Ik pakte het boek uit mijn tas op het moment toen ik alleen in de bibliotheek was. De bibliotheek in de kelder. Nooit geweten dat grootmoeder het goed vind dat ik even alleen mocht zijn in deze bieb. Ik was tijdens het begin van mijn inwijding
Ik had het op tafel gelegd en ik twijfelde heel erg of ik het boek wil openen. Ik had vreemd genoeg een naar gevoel over deze boek. Het voelde alsof er iets duister en mysterieus in het boek te vinden was. Het maakte me wel een soortvan zenuwachtig. Ik raapte mijn moed bij elkaar. Een zucht verliet mijn lippen. En streelde met mijn vingers over de bruine leren kaft. Ik opende het boek en las de eerste pagina dat over de inhoud ging. Het boek bestond volgens de inhoud uit 569 pagina's. De eerste paar hoofdstukken gingen over rituelen die belangrijke heksen beoefenen. Hoofdstuk zes en zeven ging over de bloed steen. Hoofdstuk 8 leek niet echt bijzonders hoofdstuk negen tien en elf ging over de zwarte steen der wijzen. Klonk interessant. Waar zou de het over gaan? Het klonk zo mysterieus. Ik was op dit moment wel nieuwsgierig over de bloed steen en over de zwarte steen der wijzen.

De bloed steen heeft een bruin zandkleurige steen, waar in de loop der eeuwen bloed Spetters op had gezeten. De bloedsteen is een van de belangrijkste steen. De bloedsteen is ongeveer twee meter lang en weeg ongeveer 157 kilogram. Het wordt vaak gebruik voor de offers bij heksen en druïdes.

Er stond verder iets over de geschiedenis van de bloedsteen, en dat het als heilig werd gezien bij heksen en druïden. Verder stond ik niks bijzonders of veel over de bloedsteen. Ik bladerde naar hoofdstuk negen.

De zwarte steen der wijzen. Er stond iets over een persoon die de zwarte steen der wijzen uitgevonden had.

De zwarte steen der wijzen bestond als sinds 1321. Niemand weet precies door wie de zwarte steen der wijzen verdaan komt of wie de werkelijke maker was van de zwarte steen der wijzen. Maar sommige beweerde dat de zwarte steen der wijzen van heksenjagers verdaan komen. Dat zij de creeerders waren om heksen af te weren. En de krachten van de heksen te belemmeren. Niks blijk immers waar. Het blijkt dat de krachten van de heksen juist versterken. En uit de acrieven en andere belangrijke documenten bleek dat er in de loop der geschiedenis nooit een enkel heksenjagers de zwarte steen ter wijzen een bezit heeft. Laat staan het gecreëerd hadden. De meeste heksenjagers in de geschiedenis weten niks van het bestaan van de zwarte steen der wijzen. Maar steeds meer komen tot een conclusie dat er vroeger rond de veertiende eeuw een opperheks geleefd had die de zwarte steen ter wijzen had gemaakt, maar uit de geschriften bleek dat er meerdere van de zwarte stenen der wijzen bestonden. Het is nog niet helemaal zeker of het een maker was of meerdere makers die de stenen der wijzen hadden gecreëerd, maar de stenen der wijzen zijn in de geschiedenis de belangrijkste stenen voor rituelen, bezweringen en offers.

Er bestonden zeven van de zwarte stenen ter wijzen. De zeven zwarte der wijzen die rond de veertiende eeuw door een opperheks gecreëerd werd. Tegenwoordig bestaat er nu nog een van. Vreemd genoeg waren de andere zes in de loop der eeuwen verloren gegaan of vernietigd.

De volgende hoofdstuk werd meer over de krachtenuncties van de zwarte steen der wijzen. Ik wilde de volgende hoofdstuk ervan lezen, maar ik hoorde plots geklop aan de deur.

Sommige pagina's van het boek waren uit het boek gescheurd. Hoe wist ik nou precies wat voor belangrijke informatie daar stond? En wie zou nou de pagina's uit het boek scheuren?

'Hey, Jasper. Je raadt nooit wat ik in mijn tas heb,' zei ik die donderdag in de schoolgang.
'Vertel maar.'
'Ik was paar dagen geleden mee met de missie voor een opdracht. Het was wel het typisch iets voor heksenjagers. Maar ik was samen met Jesse in een heksenbibliotheek en een boek proberen mee te smokkelen.'
Jasper keek me verbaasd aab. 'Pea, serieus?'
Ik knikte. 'Maar het is geen handboek voor heksen, maar veel groters iets.' Ik keek om me heen of er niemand was die ons afluisterde en richtte mijn blik weer op Jasper. 'Ik had al een pagina gelezen in het boek, en ik heb zelf het vermoedde dat het boek me meer informatie verteld over een soort magische voorwerp of steen voor de rituelen die de duistere genootschap houden,' zei ik. 'maar ik kan beter het boek en de rest wel straks vertellen als we alleen zijn en niemand is die ons kan horen.'
'Ja, ik snap het. Ik had vanacht ook wat informatie opgezocht over de genootschap en dat ze bepaalde voorwerpen zoeken enzo. En dat kan bij die gelegenheid ook aan je vertellen.'
'Wat vertellen?' vroeg Fleur, die bij ons kwam staan.
'Nee, niks bijzonders. Ik wilde Pea een soortvan helpen met een huiswerk opgave.'
'Oke, ik snap het. Je gaat weer de studiebol uithangen, typisch jij,' zei ze met een glimlach.
'Ja, typisch ik.'
Ik voelde me vanbinnen schuldig, omdat we zojuist niet eerlijk tegen Fleur waren. Zij was mijn beste vriendin waar ik heel erg op kon rekenen.
Ik hoorde de schoolbel luid op de gang.
'Nou, het is tijd om naar de les te gaan,' zei Fleur met een glimlach. Ze gaf me een afscheid knuffel en ging waar ze heen moest. Nu voelde ik me echt rot dat ik dingen voor haar zat te verzwegen.
Ik wilde naar de klas toe gaan, maar iemand pakte mijn arm beet.
'Is het niet nodig tijd dat jij jouw familie geheim aan Fleur vertelt?' vroeg Jasper.
'Dat wil ik wel, maar ik had paar dagen geleden te horen gekregen dat ze ging verhuizen?'
Jasper keek me verbaasd aan. 'Serieus?'
Ik knikte. 'Binnen paar dagen vertrek ze al.'
'En dit vertelt ze niet tegen ons?'
'Blijkbaar niet. En dat vond ik zelf wel stom van haar, maar goed. Laten we naar de klas toegaan.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen