Ik pak Lizzy vast en flits ons weg als ik mijn vader zie staan. We zijn in een grote witte ruimte. Het is me eindelijk gelukt.
‘Waar zijn we?’ vraag Lizzy verbaast.
‘De tijdloze ruimte. Een plek voor tijd bestond. Tot nu toe was het niet meer als een legende, het is tot nu toe niemand gelukt om er te komen, maar je kan er dus echt heen. Dit geeft ons wat tijd. We moeten je trainen. Pa zal je hoe dan ook terug willen. Als hij iets in zijn kop heeft valt niks hem te stoppen en ik hoorde laatst een van zijn mannen zeggen dat plan A leek te falen en het niet lang zal duren tot ze over zouden ga tot plan B.’

‘Wat is plan B?’ vraagt het meisje verbaast.
‘Dat heb ik al gezegd Lizzy, maar ik kan het je ook niet kwalijk nemen dat je het bent vergeten. Plan A was door je krachten het koninkrijk binnen dringen. Plan B was je zwanger maken als dat niet lukte. Van hem of van mij, dat boeide hem niet. Maar het moest iemand van onze familie zijn met krachten. Ik mocht het doen omdat hij weet dat ik om je geef en andersom maar als ik weigerde of niet kwam opdagen deed hij het zelf. Zo kreeg hij toch nog zijn zin door me iets te laten doen wat tegen mijn principes in ging. We besefte echter alleen niet hoe diep die gevoelens werkelijk zaten. Lizzy ik ben verliefd op je. Dat weet ik nu zeker. Ik heb nooit liefde gehad, maar ik weet zeker dat ik van je hou.’ zeg ik eerlijk en ze kust me. Ik kus haar terug en duw haar dan zachtjes weg.
‘Dit is helaas niet het moment voor liefde en ik wil ook niet dat ik me straks niet meer kan beheersen en zo mijn vader als nog zijn zin geef met plan B.’ Ze knikt en we gaan aan de slag.

─────────────────────────────
꧁🕰꧂ ꧁🕰꧂꧁🕰꧂

─────────────────────────────


Dagen of misschien zelfs weken trainen we om Lizzy’s krachten te beheersen. Ik ga af en toe terug naar een andere tijd om eten te halen als we honger hebben, maar omdat er hier geen tijd is waren we ons besef van tijd al snel kwijt. ‘Waarom moeten we eigenlijk terug? We zijn hier toch veilig?’ Ik knik.
‘Wij wel Lizzy, maar de rest niet. Als mijn vader er toch in slaagt om het koninkrijk binnen te dringen loopt de hele wereld gevaar. We moeten hem stoppen en deze plek blijft niet voor altijd veilig. Als ik hier kan komen lukt dat anderen misschien ook. Zodra je je krachten beheerst ga je naar het koninkrijk om ze te waarschuwen en ik probeer mijn vader thuis tegen te houden.’

Lizzy schud meteen haar hoofd. ‘Dat is een zelfmoordmissie Mason en we weten het allebei. Je vader is nooit alleen. Je kan misschien goed vechten, maar die man heeft je alles geleerd en heeft een heel leger. Je gaat met me mee naar de koninkrijk. Ze moeten inzien dat ze je niet mogen veroordelen op je afkomst. Je bent een goede jongen en staat aan onze kant.’ fluistert ze en kust me weer. Dit keer laat ik haar en hou me niet in.
Mijn linkerhand gaat door haar haar en mijn rechterhand op haar middel. Ik hou haar dicht tegen me aan. Ik krijg het warm en de vlinders vliegen door mijn buik. Ik wil haar nooit meer kwijt.


Ik weet wat er gebeurt als ik met haar mee ga. Ze sluiten me op of maken me koud. Wat ik ook doe, door mijn afkomst ben ik sowieso gedoemd, maar dat wil haar niet vertellen. Dan gaat ze niet terug en loopt ze gevaar. Ik ga nog liever dood dan dat, zo’n goed leven had ik toch niet en voor haar heb ik alles over.

─────────────────────────────
꧁🕰꧂ ꧁🕰꧂꧁🕰꧂

─────────────────────────────


Een paar uur later laat ik Lizzy nog wat oefeningen doen en glimlach dan. ‘Het is tijd, we gaan terug.’ zeg ik en pak haar hand. Met haar kompas breng ik haar naar het koninkrijk en ik kijk mijn ogen uit door alle pracht en praal. Het duurt alleen niet lang of mijn handen worden op mijn rug gedwongen en ik krijg boeien om. Ik voel hoe het koude ijzer strak om mijn polsen word gesnoerd. Ik verzet me niet eens. Ik had het zien aankomen. Ik heb vrede met wat er gaat komen. Ik voel niks dan rust en liefde voor Lizzy, ik was voorbereid.

‘Mason, laat hem los! Hij heeft niks gedaan!’ roept ze boos, maar de agenten negeren haar. Ze probeert bij me te komen, maar ze houden haar tegen. Ze staan tussen ons in en blokkeren haar weg.
‘Het is goed prinses. Je hebt me niet meer nodig, je bent klaar voor deze wereld. Ligt de rest in voor het te laat is. Ik heb hier vrede mee en mocht je ons kind in je dragen laat hem of haar dan niet hetzelfde gebeuren als met mij. Bescherm het. Ik hou van je Lizzy.’ zeg ik rustig en wordt een wagen in gegooid. Ik zie Lizzy nog steeds wanhopig vechten om bij me te komen, maar het heeft geen zin. Ik zie haar steeds kleiner worden door het raampje van wagen als we wegrijden.

─────────────────────────────
꧁🕰꧂ ꧁🕰꧂꧁🕰꧂

─────────────────────────────


In de gevangenis krijg ik bezoek van Lizzy’s zus. ‘Je liet je veel te makkelijk oppakken, waarom? Wat ben je van plan?’ Ze kijkt me woedend en achterdochtig aan. Haar ogen staan fel en ze lijkt me te willen vermoorden, maar kan niet bij komen. Bovendien kan ze me niks maken. In de gevangenis kan ze niet bij me komen.
‘Ik zag het aankomen. Lizzy is hier veilig en de enige manier dat ze zou gaan is als ik mee ging. Ze is veilig en dat is het enige wat mij boeit. Noem me slecht, doe met me wat je wilt, maar ik ben gelukkig, want zij is veilig. Ik heb dit alles nooit gewild, ik heb er niet om gevraagd om geboren te worden als zijn zoon, maar ik ben blij dat ik tenminste nog liefde heb mogen ervaren. Ik hou van je zus en zal alles voor haar doen. Ik heb haar getraind en in veiligheid gebracht. Mijn taak is klaar, ze heeft me niet meer nodig. Ga je gang, dood me maar. Mij boeit het niet.’ Ze kijkt me geschokt aan en schud haar hoofd.
‘Jij bent echt een weirdo als je denkt dat een van ons ooit van een monster als jij kan houden. Maar goed bedankt dat je je over gaf en veel plezier in je cel. Het is je thuis voor de rest van je leven.’ Ze grijnst naar me en dan loopt ze weg.

─────────────────────────────
꧁🕰꧂ ꧁🕰꧂꧁🕰꧂

─────────────────────────────


Niet veel later gaat de deur weer open en een meisje vliegt in mijn armen. Julia knuffelt me en mijn peetmoeder aait door mijn haar.
‘O jongen toch, dat het ooit tot dit moest komen. Ik kon niks meer voor je doen dan te zorgen dat ze je niet doden en kreeg ze zo ver je bezoek te gunnen. We waren doodongerust.’ Ik schud mijn hoofd en glimlach.
‘Ga verder met je leven en geniet er van Jul. Ik heb hier vrede mee. Maak je niet druk om mij. Lizzy is veilig en mijn vader kan mij en mijn krachten niet langer misbruiken voor zijn missies. Ik red me hier wel, eerlijk waar.’ probeer ik haar gerust te stellen en de bewaking komt zeggen dat de tijd om is. Ze verdwijnen weer en ik ga op het bed liggen om nog wat te slapen.

Reacties (1)

  • Girlicious

    ‘Jij bent echt een weirdo als je denkt dat een van ons ooit van een monster als jij kan houden.'

    Met zo'n houding zal je zelf ook geen goede partner krijgen dame
    Wat een bitch. In plaats van te zeuren kan je ook helpen, of gewoon niet langs komen
    Het erin wrijven gaat niet helpen muts
    Wat een zielig hoofdstukje, en wat geeft Mason snel op
    Ik snap waarom hij het doet hoor maar ik ben het er niet mee eens(cat)
    Laat Lizzy snel tot een oplossing komen zodat zij en Mason straks ergens onbezorgd gelukkig kunnen samen leven

    Kudo!

    8 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen