Foto bij Chapter 003

Daniel en ik waren weer bij de bewoonde wereld. In stilte liepen we in de richting van Daniel’s huis. Ik kon er niet achter komen waarom die wolf ineens zo dicht bij hun in de buurt kwam. Ik wist dat wolven jagers waren, maar ze raken eerder op de vlucht als ze alleen zijn dan dat ze aanvallen. Volgens Daniel was die wolf een Omega, beter bekend als de wolf zonder pack, omega’s overleven het niet lang in de natuur. Wolven zijn sterker als ze in een pack leven, toch komt het vaak voor dat wolven worden weggejaagd of verstoten uit hun pack. We staken de straat over en liepen naar Daniel’s huis. Daniel’s moeder had ons al aan zien komen want zodra we de trap op liepen ging de voordeur open. “Daar zijn jullie” groette Daniel’s moeder ons. “Goedemiddag mevrouw Flecher” glimlachte ik terug. Daniel volgde zijn moeder naar binnen en hield de voordeur voor me open. Ik keek de woonkamer rond, het zag er nog steeds even knus uit als een paar jaar terug. Daniel liep naar me toe en gaf me een glas drinken, die ik dankbaar aannam en plofte op de sofa neer. Daniel’s broertje, Alex, kwam de trap afgelopen naar beneden. Toen hij Daniel zag herinnerde hij zijn streek van vanmorgen en rende snel via de tuindeur naar buiten. Daniel’s moeder keek ons vragend aan. “Hij had mijn klokken weer verzet” zei Daniel die de vragende blik van zijn moeder zag. Daniel’s moeder slaakte een zucht, en hoofdschuddend liep ze naar boen toe. Daniel ging tegenover me in de zwarte stoel zitten. De voordeur ging open en Daniel’s vader liep naar binnen toe. “Goedemiddag iedereen” groette hij. “Goedemiddag” groette ik terug. “Blijf je mee eten?” vroeg Daniel’s vader. Ik keek hem een moment aan en knikte toen. Daniel’s vader glimlachte en liep vervolgens naar boven toe. “Het zomerfestival is ook over een aantal weken” zei Daniel. Ik knikte, het zomerfestival was het eind feest van alle seniors. We kijken er al jaren naar uit. Van vorige studenten hebben we leuke verhalen gehoord en daardoor hebben we er echt veel zin in. “Ik kan niet wachten” lachte ik. Daniel knikte enkel, zijn gedachten leken wel ergens anders te zijn. Ik grinnikte, ik kende die kerel te goed om te weten dat hij aan zijn crush dacht genaamd Cloë. “Vraag haar gewoon mee naar het feest” zei ik na een tijdje. Daniel schrok op uit zijn gedachte en keek me verbaast aan. “Wat?”. Ik schudde lachend mijn hoofd. “Als je haar niet vraagt gaat ze met iemand anders en dan ben je haar kwijt”. Daniel fronste zijn wenkbrauwen, na een minuut keek hij toen weer naar mij. “Vinden jullie het oké? Ik bedoel we hadden met de groep afgesproken dit jaar”. Ik schoot in de lach, op de een of andere manier zet Daniel zijn vrienden altijd voor de liefde. Misschien een slechte eigenschap, maar het liet wel zien hoe aardig Daniel eigenlijk was. Veel mensen waren bang voor hem, omdat hij best veel spieren had en leek op een bokser. Maar diep van binnen had Daniel een hart van goud. “Ja” antwoorde ik “Geloof me nou als ik zeg dat je deze kans moet grijpen, neem dat nou aan van mij”.

In de avond zat ik bij de Fletcher familie aan het avond eten. Alex had een preek gekregen van zijn vader dat hij geen streken meer moest uithalen met Daniel. Daniel en ik wisten allebei dat Alex het zo weer zou dien, zo dit die jonen nou eenmaal in elkaar. Na het avondeten hield ik Daniel’s moeder met opruimen terwijl de jongens in de woonkamer zaten. “Je hoeft niet te helpen Amberle” had Daniel’s moeder duizend keer gezegd. “Het is al goed, ik doe graag iets terug voor al die keren dat jullie voor me klaar stonden” lachte ik. Er waren vele keren geweest dat Daniels ’ouders me uit de stromende regen hadden gevist omdat mijn ouders moesten werken. Ik was er altijd super dankbaar voor. Ik hoorde hoe Daniel over de wolf aan het praten was. Daniel’s vader stemde met ons in dat de wolf te dicht bij de mensheid was. “Het lijkt erop dat die dieren steeds meer gewend raken aan mensen” zuchtte Daniel’s moeder. Ze was altijd bang geweest voor wolven. Ze wou de reden nooit vertellen, maar volgens Daniel’s vader had ze vroeg een nare ervaring gehad met wolven.

De avond vloog voorbij, voor ik het door had was het half 11. Daniel had gemerkt dat ik op de klok keek en stond op. “Kom ik breng je naar huis”. Ik knikte en pakte mijn jas van de bank af. Ik zei de familie gedag voor we naar buiten liepen richting mijn eigen huis.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen