‘Sorry, een vriend belt me. Kan ik opnemen?’ Jesse glimlachte.
‘Ja, ik hou je daar niet tegen.’
Met een dankbare knik pakte ik mijn mobiel van de stoel.
‘Hallo?’ Was mijn enige woord aan de telefoon.
‘Hi, Pearl, hoe is het?’
‘Wel goed.’
‘Dat is mooi. Ik wilde jou nog op te hogen houden van het feest.’ Het feest? Ik was zo bezig met het gedoe over mijn lotsbestemming als heksenjager en de training die Jesse me gaf dat ik het feest van het weekend volkomen vergeten was. ‘Ik wil je nog vertellen dat het feest rond half acht bij Dirk thuis is.’
‘Juist het feest. Ik was het feest helemaal vergeten.’
‘Het was al een week vertelt. Dat heb je meestal nooit, behalve als je het druk heb met andere dingen in je hoofd.’ En daar had Jasper wel gelijk in.
Mijn geheugen was niet slecht om feestjes en afspraken binnen een week te vergeten, behalve als ik het met andere dingen mee zat en het veel te druk had met andere dingen.
‘Ga je ook naar het feest toe?’
‘Ja, zoals altijd. Jimmy zou waarschijnlijk ook op het feest zijn. Zelf de gozer waar je verliefd op was komt op het feest van Dirk.’
‘Alsjeblief, hou op. Ik kwam voor het laatst achter dat hij een enorme… schoft is, maar leuk dat Jimmy ook op het feest zal komen. Hopelijk gaat hij geen gênante dingen op het feest uitspoken.’
‘Ik zat zelf eerlijk gezegd ook niet wachten op Jimmy stunten, maar kom je ook op het feest.’
‘Ik weet niet, Jasper. Ik heb nu soort van bezoek, maar ik zal proberen er te zijn.’
‘Oke, leuk. Als je toch komt dan zie ik jou daar, maar ik ga ophangen mijn moeder roept me voor het eten.’
‘Eet smakelijk.’
‘Bedankt, maar tot ziens.
‘Tot later,’ zei ik en ik hing op. Gelukkig dat Jasper me op de hoogte was voor het feest, ander was ik het volkomen vergeten. Hoe kon ik het feest nou vergeten zijn?
Op mijn mobiel scherm was het al tien voor half zes. Ik had nog genoeg tijd om me kunnen voorbereiden voor het feest. We hadden best lang getraind dan ik verwacht had. Ik richtte mijn blik weer naar Jesse. Zou hij teleurgesteld zijn als ik eerder moest stoppen?
‘Ik kreeg net te horen van mijn vriend over het…’ Ik kon mijn zin niet helemaal niet afmaken.
‘Heb jij een vriendje?’
‘Nee?.’ Hij leunde met zijn rug tegen de muur en ik zag aan zijn blik dat hij me niet helemaal geloofde. ‘Ik meen het. Ik heb serieus geen vriendje. Het was Jasper maar.’
‘Ooh die Jasper. Ik had hem lang niet meer gezien. Ik heb die jongen altijd al gemogen. Echt een bescheiden en intelligent jongen is het.’
‘Klopt wel, maar daar wil ik het niet hebben. Jasper had me net gebeld voor het feest van iemand op school. En ik vroeg me af of ik eerder mag stoppen voor het feest.’
‘Dat hoef je mij niet te vragen maar Marle. Voor mij mag je altijd naar het feest gaan, ik wilde ziezo al eerder stoppen, aangezien het al bijna half zes was en meer dan twee uur getraind hebben. En het zou wel handig zijn dat jij voor het eten nog kan gaan douche.’
‘Bedankt,’ zei ik terwijl ik hem omhelsde.
‘Voor wat?’
‘Dat je terug gekomen was. Ik dacht dat je nooit meer zou terugkomen, omdat je me anders vroeger stom vond…’ Ik maakte me zin niet helemaal af.
‘Hoezo zou ik jou stom vinden?’
Ik hield mijn schouders op. ‘Ik wilde altijd eerder jou opzoeken, maar dat kon voor bepaalde omstandigheden niet, maar er is nog iets.’
‘En dat is?’
‘Let wel op voor alcohol gebruik.’
‘Tegenwoordig verzuipen de tieners zich in coma.’
‘Geen zorgen, ik ben niet zo iemand die dat doe.’
Ik hoorde de muziek al van paar meters. De muziek leek op Electro en trap en een beetje dubstep erbij.
‘Welkom, je bent er al.’ Terwijl een getint meisjes, die een klas hoger zat dan mij de deur open deed.

Het ging er binnen best wild aan toe. Toen ik de hal van Dirk huis liep was het al best druk. Ik was ook een beetje aan de late kant van het. Et feest was al twintig tot dertig minuten aan de gang, en buiten begon het ook langzaam donker te worden. De meeste tieners op het feest hadden die rode plastic beker met drinker erin. Ik wist niet precies of er alcohol zat, sommige zager er best dronken uit op het feest.
Of het lag aan mij dat ik het verkeerd zag. Ik vroeg me af of de buren geen geluidoverlast kregen van de keiharde muziek, dat in dit huis gedraaid werd. Het leek alsof bijna de hele school uitgenodigd was. Bij de trap waren er nog mensen, en bij de huiskamer zag het er nog krap aan toe. Ik door sommige door dringen om bij de andere kant van de huiskamer te komen. De twee blauwe sofa’s waren bij de hoek tegen de muur aangeschoven, zodat de huiskamer meer ruimte had. Jammer genoeg zaten er al mensen op de sofa, en was er geen plek meer om te zitten. Van schrik voelde ik opeens een hand op mijn arm, waardoor ik me snel omdraaide.
‘Sorry, ik wilde je niet aan het schrikken maken, maar je bent er.’ Jasper keek van mijn gezicht naar mijn jurk toe, dat ik me best bij kan voorstellen. Ik had iets aan dat ik meestal niet zo snel zou aantrekken. Ik droeg een zwarte trui, waarvan de mouwen opgerold waren. Met een witte korte rok, waarvan er één dikke zwarte en donkere roze horizontale streep erop stonden. Eigenlijk had de rok drie kleuren, waarvan de grootste deel wit was. De ok was best groot, en kwam over mijn middel heen. Ik had er nog en zwarte panty bij getrokken en een paar korte zwarte laarzen. De donkerroze strik bij de rok maakte de outfit wel wat opvallend. Het outfit was iets dat de populaire meiden eerder zouden dragen dan ik. Ik was niet zo iemand die op school populair was, en dat maakte voor mij opzicht niet uit. Ik was ook niet iemand die belangstelling wilde van andere. ‘Leuke rok.’
‘Bedankt,’ antwoorde ik. ‘Maar ik ben gekomen. Wel in een wat latere kant.’
‘Dat is niet er. Ik ben er ook maar pas tien minuten op het feest.’ Op dat moment hoorde ik Jimmy heel luidruchtig naar ons toe komen.
‘Waar was je, Jasper? Ik heb je overal lopen zoeken in huis.’
‘Je was nogal druk, en ik zag Pearl bij het feest aankomen.’
‘Pearl?’ zei Jimmy, terwijl zijn blik van Jasper naar mij ging. ‘Ben jij echt Pearl? Of is dit gewoon een knap iemand die ik nu zie.’
‘Ik ben het, en ja, ik zie er anders uit dan gewoon.’
‘Zeg dat wel. Ik herkende je bijna niet meer door jouw uiterlijk, vooral die haar.’
‘Bedankt.’ Terwijl ik met mijn vingers door me haar ging. Het was waarschijnlijk te veel van het goede.
‘Zullen we gaan dansen?’

Net op dat moment botste ik tegen Colin aan, waardoor ik naar achter deinsde. Ik voelde zijn hand om mijn middel, om te voorkomen dat ik viel en hij hief me heel snel naar zich toe, zodat onze ogen van paar centimeter afstand elkaar kruiste. Ik was zo in schrok wat er net gebeurde dat ik geen woorden had, in plaats daarvan keek ik recht in zijn schitterende groene ogen, die me van binnen warm maakte. Ik voelde zijn adem uit zijn neus, en het leek alsof hij iets in mijn ogen zag, dat hij niet snel kon omschrijven.
‘Sorry,’ zei Colin, terwijl hij terwijl hij van mijn middel weghield en uit zijn trans kwam.
‘Het geef niet,’ antwoordde ik. Het scheelde niks of ik wal al hard tegen de aanrecht aangestoten. ‘Maar ik wist niet dat jij ook op het feest ging.’
‘Bijna de hele school was uitgenodigd.’
‘Dat is wel te zien, maar… Ik vroeg me even af wat je in de keuken deed.’
‘Ik was moet van het dansen en ik wilde in de keuken wat te drinken pakken.’
‘Is er bij de huiskamer geen drinken?’
Ik hield mijn schouders op. ‘Niet dat ik weet.’

‘Wat doe jullie eigenlijk hier?’ Hoorde ik Diana, terwijl ze de keuken in ging.
Ze had meestal op school haar haren los, maar ze had op het feest haar blonden haren het in een strakke knot gedaan, waardoor haar houding heel serieus leek.
‘Met elkaar aan het praten.’

Verbeelde het me nou, of zag ik dat Diana een blik had voor wantrouw.
‘Jullie horen niet in de keuken te zijn.’
‘Sinds wanneer niet?’ vroeg ik.
‘Sinds Dirk het me bevolen had de keuken te bewaken, om alcohol misbruik te voorkomen. Je weet wat er vorig jaar gebeurd was.’ De reactie was vooral voor mijn bedoelt. Ik wist wat er vorig jaar precies gebeurd was, het feest had eerder moeten stoppen, omdat de er veel klachten waren.
‘Ik wilde juist iets te drinken halen.’
‘Ga je gang maar.’
Terwijl ik de aanrecht ging waar een kan met punch zat. ‘Is de Punch toevallig alcohol vrij?’
‘Ja, tuurlijk. Ze zijn dit keer apart van de alcohol gescheiden, maar in de keuken kunnen jullie niet praten.’
‘Waar moeten we dan heen om geluidoverlast te vermijden?’
‘Boven of in de tuin, maar in de keuken mag het niet van Dirk.’
‘Zullen we anders naar de tuin gaan?’

Ergens voor bij de balkon zat Rebecca haar join te roken. Ik wist niet of ze het goed vond dat w bij haar voor konden zitten. Ze was niet het aardigste van school. Ze kon nogal bot tegen de meeste zijn. Zelf bij sommige leraren kon ze bot zijn. ‘Hey, Jullie kunnen bij me zitten.’
‘Bedankt.’ Terwijl ik op de houten bankje tegen de muur zat.
Het was even stil. Het enige wat we deden was zwegen, maar dan richtte Rebecca haar blik naar ons toe.
‘Jullie roken zeker geen Join?’ Ik schudde mijn hoofd.
‘Nee, ik had het wel één keer gedaan.’
‘En?’ vroeg Rebecca
‘Wat?’
‘Hoe was dat?’
‘Het ging, toen mijn moeder het ontdekte dat ik Jointje rookte en één paar keer waterpijp had gerookt, was ze echt enorm kwaad op me.’
‘Typisch moeders. Ze doen er echt alles aan om hun kind te beschermen.’ Terwijl ze haar join weer tussen haar mond deed.
‘En? Hoe is het?’ vroeg ze. Blijkbaar was die vraag voor mij bedoeld, want haar blik was op mijn gericht.
‘Wel goed.’ Ze knikte. Die vraag stelde ze me vaker als ze bij mij in de buurt was, terwijl ze de meeste mensen op school niet kon uitstaan.

'Zullen we anders naar de achter tuin gaan?' vroeg Colin aan me.

'Ja, is goed,' antwoordde ik. Hij pakte mijn hand teeder vast, dat best aangenaam voelde. Hij maakte de deur van de achtertuin open. Wat ik buiten in de achtertuin zag was echt ongelofelijk. De achtertuin bestond uit een gras veldje met paar bloemen en struiken, maar wat me het meest opviel, was dat er verlichting slingers in de tuin hingen. Het zag er heel betoverend uit. Colin liep het gras veldje op.
'Kom je?'
Ik liep naar hem toe.
We keken elkaar recht in de ogen aan. Colin groene ogen leken nog helder te zijn en leken te glinsteren in de tuin. Het zou vast door de verlichting komen. Er was even een stilte tussen ons. Het enige wat ik nog in de tuin hoorde was de muziek die ze binnen in de huiskamer draaide.
'Hoe vindt je trouwens van de muziek? Heb je er misschien last van?' vroeg Colin.
'Wel een beetje. Ik heb meer rust en stilte in de tuin verwacht.'
'Misschien kan ik voor muziek zorgen,' zei hij met een knipoog.
'Hoe dan?' vroeg ik.
Hij pakte zijn Mp3 en zijn oortjes uit zijn broekzak.
'Misschien vind je dit leuk om te horen. Mag ik?'
Ik knikte.

Ik hoorde een romantische sfeer van de muziek. Hij pakte mijn hand vast. Zijn andere hand legde hij op mijn heup. Ik had het gevoel dat we bijna gingen schuiven, je weet wel eat de meeste koppels wel doen op het bal of schoolfeest als er een sloom en romantische liedje werd gedraaid. Ik keek de hele tijd in Colin groene ogen, totdat de muziek begon te stoppen met spelen.
'Vond je het leuk?' vroeg hij.
'J...ja,' antwoordde ik.
'Ik kan het misschien nog eens voor je laten spelen, als je wilt.'
'Ja, tuurlijk. Is goed.'
Met zijn vingers streelde hij mijn bloote arm. Het voelde best aangenaam. We hadden volgens mij al paar keer hetzelfde liedje afgespeeld. Het leek een moment te zijn om niet meer te kunnen vergeten, totdat ik de deur van de achtertuin hoorde. We lieten elkaar los en ik draaide me om.

'Wat doen jullie hier?' vroeg Diana. Het feest is daar binnen. En jullie mogen daar trouwens niet komen,' zei ze.
'Van wie niet?'
'Van Derek,' antwoordde ze. 'Hij heeft mij gevraagd om een oogje in het zeil te houden op het feest. Willen jullie alsjeblieft weer naar binnen gaan?'


Ik had zelf wel wat langer in de tuin met je willen,' zei Colin.
'Ik ook, maar misschien kunnen we gaan dansen.' Ik zag Colin glimlachen.
Hij liep achter me aan.

Net toen ik de huiskamer in liep om de dansvloer te gaan, botste ineens tegen me op. En het had ervoor gezorgd dat mijn kleding onder de cola zat. Bijna iedereen keek me aan. De cola vlek in mijn witte jurk was erg onopvallend. Sommige keken me spottend aan en een paar begonnen te lachen. Tranen brandde in mijn ogen. Ik rende beschaamd het huis uit.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen