Ik probeerde tegen te trippelen, maar de bewakers waren te sterk. Ik zag hoe ze Mason geboeid wegvoerde. Hoe durven ze! Ik hoopte dat ik hem weer levend zou zien. Elodie was niet met ons mee gegaan. Ze was op aarde waarschijnlijk om mijn ouders in te lichten over dit alles. Ik had mijn ouders paar weken niet meer gezien.
Verslagen ging ik op de rand van een rots zitten.
Wat kon ik doen?
Mason is gevangengenomen de rest die ik ken is niet hier, behalve. Ik kende hier iemand die me misschien wilde helpen. Ik liep naar de bekende straat van het tijdloze koninkrijk.
'Zo, jij was lang weg.' zei Bert die ineens naast me liep. Ik had hem niet eens zien aankomen.
'Ja, dat klopt. Ik was lang weg.'
'Waar ben je allemaal geweest? Jouw familie was ongerust. Zelf je grootvader was enorm bezorgd om je.'
'Dat is nogal een lang verhaal,' zei ik.
'Ik heb weinig tijd. Ik ben nu van plan om iedereen hier te waarschuwen.'
'Ookal was je weken weg, ik ben al blij om je weer te zien. Maar waarom wil je de mensen hier waarschuwen?' vroeg hij.
'Dat leg ik je binnenkort wel uit.'
Bij de hoek van de straat stond ik stil bij de bekende houten deur waar ik moest zijn. Ik klopte aan de deur. En het bekende gezicht stond weer voor heh luik.
'Wat is het wachtwoord?'
Shit, wat was het wachtwoord ook al weer?
'...het gouden tikkende vliegenklokje?' Ik klonk heel onzeker.
'Dat is goed genoeg. Je kan binnen komen.' En hij liet ons binnen. Daar zag ik Mabelle die druk aan het werk was in het café. Ze keek me verrast aan toen haar blik op mij gericht was.
'Lizzy, wat een verassing. Maar wat doe jij hier?'
'Ik ben hier gekomen om je te waarschuwen, maar ook de rest in het tijdloze koninkrijk.'
'Kom anders naar boven dan kunnen we daar verder praten.'

─────────────────────────────
꧁🕰꧂ ꧁🕰꧂꧁🕰꧂

─────────────────────────────


We waren weer in dezelfde kamer als toen ik hier voor het eerst was, alleen zag ik in de kamer een bekend figuur. Ik werd plots door mijn grootvader omhelst.
'Lizzy, ik maakte me heel erg zorgen om je. Jouw ouders hebben zich zorgen gemaakt over waar je was. Waar was je de hele tijd?' vroeg mijn grootvader. Ik keek mijn grootvader recht aan. Mabelle zat trouwens ook in de kamer. Ik vertelde hen alles wat er was gebeurd. Ik had ze vertelt over Mason. Over de ontvoering kon ik nauwelijks iets van herinneren. Het was gewoon heel vaag. Ik had wel verteld over Elodie die ons hielp met ontsnappen, maar die herinneringen waren ook ineens erg vaag. Ik had verder verteld dat Mason me voor paar weken schuilhield in de witte ruimte voordat de tijd in de wereld bestond.
'Ach, meisje toch. Dat is best wel heftig,' zei Mabelle terwijl ze mijn arm streelde.
Ik knikte.
'Mason vertelde met over de plannen van zijn vader en hoe hij mijn krachten af wilt pakken om naar het tijdloze koninkrijk te kunnen komen, alleen weet ik er niet echt iets van,' zei ik.'Hij vindt de plannen van zijn vader ook heel erg verkeerd en wilt hem ook tegenhouden.'
'De rest van de familie heeft me verteld dat die ene joch niet te vertrouwen is en hetzelfde is als zijn vader,' zei mijn grootvader.
'Maar aan jouw verhaal te horen is hij een goed persoon. Nu twijfel ik heel erg of ik hem een kans moet geven, maar als ik hem weer zie en merk dat hij een goeie jongen is dan zal ik hem een kans geven,' zei mijn grootvader.
'Bedankt, opa.'
'Staat hij bij de andere wereld op jou te wachten?' vroeg Mabelle
'Nee, we waren samen naar het tijdloze koninkrijk gegaan, maar ze hadden Mason meteen geboeid en naar de gevangenis gestuurd.'
Mabelle en mijn grootvader keken elkaar vragend aan, maar richtte hun blikken weer op mij.
'Ik vind het nogal vreemd. Ik dacht dat de duistere tijdreizigers al eeuwenlang niet meer in het tijdloze koninkrijk kunnen komen? Hoe is het eigenlijk mogelijk dat hij er ineens in kan komen?' vroeg Mabelle.
'Ik weet het zelf ook niet precies,'
'Kan er misschien geen spraken zijn dat hij met een andere bovennatuurlijke ras gemengd is?' vroeg mijn grootvader.
'Ja, hij had me ooit verteld dat zijn moeder een lichtfee was.'
'Dat verklaart misschien alles,' zei Mabelle.
'Hoe bedoel je?' vroeg ik.
'Nou, als duistere tijdreizigers of magiërs met een andere bovennatuurlijke ras van goeie aard nakomelingen maken krijg je onder andere tegenstrijding. Op de ene moment kan hij erin, maar op de andere moment niet. Zo zit de magie hier eenmaal in elkaar,' zei mijn grootvader.
'Maar wat kan ik doen opa? Ik wil de rest hier waarschuwen wat Demon Dark van plan is.'
'Dat kan, lieve Lizzy, maar...' Mijn grootvader kon zijn zin niet helemaal afmaken.
'Ik weet veel meer over de duistere tijdreizigers. En wat ze eeuwenlang van plan waren om te doen, maar ik denk zelf dat ze ook de macht in de andere wereld willen hebben, met onder andere macht over de tijd.'
'Dus mijn vrienden zijn daar ook niet veilig?' vroeg ik.
'Ik ben bang van niet, tenzij je ze waarschuwt en een plan bedenkt om dit allemaal te voorkomen,' antwoordde Mabelle.
Ik voelde me verslagen. Het gevoel alsof ik geen macht heb. Zelf mijn dierbare in de andere wereld waren in gevaar. Wat kan ik doen?
Ineens kwam er iets in me op.
'Ia er hier misschien wifi of telefoon signaal?'
'Ja, maar hoezo?'
'Ik wil een beste vriendin van me appen,' zei ik.
'Dat kan, lieverd,' zei Mabelle.

Ik: Hey

Marloe: hey, Liz.

Ik: Hoe is het trouwens?

Marloe: wel redelijk goed. Deze week is er trouwens een wedstrijd. Ik als cheerleader moet daar in de avond er al zijn. De meiden zitten allemaal te popelen om het publiek te entertainmen. Zelf zit ik eerlijk gezegd daar niet echt op te wachten. Misschien ga ik volgend jaar stoppen met de cheerleader club. Het is erg vermoeiend en kost me ook veel tijd. Maar waar was jij trouwens? Je bent maanden niet meer op school geweest.

Ik: Dat is nogal een lang verhaal. En dat wil ik je misschien nog wel vertellen.

Marloe: Maar fijn dat ik weer contact met je hebt. Ik heb je echt gemist, schat. Het voelde alsof ik een zusje kwijt was.

─────────────────────────────
꧁🕰꧂ ꧁🕰꧂꧁🕰꧂

─────────────────────────────


Ik was een paar minuten later op mijn school beland ergens in de gangen. Volgens Mason kon ik dat beter niet doen, maar ik was nogal eigenwijs en ik wilde Marloe zien en haar uitleggen waar ik was. Er was niemand in de schoolgang. Wel logisch, want de lessen waren al een lange tijd begonnen. Maar ik zag Marloe richting het meidentoilet lopen. Ik ging snel op haar af en omhelste haar.
'Okeey, je was wel lang weg geweest, maar me opeens uit het niets omhelsen had ik zelf ook niet verwacht,' zei ze. Ik liet haar los en keek haar aan.
'Maar waar was je? Jouw ouders hadden serieus weken lang jouw proberen te zoeken. Zelf ik heb lang niks meer van jou gehoord'
'Ja, ik weet het, maar ik wil jou iets belangrijks vertellen en ook uitleggen waarom ik heel lang weg was.'

Ik had haar op het meidentoilet alles kunnen vertellen. Over mijn familiegeheim, de ontvoering en dat ik met Mason ergens schuilde omdat zijn vader me zocht. Ik had haar zelfs verteld over het tijdloze koninkrijk.
'Dus als ik het goed begrijp heb je magische krachten om de tijd te kunnen beheersen?'
Ik knikte.
'Toch geloof ik het niet helemaal. Ik wil eerst bewijs voordat ik het geloof.'
'Oke, best. Ik laat het tijdloze koninkrijk wel aan je zien.' Ik pakte het klokje uit mijn broekzak en liet het op mijn hand zweven. Ze stond al verbaasd te kijken toen ze zag dat het klokje op mijn hand zweefde. De muur draaide, en ik zag de magische poort weer. Ik pakte haar hand beet en we gingen erin. Ze keek nogal verbaasd naar wat ze toen zag.

Reacties (1)

  • Girlicious

    'Nu twijfel ik heel erg of ik hem een kans moet geven, maar als ik hem weer zie en merk dat hij een goeie jongen is dan zal ik hem een kans geven,' zei mijn grootvader.'

    Even terugkomen op de zus dr opmerking in het vorige hoofdstuk:
    HAHAHAHAHAHAHAHA
    JAMMER JOH!
    Opa bepaalt nog altijd wat er gebeurt, niet jij.
    En je bent echt een weirdo als je gelooft dat dit wel zo is(puh)
    Wel toepasselijk dat Masons vader Demon Dark heet. Een betere naam bestaat er niet voor die kwal.
    Maar die naam zou alle alarmbellen al moeten laten rinkelen.
    Wel goed dat Lizzy Marloe op tijd kon waarschuwen en ze zichzelf kon bewijzen
    Hopelijk kunnen ze die vreselijke man verslaan. De egoistische viespeuk, blegh

    *denkbeeldige kudo*
    En nu ga ik avondeten maken hahah

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen