‘Heb je zaterdag misschien tijd om af te spreken?’ zei ik op het moment toen we alleen in de schoolgang waren. Er was verder bijna niemand in de schoolgang die ons kon horen, en gelukkig ook.
‘Ja, vandaag wel. Ik had de laatste tijd niet veel tijd met andere dingen.’
‘Zoals wat? Huiswerk?’ vroeg ik aan haar.
‘Ja, dat ook.’ Verbeelde ik het me of zag ik haar zojuist blozen? Ze was best schattig als ze bloosde. Ik vond het echt jammer dat we eerder gister niet gezoend hadden, toen die ene gozer ons stoorde omdat een meisjes uit ons klas gevonden was. Het liefst had hij beter kunnen wachtte. Ik verlangde naar haar lippen. Ik wilde haar lippen voelen, en haar lichtte huid strelen. Ik leek steeds meer gevoelens voor haar te krijgen. Ze was niet zoals alle andere meiden. Ze was één van de meest liefste meisjes die ik ooit in mijn leven was tegen gekomen. Op de één of ander manier had ze begrip voor me, dat de meeste meisjes niet hadden. Ik had haar ook alles willen vertellen wat ik haar wilde vertellen, maar dat leek me niet het beste optie. Ze zou me waarschijnlijk toch niet geloven wat ik haar zou vertellen.
‘Euhm, Colin. Is het goed dat ik even mijn boeken in mijn kluisje leg?’
‘Nee, neem de tijd.’
‘Je kan anders wel met mee lopen,’ zei ze. Ik voelde haar zachte vingers de mijne aanraken, waardoor ik meer kriebels van binnen kreeg. Volgens mij zag ik haar weer blozen. Ze was echt schattig als ze bloosde. We stonden stil bij haar kluisje.
'Dan zie ik je na schooltijd in het centrum.'
'Waar dan?' vroeg ze.
'Bij het pleintje.'
'Is goed. Ik kom graag.' En ze liet me een glimlach zien.

Ik kon het zelf niet geloven dat ik een afspraak met Pearlina wist te regelen. Ik had me gistere nadat ze ja zei er op verheugd. Nu was het eindelijk zaterdag. Ik stond op het centrum van de stad. De stad was best wel druk op zaterdag. Ik wachtte op het pleintje zoals beloofd. Ik luisterde ondertussen naar mijn muziek van mijn mp3 speler. Na ongeveer vijf minuten zag ik haar in de verte. Mijn hart ging te keer toen ze mijn kant op kwam. Ik had de afgelopen weken gevoelens van haar gekregen. Ze moest eens weten hoeveel ik van haar voelde.
Ze zag er geweldig uit wat ze aanhad. Ze had opvallend, maar lichtjes make up op. Haar lippen waren verleidelijk rood.
'Hey,' zei ze met een glimlach.
'Hey, je ziet er trouwens mooi uit.'
Ik zag dat ze rood werd van het blozen. 'Bedankt.'
'Je hoeft voor mij niet verlegen te zijn. Ik bijt niet.'
'Oke, dat is te hopen. Sommige jongens kunnen best wild zijn,' zei ze flirterig. Haar flirterige toon beviel me wel. 'Maar waar wil je me naar toe brengen?'
'Dat is een verassing. Ik ken namelijk een leuke tent die ik pas ontdekt hebt,' zei ik en ik pakte haar hand vast. Haar hand voelde best zacht en klevit aan.
We liepen langs de drukke straten van het centrum. Ik hoorde zelf de drukte en ik voelde een koude herfst wind in mijn gezicht. Het was al oktober. Over paar dagen was het al november. We liepen de hoek om langs de boelevart. Lag het aan mij of zag ik haar weer blozen?
'Weetje, je bent best wel schattig als je bloost,' zei ik, terwijl ik recht in haar ogen aanstaarde.
'Bedankt.'
Ik streelde met mijn hand haar wang aan en liep weer verder.
'En hoe bevalt het je hier?' vroeg ze aan mij.
'Wel redelijk goed. Alleen heb ik de laatste tijd wel ruzie met mijn moeder.'
'Dat is best jammer voor je. Ouders kunnen best irritant zijn tijdens de tienerjaren.'
'Dat klopt.'
'En dat is wel te begrijpen.'
Ik keek haar fronzend aan.
'Hoe dan? Je hebt toch geen...?' Ik maakte mijn zin niet helemaal af.
'Ik hoorde het wel vaker van vrienden.'
'Ooh, van daar.' Ik keek haar met een glimlach aan.
'Maar wil je het me vertellen?'
'Mijn moeder was paar dagen geleden in deze stad gekomen. Ze geeft me soms het gevoel dat ze de meeste dingen voor me bepaald wat goed voor me is. Ze wilt zelf niet dat ik met jou omga, terwijl ik je heel graag mag.'
Ze keek me verrast aan. 'Serieus? Waarom wilt ze niet dat ik met jou omga?'
Ik hield mijn schouders op. Ik wilde haar vertellen wat de reden voor was, maar als ik haar dat vertel dat het over haar voorvaders ging die vroeger heksen vervolgde en mijn familie lijn bijna had weten uit te roeien, dan zal ze me voor gek verklaren.
'Dat is best jammer voor jou moeder,' zei ze.
'Ik moet het ermee doen,' zei ik droog.
Al links van me verdaan zag ik het. De tent die ik haar wilde laten zien. De menu stond al bij de grote zwarte bord buiten geschreven. Ik pakte haar hand weer vast en liep naar binnen.
'Een tafel voor twee,' zei ik tegen de serveerster die bij ons stond.

'En wat vond je van de tent?' vroeg ik anderhalf uur later in het park. Het begon langzaam aan de hand donker te worden. De zon ging bijna om.
'Best lekker, ik begrijp nu wel waarom het jouw favoriete tent is geworden.'
'Jep,' zei ik met een grijns.
We liepen nog in het park. Op een gegeven moment streelde ze met haar vinger mijn arm, waardoor ik kriebels kreeg en bloosde.
'Zit je soms te blozen?'
'Ja, alleen omdat jij het bent.'
Ze giechelt en gaf me een kus op mijn wang.
Het was een tijdje stil tijdens het wandeling. Na een geven moment stonden we stil en ik keek haar recht aan.
'Weetje, je hebt best wel mooie blauwe ogen.'
'Vindt je? Ze zijn trouwens grijs.'
'Grijze ogen? Ze lijken blauw.'
'Moet je maar eens overdag recht in mijn ogen kijken. Ik heb echt heel weinig pigment in mijn ogen.'
'Best grappig. Ik dacht dat ze blauw waren.'
'Dat denken de meeste mensen,' zei ze.
'Ook al zijn ze niet blauw. Ik vind dat je hele mooie ogen hebt.'
Ik zag dat ze bloosde. Ik kon het niet laten. Ik drukte mijn lippen op die van haar. Ze leek eerst geschrokken te zijn op het moment dat ik haar kuste. Maar ze deed haar ogen dicht en legde haar armen over mijn nek. Ze ging mee met de intense zoen. De zoen die ik niet kon vergelijken met de andere meiden die ik in mijn leven gezoend had. Het voelde geweldig en intens. Ik wilde niks anders meer dan haar eeuwig zoenen, maar jammer genoeg werd de zoen door broken.
We keken elkaar nog aan.
'Bedankt voor deze dag. Het was heel erg leuk trouwens.'
Ik keek haar glimlachend aan.
'Ik ben blij dat je het leuk hebt gevonden.'
'Maar ik moet nu gaan. Het is al laat en het begint al donker te worden.'
Ik zag het zelf niet aankomen. Ze gaf me nog een knuffel.
'Maar bedankt voor alles. Hopelijk zie ik je maandag op school,' zei ze en ze liet me los.
'Dat hoop ik ook, maar tot ziens.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen