Dit is het eerste hoofdstuk uit Emma Daisy Potter!!!

Emma knipte haar zaklamp aan. Nu ging ze voor haar 5de jaar naar Zweinstein, maar nog steeds wilde ze haar brief lezen. De brief waar in stond dat ze naar de leukste school ever mocht. Vlug pakte Emma de brief en las wat er op stond. Haar blik bleef eerst hangen bij de eerste regel. De woorden Mevrouw E. Potter waren zo geweldig. Emma was er trots op dat ze de kleindochter van Harry Potter was. Soms een beetje irritant, omdat mensen haar zo speciaal vinden, maar daar wen je wel aan. Toen ze uitgelezen was stapte ze voorzichtig uit bed. Haar ouders mochten haar niet horen. Met haar zaklamp voor zich uit liep Emma naar een geheimzinnige kamer. De kamer had de spreuk Murmelio op de deur voor altijd, dus niemand die buiten de deur was kon haar horen. Snel deed ze de deur op slot en kroop op de bank. Daarna haalde ze een laptop uit een laatje. Vervolgens typte ze het wachtwoord ''FriendsinHogwarts'' in en meteen kreeg ze een gloeiend scherm. Uiteindelijk werd ze gebeld door haar halfbloed vriendin. Praten via de laptop deden ze nu al drie weken achter elkaar.

'Ja maar stel nou-' begon Emma's vriendin Benthe.
'Nee, ze komen er niet achter, vertrouw mij maar,' zei Emma. Benthe was altijd bang dat ze betrapt zou worden met het facetimen. 'Ze moet ook niet zo bang zijn.' Emma grijnsde terwijl Benthe weer ging praten. 'Ja maar ik zit in Huffelpuf! Jij zit in die dappere, die stoere! Jij zit in Griffoendor!' Emma zuchtte. 'Klaag nou niet zo, Huffelpuf is net zo goed als Griffoendor. Maar nu moet ik ophangen, mijn batterij is bijna op en ik moet slapen. Tot vanmiddag in de trein.' 'Later Em!' En het scherm was zwart. Emma bleef nog even zitten. Opeens hoorde ze voetstappen door de gang. Vlug keek ze op haar horloge. half zes! Nu moest ze zich snel aankleden. Zo snel als ze kom stoof Emma onopgemerkt naar haar kamer en kleedde zich aan. 'Emma, kom je naar benden?' Klonk de stem van haar moeder. Lily Loena Potter was altijd lief tegen haar. Soms te lief; ouders begrijpen hun kinderen soms niet zo goed. 'Ja, ik kom. Wil je even tegen pap zeggen dat mijn toverstok in zijn koffer zit? Die stok moet eruit. Anders kan ik niet toveren.' En weg was haar moeder. Emma had haar staf expres in haar vaders koffer gedaan. Gewoon voor de lol.

De familie Potter zat toen met zijn drieën in de auto, op weg de Zweinstein expres....

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen