De natte haren van het douche was nog steeds niet helemaal droog. Ik had vandaag maar iets eenvoudigs aangetrokken, aangezien maandag meestal nooit de bijzondere dag was. Met mijn elastiek om mijn pols, deed ik snel mijn haar in een losgedraaide knot. Jasper was nog nergens te bekennen, waarschijnlijk zou hij wat later komen. Ik pakte uit mijn donkerode kluisje mijn geschiedenis boek, die we jammer genoeg hadden. Ik had zelf niet veel zin om naar de geschiedenis les te gaan, maar vandaag was de dag dat we onze opstel af moeten hebben. Waarschijnlijk zouden we punt aftrek krijgen als we laat met de opstel kwamen. Ik pakte alvast de boeken voor de volgende les na geschiedenis, want dan hoefde ik niet weer naar mijn kluis toe lopen, om mijn schoolboeken te verwisselen. Net toen ik mijn kluisje dicht had, borsten opeens iemand keihard tegen me aan, waardoor ik op de grond struikelde. Mijn boeken en schriften voor de lessen waren ook door een harde stoot op de grond gevallen. Het was weer de zoveelste keer dat ik tegen Colin aanbotste. Ik dacht zelf dat Colin iets bots tegen me zou zeggen van: ‘Kan jij niet uitkijken waar je loopt?’
Want aan zijn houding te zien leek het er wel op, maar integendeel keek hij me met sprankelende ogen aan. ‘Gaat het?’ Terwijl hij me een hand aanbood om op te kunnen staan. Ik twijfelde geen enkele ogenblik en pakte zijn hand, die zacht en warm aanvoelde.
‘Sorry, ik ben nogal een kluns,’ klonk ik verlegen.
‘Nee, alsjeblief, bied je excuses niet aan mij aan. Ik ben degene die me moet verontschuldigen ik was zo kwaad dat ik jou niet zag staan. Het spijt me.’
‘En dat geef niet,’ zei ik terwijl ik op de grond zakte en snel mijn boeken en schriften van de grond pakken.
‘Laat mij je helpen.’ Terwijl hij op de grond hurkte en me hielp om een deel van mijn boeken en schriften te op te rapen. Het was zo lief van hem om me te helpen, maar waarom deed hij dat? Eerder kon hij me niet eens aanstaan en nu deed hij vriendelijk tegen mij, maar voor wat voor reden deed hij dat? Er lag nog één schrift op de grond. Ik wilde de schrift van de grond rapen, maar ineens voelde ik dat hij zijn warme zachte vingers op de mijne legde, waardoor het leek alsof ik een elektrische schrok in mijn lichaam voelde, dat automatische mijn buik liet kriebelen, dat best aangenaam voelde. Hij trok zijn hand terug, toen ik de laatste schrift op de grond pakte, en ging weer opstaan. Colin, die me met sprankelende ogen aanstaarde gaf me vriendelijk de rest van mijn boeken en schriften aan, en op dat moment hoorde ik Jasper naast me die licht begon te hijgen van het rennen. Colin wilde iets gaan zeggen, maar hij deed zijn lippen weer dicht op elkaar en wierp hem nog een blik, alsof hij hem maar vreemd vond.
‘Ik denk dat ik maar eens ga. Ik moet mijn boeken voor de les nog pakken. Ik zie jou later wel.’ En hij liep weg. Jasper blik kwam naar mij.
‘Weet je. Ik heb het nog niet aan jou vertelt, maar op de één of ander manier kan ik hem niet echt aanstaan.’
‘Maar waarom die haast?’
‘Ik had de bus gemist, maar gelukkig wilde Jimmy moeder me een lift naar school geven, maar ze waren wel tien minuten later aangekomen.’

‘Heb jij je opstel al af?’
‘Ja, ik kon in het weekend de opstel op tijd weten af te ronden.’ Ook al had ik de laatste tijd druk met de inwijding als heksenjager. Het was me op de één of ander manier gelukt om in een stress week de opstel af te kunnen krijgen.
‘Ik dacht dat je de meeste schrijfwerk niet op het laatst begon?’
‘Dat is ook zo, maar op de één of ander manier had ik niet veel tijd gehad.’
‘Jij en weinig tijd? Dat is echt niks van jou.’
‘Ik weet het.’
‘Hoe komt het dat jij de laatste tijd zo weinig tijd heb?’
‘Dat is nogal een lang verhaal, er speelt thuis namelijk veel familie gedoe, als je begrijp wat ik bedoel.’
‘Ooh, ik snap het wel. Misschien kunnen we alvast naar de klas gaan.’


het geluid van de schoolbel.
Ik liep met lood en mijn schoenen naar de geschiedenis lokaal toe. Ik was dit keer niet de eerste die de lokaal in kwam. Jasper zat al eerder in de geschiedenis lokaal. En maar denken dat hij nog niet op school was.
‘Zat je hier al de hele tijd?’ Terwijl ik naar mijn plaats toe liep.
‘Ik ben er pas net.’
‘Ik had je alleen niet gezien.’ Terwijl er meer mensen de klas in kwam.
Terwijl ik op mijn plaats mijn gezicht naar hem toe draaide.

‘Ga jij maar alvast, ik moet mijn boeken van geschiedenis nog pakken.’
Ik wilde nog iets tegen Jasper gaan zeggen, maar op dat moment kwam de leraar aan. Ook de geschiedenis lokaal in.

Het was vandaag ook de dag dat de opstel vandaag af moest.
‘Goedendag, klas. Jullie hebben allemaal de opstel van maandag ingeleverd? Wie dat niet gedaan heeft kan dat nu meteen gaan doen.’
‘Meneer, wat als je de opstel niet gemaakt hebt?’
‘Dan zit er niks anders op dan je een onvoldoende te geven.’

Laatste uur.
‘Goede dag, klas. Kom allemaal weet zitten. Vandaag wil ik jullie een video laten zien dat over geschiedenis gaat, terwijl ik ondertussen de opstel de komende twee uur nakijk.

‘Ik moet zeggen dat sommige van jullie echt een hele goede stuk hebben gemaakt over de heksenprocessen van paar eeuwen geleden.’
Ik had het gevoel dat Colin naar mijn staarde. De leraar was toch bezig met het uitdelen van de opstellen. Ik richtte mijn blik naar hem toe, en keek recht in zijn ogen, dat ik beter niet moest doen. Waarom had hij zo schitterende en bovennatuurlijke ogen?
Hij gaf me een hartverwarmende gevoel. Ik was zo afgeleid dat ik niet opgemerkt had dat de leraar nu bij me tafel was. ‘Echt een heel goed opgebouwde verslag, Pearlina.’ Ik keek naar het verslag die op de tafel stond. Ik kon het zelf niet geloven. Ik had een tien van geschiedenis. Het kwam bij mij nauwelijks voor dat ik een tien haalde bij geschiedenis. Ik richtte mijn blik weer op Colin, die naar zijn verslag keek en zijn blik naar mij richtte.
‘Wat voor cijfer heb je?’ vroeg ik heel zachtjes en voorzichtig.
‘Ik heb een tien, en wat voor cijfer heb jij?’
‘Ik heb ook een tien.’
‘Jij ook?...Dat is toeval.’

‘Jullie hebben het alle twee het echt heel goed gemaakt. Ik ben zelf diep onder de indruk van jullie opstel. Vooral jij, Colin. Jij hebt me overtuigd dat je bij jouw vorige school hele hoge cijfers kon halen tijdens geschiedenis.’
‘Bedankt, meneer.’ De leraar liep naar de schoolbord toe, en zette de grote scherm aan.
‘Deze les, gaan jullie een video zien over de geschiedenis van executies en recht straffen door de eeuwen heen.’ Een video met de minder leuke geschiedenis weetjes. Ik had nog liever een saai les uur over geschiedenis dan dat gedoe.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen