jamie haar kookkunsten gebruikt heeft voor een heerlijk avondmaal.


Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen