Aella staarde naar buiten, naar de leegte, naar de miljarden sterren zo ver als ze door de glazen cockpit kon zien. Het was al een week geleden dat ze van Aarde waren weggegaan en nog steeds vond ze het uitzicht prachtig. Het was gewoon zo groots, zo onbegrijpelijk.
      Maar hoe mooi het ook was, en hoe graag ze er ook naar keek, het begon haar nu toch wel te vervelen. De gedachte dat er nog maanden zouden voorbijgaan voordat ze een planeet bereikten, was verlammend. Wat moest ze hier al die tijd doen?
      Het feit dat ze twee keer zoveel tijd had om zich te vervelen als Hayes, hielp ook niet mee. Hij sliep tenminste de helft van de dag. En de andere passagiers waren gewend aan een eeuwig leven, aan vele dagen nietsdoen. Het was alsof dagen in hun beleving slechts uren duurden.
      Veel gezelschap had Aella niet gezocht. Brunnhilde zonderde zich nog steeds af. Het was onmogelijk om te zeggen wat er in haar hoofd omging en nog steeds begreep ze niet waarom de vrouw zoveel afstand hield. Had ze iets te verbergen? Was haar verstandhouding met Rota niet goed geweest? Kwam het haar helemaal niet uit dan een deel van Rota’s ziel niet vergaan bleek?
      Een paar keer had ze geprobeerd iets te weten te komen over hun gedeelde verleden, maar de meeste keren antwoordde de Walkure botweg niet en steeds vaker lurkte ze uit een fles drank waarvan Aella niet eens wist waar die vandaan kwam. Al gold dat voor alles wat ze aten en dronken. Er was vast een goddelijke manier waarop dat hier altijd aanwezig was, ofzo.
      Hayes trok vooral met Thor op. Hij kon urenlang luisteren naar de Asgardiaanse geschiedenis, waar hij aantekeningen over maakte. Toen ze had gevraagd wat hij daarmee wilde doen, had hij een beetje verlegen geglimlacht en gezegd dat hij een boek wilde schrijven over dat onderwerp.
      Een boek.
      Ja, het verbaasde haar. Hayes was in eerste instantie niet overgekomen als iemand die veel boeken las, laat staan als iemand die ze wilde schrijven. Hij was een fanatiek sporter geweest die in zijn vrije uren met zijn vrienden rondhing. Dat had zij in ieder geval voor hem ingevuld.
      Aella had zelf geen hobby’s die ze hier kon oppakken. Haar harp had ze nog niet aangeraakt. Het voelde nog steeds te privacy om het instrument hier te bespelen. Soms stond ze wel op het punt, diep vanbinnen hoopte ze dan Loki’s aandacht te trekken. Ze had hem de afgelopen dagen nauwelijks gesproken. In het begin had ze zich iedere seconde die ze met hem moest doorbrengen aan hem geërgerd, en nu leek het alsof hij er geen plezier meer aan beleefde om bij haar te zijn, nu ze zich er niet meer aan irriteerde.
      Waarschijnlijk wachtte hij gewoon tot ze op zijn kamerdeur aanklopte. Tot dusver was ze daar nog te trots voor en ze had tegen zichzelf gezegd dat ze eerst wilde weten hoe haar gevoelens voor hem in elkaar staken voordat ze hem weer opzocht.
      Nu de tijd verstreek, kreeg ze steeds sterker het gevoel dat ze het antwoord op die vraag helemaal niet wilde weten.
      Ze miste hem.
      Ze vond het een vreselijke gedachte, maar het was waar. Ze miste die grijns, die twinkeling in zijn ogen, die opmerkingen die het bloed onder haar nagels vandaan haalden, maar uiteindelijk haar hart wel drie keer zo snel zijn werk liet doen dan de rest van de dag. Ze voelde zich levendiger bij hem, en ondanks de keren dat ze zijn hoofd had willen verbouwen, verveelde ze zich nóóit met hem.
      En nu verveelde ze zich wel.
      Stierlijk.

Twee eeuwigdurende dagen later won haar verveling van haar trots. Ze verliet haar kamer, liep door de gang en deed de deur open zonder zichzelf aan te kondigen.
      Loki lag op bed, zijn handen onder zijn hoofd gevouwen, zijn voeten over elkaar heen geslagen. Hij staarde naar het plafond.
      ‘Ben je daar eindelijk?’ vroeg hij, zonder op te kijken.
      Aella staarde naar hem, niet goed wetend wat ze nu moest zeggen. Ze keek naar zijn gave gezicht en wenste stilletjes dat hij opkeek zodat ze zijn blauwe ogen kon zien.
      Damn it, Aella. Wat zijn dat nou voor gedachten?
      Maar ze waren er nu eenmaal, en ze kon er niet veel aan veranderen.
      ‘Dat klinkt alsof je op me zat te wachten.’
      ‘Ik lig te wachten.’ Een brutale grijns schoot over zijn gezicht. ‘Je mag er best bij komen liggen. Of op. Onder. Net wat je voorkeur is.’
      Aella voelde haar wangen warm worden. Waarom had ik dit ook alweer gemist?
      Heel even speelde ze met het idee om dat echt te doen. Niet omdat ze dat zo graag wilde, maar omdat ze zich niet wilde laten kennen, omdat ze niet wilde laten merken dat hij haar in verlegenheid bracht.
      Maar nee, daarvoor reageerde ze veel te langzaam. Het was alsof ze opnieuw moest leren hoe ze met hem moest omgaan.
      ‘Nee bedankt,’ zei ze uiteindelijk korzelig.
      Hij ging overeind zitten, zijn knieën opgetrokken. Zijn handen bungelden losjes over zijn knieën. ‘Waarom ben je hier dan? Ik dacht dat je je verveelde.’
      Aella onderdrukte een zucht.
      Kende hij haar inmiddels zo goed of was ze zo verschrikkelijk voorspelbaar?
      ‘Dat doe ik ook. Maar dat wil niet zeggen dat ik dát wil doen.’
      ‘Het leek me het enige wat je met mij zou willen doen in plaats van met Thor of Hayes.’ Zijn ogen schitteren.
      Ja hoor, dit vindt ie leuk.
      En het erge was nog wel dat hij gelijk had ook.
      Aella schrok van die gedachte. Even vroeg ze zich af of die wel van haar was of dat Loki die haar op de een of andere manier had ingegeven. Maar tot nu toe had hij niet laten blijken dat hij zó machtig was. Ze stopte dat verlangen maar gewoon weg en liep naar hem toe in plaats van zich erdoor te laten wegjagen.
      ‘Zijn dat de zinnen waar je de afgelopen week op hebt liggen broeden?’
      ‘Eerlijk gezegd gingen mijn fantasieën wel ietsje verder dan alleen je binnenkomst.’
      Aella zag aan zijn gezicht dat daar geen woord van gelogen was en voelde haar handen klam worden. Ze haatte de invloed die hij op haar had en het feit dat ze het ergens diep vanbinnen zelfs nog leuk vond ook.
      ‘Nou voorlopig zullen dat alleen fantasieën blijven.’
      Hij trok zijn wenkbrauwen op. ‘Voorlopig?’
      Kut.
      De grijns op zijn gezicht was zo breed dat het haar niet had verbaasd als zijn mondhoeken uitscheurden.
      Ze plofte naast hem neer op het bed, maar wel met zeker een halve meter tussen hen in.
      Aella besloot er maar niet onderuit te kletsen en bewoog veelbetekenend haar wenkbrauwen op en neer. ‘Misschien komt het er nog weleens van, als je je een beetje lief gedraagt.’
      ‘Als je een zwak voor lieve mannen hield, had je nu wel bij Hayes gezeten.’
      ‘Dat heb ik al een week lang gedaan. Een beetje afwisseling is goed voor de mens. Of voor een Walkure.’
      Haar lippen krulden om in een grijns toen hij zag dat de gedachte dat ze al die tijd bij Hayes was geweest hem niet echt aanstond.
      ‘Ik dacht dat het misschien eens tijd werd dat je me iets over je verloofde ging vertellen. Je weet wel, degene die je daarna aan een monster hebt gegeven.’ Ze haalde haar schouders op. ‘Gewoon, voor het uitzonderlijke geval dat er wel eens iets tussen ons gaat gebeuren.’
      Hij keek haar een beetje peilend aan. De pretlichtjes doofden in zijn ogen en hij slaakte een zucht. ‘Gefeliciteerd, Aella. Jij bent echt de grootste pretbederver die er bestaat.’

Reacties (5)

  • Laleah

    ‘Voorlopig?’
    Kut.

    DIT :') Prachtig

    2 jaar geleden
  • Altaria

    Hmm ik was helemaal vergeten dat Aella harp speelde. Hihi die laatste zin XD

    2 jaar geleden
  • Suso

    Ik vind het bewonderenswaardig dat Aella een week lang heeft gewacht om Loki naar die verloofde te vragen. Zoveel geduld zou ik zelf nooit hebben

    2 jaar geleden
  • Trager

    Ghehehe, Loki je zult toch wat meer moeite moeten doen als je wilt dat er wat gebeurt :'3

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Loki is wel echt 110% klaar met al dat gezeur en die overige 10% gaat over wat er zometeen gaat gebeuren.

    2 jaar geleden
    • Aelin98

      Jaa! Ik heb deze story echt gemist:D

      2 jaar geleden
    • Croweater

      Nah hij kan het wel hebben haha.

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen