Foto bij 126. - Lucien

Er zijn maar weinig dingen die me zenuwachtig maken. Er zijn nog minder dingen waarvan zoveel afhangt als van het bericht dat we zo krijgen. Binnen nu en een paar minuten wordt de toekomst voor mij - en voor Emma - bepaald, zonder dat we er ook maar iets aan kunnen doen. Ik wil haar hand blijven vasthouden, maar besluit dat het beter is om dat niet te doen. Als het antwoord nee is...
We werpen een laatste blik op elkaar en lopen dan naar binnen. Op de troon zit de koning, met naast hem zijn vrouw. Ze ziet er slecht uit, al kan ik niet precies uitleggen waarom. De uitdrukking op haar gezicht is bijna... gepijnigd. Maar waarom? Ik kan er niet teveel over nadenken; een aantal meter voor de troon staat iemand in een uniform dat ik zonder enige twijfel herken. De Zwitserse wacht. Maagzuur brandt achterin mijn keel. Naast hem staat iemand in de traditionele kleding van het Vaticaan; zijn donkerblauwe pij laat zien dat hij niet zomaar een monnik is, en anders vertellen de gouden decoraties je dat wel. Vermoedelijk is hij een bisschop. Kan ik nog vluchten? Kan ik naar Spanje vluchten en daar op een boerderij gaan werken, zonder dat iemand ooit weet wie ik echt ben? Het duizelt me. Emma ziet ook niet al te best uit.
Ik kijk de bisschop aan; hij staart zo ijzig terug dat ik ervan overtuigd ben dat het antwoord 'nee' zal zijn. Mijn maag draait zich in alle mogelijke knopen. In een soort reflex sla ik een kruis. Notre Père qui es aux cieux, que ton nom soit sanctifié.
We bereiken het punt waarop we niet verder kunnen lopen. Vluchten kan niet meer. Ik haal zo diep mogelijk adem, maar mijn longen lijken de zuurstof niet op te nemen. Op geen enkele manier ben ik hier mentaal op voorbereid.
""Salve, Principe Lucien. Salve, principessa Emmeline." zegt hij zachtjes. Zijn stem is veel hoger dan ik had verwacht. Alsof hij een Engel Gods is die voor ons de toekomst bezingt.
"Salve, Padre." antwoorden we in koor. Op miraculeuze wijze, trilt mijn stem niet. Emma doet een courtoisie, ik buig lichtjes. De bisschop en de wacht kijken ons aan met een gladgestreken gezicht.
"Abbiamo ricevuto la notizia della morte del principe Aleran di Francia. Vorrei offrire le più sentite condoglianze a entrambi, a nome del Vaticano. Possa lui riposare con Dio."
Ik spreek een redelijk woordje Italiaans, maar dit gaat zo snel dat ik het niet kan volgen. Een vlugge blik op Emma vertelt me dat zij het ook niet zeker weet - iets met condoleances in ieder geval. De Zwitserse wacht herkent blijkbaar de uitdrukking, want hij vertaalt het in feilloos Frans. Ik betwijfel of Aleran God ooit te zien krijgt. De afgelopen jaren ging hij enkel met de Heilige dagen naar de mis en hij bad vrijwel nooit. Le Diable, daarentegen, zal hem met open armen ontvangen hebben.
"Grazie, Padre." zeg ik. Nu trilt mijn stem wel, maar men lijkt het af te schuiven op rouw; wat mij betreft is dat prima. In Frans ga ik verder: "Hij wordt gemist, maar we vinden troost in het feit dat hij bij de Heilige Vader is. In iedere andere setting was dat een lachwekkende opmerking geweest, maar de enige emotie op dit moment is angst. Angst voor wat het Vaticaan over mijn toekomst heeft besloten.
De rest van het gesprek gaat op deze manier verder: de bisschop vertelt in het Italiaans, wat de wacht voor ons vertaald en vise versa.
"Met het bericht van overlijden, kwam ook een bijzonder verzoek vanuit het Franse koninkrijk. Dit besloeg de recente weduwe Emmeline Middleton van Schotland. Het verzoek was om haar te trouwen met de jongere broer Lucien, wie na Aleran de opvolger van de troon is - moge Aleran rusten in vrede."
"Moge hij rusten in vrede." echoën de aanwezigen.
"Eventueel verweer voor dit voorstel is dat de vrouw niet langer puur is, zoals dit gewenst is bij een huwelijk. Eveneens is de vrouw alvorens getrouwd geweest. Hertrouwen is niet iets dat de kerk tolereert. Dit verzoek werd onderbouwt met het argument dat de relaties op deze manier in de familie blijven. De vergaane puurheid van de prinses zou in dit geval vervallen - hetzelfde bloed zal seksuele relaties met haar hebben." De plastische manier waarop er wordt gesproken, bezorgd me kippenvel. Alsof we poppen zijn, vast aan draadjes die bespeeld worden door het Vaticaan en door God. "Eveneens is vernomen van de moeilijkheden betreffende het verwekken van een kind. Medische onderzoeken laten zien dat dit niet in de schuld van de vrouw licht - zij zal in staat zijn een kind te baren, mocht zij trouwen met een capabele man." Werkelijk, ik sta op het punt om over te geven. Als mijn vader heeft toegegeven dat Emma en ik al relaties hebben gehad voor het huwelijk van Aleran, laat staan daarna, dan is de toekomst waar ik zo van gedroomd had verleden tijd. Maar ik weet niet wat mijn vader wel en niet heeft gezegd. De spanning is om te snijden. "Buiten kijf staat dat Frankrijk een erfgenaam nodig heeft. Het Vaticaan is eveneens van mening dat de band tussen Schotland en Frankrijk in stand moet blijven, in correlatie met de stroeve relatie met Engeland."
Het kost me een goede partij zelfbeheersig om niet te roepen dat hij op moet schieten. Mijn hart houdt het niet meer. De kamer gaat alleen maar harder draaien. "Dit en vele gebeden brachten het Vaticaan uiteindelijk tot een beslissing. Door Prins Lucien en Prinses Emmeline te trouwen blijft de relatie binnen de families, en zal daardoor niet als een zonde worden gezien door God en zijn diennaars."
Mijn hart is gestopt met kloppen. Meer zegt de bisschop niet, en het voelt alsof het definitieve antwoord verloren is gegaan in de vertaling. Mijn keel voelt droog als ik de vraag stel, in voorzichtig Italiaans waarvan ik hoop dat het correct is.
"Perdonami, Padre, per averlo chiesto, ma la risposta del Vaticano non mi è chiara. Il matrimonio è approvato dal Vaticano, e quindi da Dio?"
De kamer blijft draaien en de grond valt weg onder mijn voeten als de bisschop zijn antwoord geeft. Ik zou kunnen zweren dat er bij hem - evenals de Zwitserse wacht - een glimlach komt opspelen. Al het nare van de afgelopen tijd is ineens vergeten.
"Per volontà di Dio è permesso."

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen