Foto bij 1.	Niets is wat het lijkt

Het is alweer heel wat jaren (6!!!) geleden dat ik achter mijn laptop ben gekropen om aan een verhaal te werken. Al die jaren dat ik niet heb geschreven wilde ik het wel heel graag oppakken, maar kon hier helaas de tijd niet voor vinden.
Nu ben ik 3 juli afgestudeerd voor mijn Postbachelor Accountancy en heb ik eindelijk weer wat tijd om te schrijven.
Ik zal in oktober aan mijn laatste studie onderdeel beginnen, maar daarvoor hoef ik in principe niet naar school. Ik hoop dat ik dan ook gewoon kan blijven schrijven.
Ik heb al het een en ander vooruit geschreven zodat ik in ieder geval een paar weken door kan.

Heel erg veel plezier met lezen!
Mochten jullie feedback, tips en tops hebben hoor ik het graag. Heb het idee dat ik nog een beetje roestig ben in de vingers <'3

Ik ga proberen elke woensdag te updaten <3

Jade's point of view
Het is het negende raceloze weekend, weer geen kwalificatie op zaterdag en ook geen race op zondag. Gelukkig staat er deze zaterdag wel wat leuks op de planning. Althans, dat hoop ik. Met de verrassingen van Luna weet je het nooit. Blijkbaar heeft ze in samenwerking met mijn zus, Alice, alles afgesproken.
Een half uur geleden was ik namelijk nog in de veronderstelling dat ik met Alice naar Amsterdam zou gaan, om een verjaardagscadeau uit te zoeken.
En nu? Nu sta ik om half 10 ’s ochtends mij voor de tweede keer vandaag om te kleden, omdat ik “wat leuks” aan moest doen.

‘Zo beter?’ vraag ik terwijl ik de woonkamer in loop. Twee paar ogen kijken mij van top tot teen aan, kijken vervolgens naar elkaar en knikken dan.
‘Goedgekeurd, laten we gaan.’ We geven Alice allebei een knuffel en stappen vervolgens in de blauwe Ford Fiësta Sport van Luna.
‘Oké, waar gaan we heen?’
‘Merk je straks wel.’ O nee, die grijns kan niks goeds betekenen.
Als ik naar de navigatie kijk, zie ik dat we minstens twee uur onderweg zijn. Waar gaan we in vredesnaam heen?

De reis, naar geen idee, gaat gelukkig snel voorbij. Ongeveer een half uur voor de eindbestemming hebben we een hapje gegeten bij een wegrestaurant langs de A2. Daar heeft Luna me getrakteerd op een overheerlijke wrap met omelet, kaas, tomaat en sla.
Het is nog ongeveer vijf minuten rijden als Luna haar auto stilzet in een parkeerhaven.
‘Voor we verdergaan zal ik je moeten blinddoeken, anders is de lol er snel van af.’
‘Meen je?’ Ongelovig kijk ik haar aan als ze een blinddoek uit de zijkant van haar deur vist en op mijn schoot gooit.
‘Jup.’
Ik lach als een boer met kiespijn naar Luna voor ik de blinddoek omdoet, waardoor ik echt niks meer kan zien.
‘Dit hoef je bij Alice niet te doen hoor,’ zeg ik als ze begint te rijden en ik kriebels in mijn buik krijg.
‘Nee, maar die had het vliegtuig gepakt in plaats van drie uur onder weg te zijn met de auto.’ Beide beginnen we te lachen.

‘Zijn we er al?’ vraag ik als ik de auto voel afremmen.
‘Nee, mop. We staan voor een stoplicht.’
Terwijl ik de blinddoek op aan het doen was, heeft Luna het geluid van de navigatie uitgezet, dus ik kan ook niet horen waar we heen gaan.

‘We zijn er,’ klinkt het als we voor de derde keer stilstaan. Mijn handen gaan automatisch naar de blinddoek.
‘Nee, die mag je nog even ophouden. Ik ga nu je gordel losmaken en dan stap ik uit en help ik jou daarna uitstappen.’
Ik hum wat terwijl ik een deur open en dicht hoor gaan.
‘Oké, pas op voor je hoofd. Haak je arm door de mijne, we moeten een klein stukje lopen.’
‘Heb je mijn –.'
'Ja, je tas heb ik in mijn handen.’
Ik haak mijn arm door die van Luna en voel de zenuwen door mijn lichaam gieren. Ik heb werkelijk geen idee wat ze nu voor me heeft verzonnen.
‘Je mag je blinddoek af doen,’ zegt ze als we stil staan.
Met trillende handen haal ik de blinddoek van mijn hoofd af en moet vervolgens even knipperen om aan het licht te wennen. Het moment dat mijn ogen zien waar ik sta, kan ik niet anders dan mijn handen voor mijn mond te slaan en vol verbazing van het gebouw naar Luna en weer terug te staren.
Ik voel hoe mijn ogen vollopen met water en kan niks anders doen dan Luna om haar nek vliegen.
‘O my God! Dit had ik echt moeten weten. Hoe gaaf! Aaah! Dankje dankje dankje.’ Lachend beantwoordt Luna mijn knuffel.
‘Zullen we dan maar gaan?’
‘Ja, echt wel.’
Met een glimlach van oor tot oor lopen we de Max Verstappen store in.

Vampiremouse®

Reacties (4)

  • GossipGirl21

    Mooi hoor.

    5 maanden geleden
    • VampireMouse

      Ik ga even al je reacties lezen. Je bent goed bezig met spammen van mijn inbox haha super leuk ❤️

      5 maanden geleden
  • RiverWild

    Hee! Zag je story! Ben benieuwd!(flower)

    10 maanden geleden
  • LokiofAsgard

    Hee leuk! Ik ben benieuwd naar het verdere verhaal!
    Ook gefeliciteerd met het slagen voor je opleiding!(flower)

    11 maanden geleden
    • VampireMouse

      dankjewel! ben er zelf ook onwijs blij mee. Ik ga lekker verder typen, ben ook heel benieuwd naar wat je er van vindt.

      11 maanden geleden
  • Luckey

    nog gefeliciteerd voor je

    super leuk begin
    misschien boven zitten wie het zegt.

    11 maanden geleden
    • 33girlx96

      Leuk begin, ik ben benieuwd naar de rest van het verhaal.

      11 maanden geleden
    • F1theone

      Yesssss! Leuk begin! Benieuwd naar het vervolg..

      11 maanden geleden
    • VampireMouse

      Dankjulliewel.
      Ik zal het er boven zetten

      11 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen