Foto bij Chapter sixty-one

Zodra het fluitsignaal over het veld raast, speel ik de bal naar Rika toe en ren ik naar voren. Een schim raast aan me voorbij en Desarm onderschept razendsnel de bal van Rika. Het duurt enkele seconde voordat hij iedereen voorbij gerend is en voor het goal tot stilstand komt. Een grijns krult op, op zijn gezicht als hij Endou nerveus in het goal ziet staan. Een portaal opent onder zijn voeten en dan verdwijnt hij. ‘Gungnir!’ galmt er over het veld en een nieuw portaal opent. Er raast een paarse speer op hoge snelheid op Endou af. ‘Seigi no Tekken!’ roept Endou uit. De gouden vuist raast over zijn schouder en maakt een harde impact met het schot van Desarm. Terwijl Endou uit alle macht de bal probeert te stoppen, is het schot van Desarm veel te sterk en breekt het door Endou’s ultieme hissatsu heen. Het bevestigende fluitsignaal voor het gemaakte doelpunt raast over het veld en iedereen kijkt vol ongeloof naar de jongen die in het goal beland is. Hij stapt met de bal het goal uit en rolt de bal naar het middenveld. Ik kan Endou zijn tanden horen knarsen en even verslagen naar zijn handen kijken. ‘Niet opgeven, Endou!’ roep ik hem toe. Onze ogen kruisen en Endou kijkt me dan vastberaden aan. Hij knikt me even toe en klapt hard in zijn handen. ‘Ik zal het goal beschermen!’ roept hij iedereen toe. Mijn blik keer ik naar de andere kant van het veld en knars even zacht mijn tanden. Wat er zojuist na mijn laatste schot gebeurde, weet ik niet, maar ik ga het zeker niet nog een keer laten gebeuren. Samen met Rika stap ik naar de middenlijn en krijg direct de bal toegespeeld als het fluitsignaal luidt. Wanneer Desarm direct op me afgerend komt, klem ik de bal tussen mijn voeten en ontwijk ik de jongen op een soepele manier. De bal stuitert kort tegen de rond en zodra mijn voeten de grond raken, ren ik met de bal naar voren. Eenmaal tussen de verdediging van Epsilon, kan ik merken dat hun ritme anders is nu Desarm op het veld staat. Voordat ik een schot kan lossen, wordt de bal me afgenomen en krijgt Desarm de bal aangespeeld. ‘Gungnir,’ galmt zijn stem weer over het veld en opnieuw raast er een paarse speer op Endou af. Seigi no Tekken wordt voor de tweede keer doorbroken maar deze keer is het Tsunami die voor het goal duikt en de klap van de bal opvangt. Met grote ogen ren ik op de jongens in het goal af en help ze bezorgt overeind. ‘Gaat het wel?’ vraag ik bezorgd. Endou en Tsunami knikken me moeizaam toe en stappen terug naar hun positie. Met gebalde vuisten draai ik me terug naar het veld en stap naar mijn positie. Mijn blik draai ik naar de jongen op de reservebank. Atsuya heeft zijn blik naar de grond gericht en heeft zich voor geen moment verroerd. Zou alles oké zijn?

-

Met mijn handen op mijn benen steunend, haal ik gejaagd adem en veeg dan het zweet van mijn voorhoofd. Terwijl Desarm genadeloos op het goal schiet, offert iedereen zich éen voor éen of in groepjes op om het goal ten alle tijden te beschermen. Door de enorme snelheid van Desarm heb ik geen stap meer over de middenlijn kunnen zetten. ‘Gungnir!’ raast er opnieuw over het veld. Endou duwt zich moeizaam overeind en haalt nog eens uit met Seigi no Tekken. Zo snel ik kan, ren ik naar het goal en zijn het Shiro en ik die ons deze keer voor de bal werpen. De bal klapt hard tegen ons aan en wordt weer aan de kant geblazen. De bal rolt terug naar Desarm die zonder genade nog een schot lost. Ondanks de klappen die mijn lichaam ontvangen heeft, duw ik mezelf overeind om Endou te helpen. ‘Crystal Nova!’ roep ik luid uit. Ik schiet hard tegen de bal die me tegemoet komt en gebruik al mijn kracht om de bal tegen te kunnen houden. Een luide schreeuw verlaat mijn mond als ik het laatste beetje kracht dat ik kan verzamelen, in het schot stop. Maar het maakt geen verschil. Ik word aan de kant geblazen door de enorme kracht van het schot. De bal raast op volle vaart tegen de paal aan en kaatst het veld uit. Wanneer iedereen stil is, draai ik verbaasd mijn hoofd om en kijk op naar de jongen die kalmpjes het veld op komt lopen. Dezelfde jongen die met zijn capuchon in het publiek zat, stapt het veld op en het brandende aura bevestigd voor mij dat het Gouenji is. Zodra hij zijn capuchon van zijn hoofd trekt en zichzelf zichtbaar maakt, voel ik me op een of andere manier opgelucht. Iedereen roept enthousiast zijn naam uit als hij het veld op stapt en zich dan naar Desarm keert. ‘Gouenji Shuuya,’ gromt Desarm. Hun ogen kruisen even en de grijns op Desarm’s gezicht krult weer op. ‘Laat me zien wat je kunt!’ daagt hij hem uit. Gouenji draait zijn gezicht weg en stapt naar de reservebank. ‘Nummer 10, Gouenij Shuuya zal het veld betreden!’ roept de coach over het veld.
Rika is uiteindelijk de aangewezen persoon om met Gouenji te wisselen. Samen met hem stap ik naar de bal en werp hem een zwakke glimlach toe. Het voelt als de wedstrijd tegen Zeus, toen hij degene was die helemaal gebroken naast mij stond. Maar nu is het andersom. Alsof iedere Gungnir die ik tegen heb gehouden, al mijn energie opgezogen heeft, weet ik mezelf nog maar moeizaam overeind te houden. Maar ik moet wel. Ik moet doorspelen tot het einde van de wedstrijd. Epsilon begint met de bal en Desarm raast op ons af. ‘Laat zien!’ roept hij opnieuw naar Gouenji. De jongen sluit even kalm zijn ogen en raast Desarm dan voorbij. De bal ligt aan zijn voet als hij naar voren rent en op het goal afgaat. ‘Fire Tornado!’ Een enorme vlammenzee raast op in de lucht en wordt op hoge vaart op het goal van Epsilon afgevuurd. Zel kijkt breed grijnzend naar de bal als hij zijn hissatsu uitvoert. ‘Worm Hole!’ De bal wordt heel even opgeslokt, maar de enorme warmte brand de hissatsu uit en raast langs de keeper, het goal in. De frustratie is van Desarm’s gezicht af te lezen als hij zich tot Gouenji keert. Hij wijst naar hem en kijkt hem kwaad aan. ‘Jij! Ik zal jou net zo kapot maken!’ snauwt hij hem toe. ‘Ik ga terug het goal in!’ sist hij kwaad naar de scheidsrechter. Voordat het ook maar akkoord gegeven is, heeft Desarm zijn tenue al gewijzigd en stapt hij zijn goal in. Het spel wordt hervat en ik weet de bal weer makkelijk te kunnen onderscheppen. ‘Gouenji!’ roep ik luid. De jongen knikt me even kort toe en raast naar voren. Met het laatste beetje kracht in mijn lichaam, schiet ik de bal op volle vaart naar voren en voel mezelf dan door mijn benen zakken. Mijn blik richt ik hoopvol richting het goal. Een enorme, vurige demon geeft Gouenji een setje de lucht in en schiet vervolgens op het goal. ‘Bakunetse Storm!’ galmt zijn kalme stem over het veld. Desarm gebruikt zijn hissatsu Drill Smasher en het is duidelijk dat hij alles op alles zet om de bal te stoppen, maar zonder enig succes. Drill Smasher breekt uiteen en de bal raast het goal in. De wedstrijd wordt afgefloten door de scheidsrechter en de wedstrijd eindigd met een score van 3 tegen 2. Endou heeft zich naar de spelers van Epsilon verplaatst en staat met stralende ogen tegen Desarm te praten. Ik kan niet horen wat hij zegt, maar zodra hij zijn hand naar hem uitreikt, is het voor mij duidelijk genoeg wat hij wil en reikt Desarm zijn hand glimlachend uit naar die van Endou. Voordat ze elkaar de hand kunnen schudden, wordt iedereen verblind door een fel blauw licht. Een ijzige wind blaast over het veld en geeft mijn hele lichaam koude rillingen. ‘Mijn naam is Gazel. Aanvoerder van het Master rank team Diamond Dust,’ spreekt een hese stem over het veld. ‘Jij bent Endou, is het niet?’ vraagt hij aan Endou. Vol verbazing kijkt Endou om. ‘Met Epsilons verlies, zijn jullie niet langer nodig en zal de Raimon Eleven mijn nieuwe trainings object worden. Verdwijn,’ zegt de koude stem. Een zwarte bal raast op Epsilon af en opnieuw licht de bal fel op. Wanneer het blauwe licht gedoofd is, is Epsilon verdwenen. Met grote ogen duw ik mezelf overeind, maar een pijnscheut zorgt ervoor dat ik vloekend terug naar de grond zak. ‘En jij..’ hoor ik de koude stem zeggen. Ik kijk verbaasd op en sper mijn ogen wijd open als de jongen naar mij wijst. ‘Winter’s Curse,’ spreekt hij kil uit en vernauwt zijn ogen. Alsof alle lucht uit mijn longen geknepen wordt, kijk ik toe hoe de jongen de zwarte voetbal recht op me afschiet. ‘Ga daar weg, Milou!’ schreeuwen Shiro en Kidou over het veld. Mijn lichaam, vastgenageld aan de grond, komt niet in beweging en een fel blauw licht komt me tegemoet gevlogen. Met paniek in mijn ogen, kijk ik langs Gouenij, Shiro en Kidou en eindig bij Atsuya die met grote ogen mijn kant uitkijkt. ‘Milou,’ kan ik hem nog zacht horen zeggen, voordat alles eerst blauw kleurt en vervolgens plaats maakt voor een zwarte duisternis.

Reacties (1)

  • Luckey

    Omg!!!
    Wat gaat er nu gebeuren!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen