Foto bij Hoofstuk 2 - Mason

^Mason^


Ik kijk het meisje verbaast na en knip onopgemerkt in mijn vingers waardoor de bevroren mensen weer beginnen te bewegen. Ze heeft alleen wat mensen bevroren, wat zielig. Dat kon ik al toen ik zes was of anders kreeg ik gegarandeerd een pak slaag. Dean is een beetje verbaast en dat moment gebruik ik om hem achterover te slaan. Mijn vuist raakt hem vol op zijn neus en hij klapt tegen de muur. Zijn neus bloed en ik trap hem in zijn maag als hij weer uit wil halen.

‘Je zou beter moeten weten dan mij proberen te slaan.’
‘Hier zal je spijt van krijgen. Wacht maar tot mijn vader dit hoort.’
Ik begin te lachen. ‘Je vader? Wacht maar tot je de mijne kent. Daar wil je echt niet mee sollen. Je vader is misschien rijk, maar de mijne is machtig. Zoek het lekker uit met je bloedneus. Ik ga naar huis.’ zeg ik luchtig.

─────────────────────────────
꧁🕰꧂ ꧁🕰꧂꧁🕰꧂

─────────────────────────────


Als ik thuis kom staat mijn vader op me te wachten. ‘Ik hoorde dat je gevochten hebt? Misschien is er toch nog hoop voor mijn mislukking van een zoon.’ zegt hij lachend en slaat op mijn schouder. Ik knik en ga snel naar mijn kamer. Daar kijk ik even naar de foto van mijn moeder. Ik zou wille dat ze er nog was en dat ze verstandig genoeg was om bij mijn vader weg te gaan voor het te laat was. Zij was goed en hij was slecht. Toen hij nog net samen waren deed hij haar geen pijn maar toen kwam ik. Hij wilde me streng aanpakken en mijn moeder was het er niet mee eens.

Toen kregen ze dus ruzie en begon hij haar steeds vaker te slaan en mij ook. Hoe vaak heb ik vroeger niet staan huilen dat ik bang was en weg wilde, maar ze durfde het niet. Nu is het te laat. Ze is al paar jaar dood, al de klappen werden haar te veel. Later leerde ik pas waarom ze zo bang voor hem was. Hij is een maffiabaas en bovendien slechte tijdreiziger net zoals de rest van de familie. Ik moet later zijn plek in nemen zowel als een slechte tijdreiziger en de maffiabaas. Een deel van mijn familie was lid van de Russische Maffia en een ander grote deel bestond uit de Iteliaanse Maffia's

Opeens vliegt de deur open. ‘Meekomen mislukking, ik heb een opdracht voor je.’ Met die woorden sleurt hij me hardhandig mee. We gaan naar de kelder en al snel gaan we terug in de tijd. Even later zit ik op een paard in de middeleeuwen en geniet met volle teugen. Ik hou van rijden en deze tijd. Alles is nog zo simpel hier en niemand kent me.

Al veel te snel komen we bij de plaats van bestemming en mijn vader springt zonder aarzelen van het paard. Hij rent op zijn doel af en vermoord alles en iedereen op zijn pad. Ik sjok achter hem aan en geef hier en daar een genade slag. Pa ziet ze liever lijden, maar ik gun ze genade. Uiteindelijk vermoord hij de man die hij moet hebben en ik pak de kinderen op als mijn vader hun moeder meetrekt. Dit hoeven ze niet te zien. Ik breng ze naar het bos en geef ze wat geld. ‘Het spijt voor wat die man deed, maar jullie zijn nu veilig. Zoek iemand bij wie je kan blijven.’ zeg ik alleen en loop dan terug. Mijn vader kijkt me afkeurend aan en thuis krijg ik weer slaag. Ik had niet anders verwacht. Hij wil niet dat ik andere help. Ik moet meedogeloos en hard zijn. Bovendien slaat hij me soms ook zonder reden, als uitlaatklep en omdat ik hem steeds teleurstel.'

─────────────────────────────
꧁🕰꧂ ꧁🕰꧂꧁🕰꧂

─────────────────────────────


De lessen zijn de volgende dag nog niet begonnen en Dean kijkt me al vernietigend aan. Hij kan het niet laten dat ik hem gister bij het bijzijn van andere hem hebt geslagen. Hij verdient het zelf ook, aangezien hij ook nog... Ik moet er gewoon niet aan denken. Het is misschien ook beter dat ik afstand neemt. Net als hoe ik met iedereen afstand neemt en oppervlakkig ben. Voor het geval dat mijn vader misbruikt zal gaan maken op de mensen die ik als dierbaar zou beschouwen. Zoiets wil ik voortaan voorkomen.
Algebra staat bij mij eerst op de rooster. Super makkelijk vak, waar de meeste mensen op school moeite mee hebben.
Sommige vakken hier op school zijn voor mij te makkelijk. Alleen wil ik er niet veel tijd aan besteden behalve voor geschiedenis, aangezien ik niet als nerd gezien wil worden. Net toen ik mijn boeken pak voor de les en mijn kluis dicht doe, staat Rosa voor mijn neus. Wat wil ze nou weer van me?
'Hey, Mason.'
'Hoi,' zeg ik kortaf.
'Ik had gister gezien dat je vorig week vrijdag shirtloos in de geschiedenis was. Weetje, je bent best aantrekkelijk tijdens gym.' Ze bedoelt mijn sixpack.
'Je zegt altijd dat ik knap ben, Rosa.'
Ik wil van haar verdaan lopen. Echt, staat ze opeens voor me.
'Heb je de weekend zin om af te spreken?'
'Wat denk jezelf?' Ik loop voorbij haar Nara de lessen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen