Foto bij Chapter 004

De volgende morgen was ik al vroeg op. Vandaag was het weer een normale schooldag, maar er vonden voorbereidingen voor het festival plaats. Ik zat samen met Tess in het bestuur en het was onze verantwoordelijkheid dat alles geregeld zou worden. Ik trok mijn kleren aan, borstelde mijn haren en pakte mijn spullen voor ik naar beneden toe liep. “Goedemorgen, jij bent vroeg wakker” zei mama toen ik de keuken in liep. Ik knikte. “We moeten vandaag veel voorbereiden voor het festival”. Haar moeder knikte, ze had gehoord hoeveel we moesten regelen. Ik at mijn ontbijt op en keek toen op de klok. Als ik nu ga kan ik misschien nog iets doen voor de lessen beginnen. Ik ruimde mijn bord op voor ik mijn jas aan trok. “Ga je nu al?. School begint pas over een uur” zei mijn moeder. “Als ik nu ga kan ik nog iets doen voor de lessen starten” zei ik. Mijn moeder knikte. Ik zei haar gedag en liep toen in de richting van de school. Zoals verwacht waren er nog geen studenten bij school. Ik liep naar de voordeur toe waarvan ik wist dat die open was. Bij de trap zat een jongen, hij had donker blond haar en was best gespierd. Derek. Hij zegt bijna nooit wat. Ik legde mijn boeken in mijn kluisje voor ik naar boven toe liep, richting het lokaal waar het bestuur zat van het festival. Ik zette mijn tas op een stoel neer en schoof aan een computer. Ik haalde het schema tevoorschijn met dingen die nog gedaan moesten worden. Verdraaid. De directeur had hun verzoek om een grote fontein te plaatsen geweigerd, er zouden te veel ongelukken kunnen gebeuren had hij als reden gebruikt. Daar gaat ons idee, en we hadden er zich zo op verheugd.

Een uur later sloot ik de computer af, pakte mijn tas weer op en liep het lokaal uit. De lessen zouden over een kwartier starten. Ik liep de trap af naar beneden en keek rond in de centrale hal. Daniel’s lichte stekels staken boven een groepje menigte uit en ik liep ernaartoe. “Goedemorgen, jij bent vroeg” zei Daniel toen hij me aan zag komen. “Morgen, Ja ik wou nog wat regelen voor het festival". “Gaat alles goed met de voorbereidingen?” vroeg Daniel die zijn tas over zijn schouder hing. Ik knikte, “Jawel, alleen heeft de directeur ons verzoek over de fontein geweigerd”. Daniel schudde lachend zijn hoofd, het was zijn idee geweest om die fontein te plaatsen. “Jammer, het zou wel lachen zijn geweest als die er echt zou komen”. De directeur heeft aan een kant wel gelijk. Er zouden genoeg ongelukken kunnen gebeuren op het grote grasveld, alles zou spekglad worden. En het laatste wat hij wou willen is iedereen naar het ziekenhuis toe brengen.

Daniel draaide zich ineens snel om en keek Jax recht in zijn gezicht aan. “Damn, ik kan jou ook nooit besluipen he” zei Jax met een zucht. “Leer dat nou eens een keer, hoe vaak je het ook probeert Daniel laat zich niet snel schrikken” zuchtte Nicole die achter Jax stond. “Soms ben je echt hopeloos” lachte Tess die Jax op zijn schouder klopte. Jax liet zijn schouders hangen en we schoten in de lach. “Am gaan wij nog bezig na school?”. Ik knikte en draaide me om naar Tess. “Lijkt me wel verstandig als we alles op tijd af willen hebben”. We hoorden de bel, pakten onze spullen en liepen richting het lokaal.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen