Foto bij 61 Waiting for my beloved dear part 1

Lieve lezertjes, dit is best een heftig hoofdstuk... dus wees gewaarschwd. Dit is niet het laatste hoofdstuk, maar we naderen zeker het einde!


Alexander was haastig met de soldaat vertrokken. Ik had geprobeerd om achter hem aan te gaan maar was al ingestort voordat ik bij de deur kwam. Ik ging in zijn bed liggen, krulde me op als een klein kind en probeerde te bedenken wat Quintens plan zou zijn. Mijn hersens waren oververmoeid door het gebrek aan slaap, mijn lichaam uitgedroogd van al het overgeven. Als ik mezelf nou maar een infuus kon geven… Rustig zonder dat ik het zelf doorhad viel ik in een onrustige slaap. Badend in het zweet draaide ik onrustig door het grote bed. Mijn dromen gingen over Quinten die hier binnen kwam vallen, Over Quinten die een klein jochie lijkend op Alexander vermoorde en over Quinten die zijn Wraak op me nam. In al mijn dromen werd Alexander bruut vermoord voor mijn ogen, was dit de toekomst?

Na wat voor mijn gevoel uren duurde werd ik onrustig wakker. Alexander was nergens te bekennen. Ik sprong soepel op uit bed, trok schone kleren aan en mijn vieze kisten die in de hoek van de kamer stonden. Om mij heen hoorde ik het kabaal van schoten en ontploffingen. Mijn wapen die ik natuurlijk niet had meegenomen naar het feest, lag nog in mijn eigen kamer op zijn eigen vertrouwde plek. Ik had drie keuzes, naar buiten gaan zonder wapen, mijn wapen halen of hier wachten tot iets of iemand mij kwam halen. Optie één en drie waren een nog slechter idee dan optie twee.

Heel voorzichtig opende ik de deur om te kijken wat er zich buiten Alexanders kamer afspeelde. Niks. Niemand. Uitgestorven. Op mijn hoede stormde ik door de gangen. Ik keek voorzichtig om elke hoek heen maar ik kwam absoluut niemand tegen. De gangen die normaal altijd gevuld werden met stemmen, gelach en geklaag was nu stil op het geluid van mijn kisten die de vloer aan raakte. Waar was iedereen?

Ik griste mijn wapen van mijn nachtkastje en stelde voor mezelf een nieuw plan op. Ik moest de anderen vinden voordat ik iets kon doen. Ik gokte gezien het geluid dat ik vast wel iemand kon vinden in de minutiekamer. Het was rennend nog geen vijf minuten. Vol met adrenaline, vol met hoop dat iemand mij kon vertellen wat er aan de hand was, stapte ik de kamer binnen. Ik had verwacht soldaten daar te vinden, maar wat ik vond ging tegen al mijn verwachtingen in.

Op de grond lag Alexander met twee schotwonden, een in zijn buik en een overduidelijk in zijn hart. Zijn lichaam was omring in een plas met gestold bloed, hij lag hier al even. Voordat de tranen van terror over mijn wangen konden stromen zat ik op mijn knieën naast hem.
“Alexander wordt wakker! Alexander… Alsjeblieft, laat me niet alleen!” smeekte ik hen. Ik wist dat het te laat was. Zijn lichaam was wit en koud. Tijd om bij te komen had ik niet. Voor me stond een lange gespierde man die ik maar al te goed kende, ik had er tenslotte jaren naast gelegen. Zijn haren die altijd al dun waren geweest voor zijn leeftijd waren verdwenen tot een glas geschoren hoofd. Het was Quinten. Hij hield zijn wapen gericht op me terwijl hij langzaam op me af kwam.

“Jillian, na al die jaren. Wat leuk om je weer te zien. Je ziet er goed uit.” Zonder zijn wapen te laten zakken cirkelde hij om me heen. Ik verloor hem geen minuut uit mijn ogen. Ik kon natuurlijk proberen om hem neer te schieten, maar hoe groot was de kans dat ik dat sneller kon dan hij? Niet zo groot… Maar wat er ook gebeurde, ik zou onder geen enkel beding met hem mee gaan. Ik ging nog liever dood dan in zijn kelder gemarteld te worden.
“Je hebt Alexander Vermoord”
“Ja, en Anouk, kolonel Luwel, en nog heel wat andere soldaten wiens naam ik niet weet. Ik ga sowieso naar de hel na deze actie, maar het was het waard om wraak te nemen op jou. Je hebt me voor gek gezet. Je hebt me uit mijn eigen huis gezet, al mijn spullen zonder pardon op straat gezet vlak voor ik op missie ging. Ik heb jaren gewacht op dit moment. Ik ben nooit het gevoel van verraad vergeten dat je me toen liet voelen.”
“Verraad? Volgens mij vergeet je de reden dat ik je op straat gezet heb. Je bent met op z’n minst zes vrouwen vreemd gegaan en jij voelt je verraden?”
Ik was net zo bang voor hem als boos.
“Ach, dat stelde toch niks voor. Ik had verwacht dat je het zou snappen.” Hij deed een stap voorruit en streelde mijn wang. Kippenvel ontstond op de plek die hij aangeraakt had.
“Vermoord me nou maar gewoon, je hebt zo lang je best gedaan om me te pakken te krijgen, maak het af” Met ijskoude ogen keek ik hem aan, zonder angst. Ik ging me niet langer laten bespelen door deze man. Ik weigerde de mijn te zijn in zijn kat en muis spelletje.
“Ik heb geen haast. Ik hoef nergens heen”.
“Ik wel. Als jij het niet doet, doe ik het. Ik heb niks om nog voor te leven”. Ik greep met mijn hand naar mijn wapen.
“Laat je wapen los Jill”.
“Nee!” Zo snel als ik kon richtte ik op hem. Voordat ik kon schieten klonk het geluid van meerdere knallen al. Het voelde net alsof ik meerdere puntige stompen in mijn buik kreeg. Ik voelde geen pijn, het enige wat ik voelde was het bloed dat vanuit mijn hoofd naar mijn tenen trok. Mijn hand die automatisch naar mijn buik ging zat meteen onder het bloed.

Mijn tijd was hier voorbij, maar ik had Quinten niet zijn zin gegeven. Ik wist zeker dat hij teleurgesteld was over mijn snelle dood.

Reacties (6)

  • Butterflygirl

    Ze gaat sws niet dood, nog niet in elk geval, want dan is het idd veel te snel. Dit was bizar😱

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Dit vast de reden dat ik het op vrijdag de 13e moest lezen!
    1 het einde in zicht *schreeuwt hard nee*
    2 Alexander is dood!!! *roept allerlei scheldwoorden* uit niks is die ineens verdwenen! ~R.I.P Alexander ~
    3 ze word neer geknald!!! Nu wil ik weten hoe dit verder gaat!!
    4 heb je nog shocken voor ons in petto?

    HEEL SNEL VERDER!!!!

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Wacht... nee! Nee? NEE! DIT MAG NIET DIT MOET WEER EEN VAN DIE DROMEN ZIJN WANT IK TREK DIT NIET ALSJEBLIEFT NIET IK BEN NU OP VAKANTIE EN BEN AL VERSCHEURD VAN VERDRIET WANT IK HEB EEN BOEK UITGELEZEN EN HET VERVOLG KOMT PAS VOLGEND JAAR UIT EN IK VIND DIT NIET KUNNEN DIT WAS NIET DE AFSPRAAK!!!(huil):(:|*snik* *snif*

    2 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    WoW dat had ik niet verwacht!

    2 jaar geleden
    • Scenario

      Heb ik dit verhaal ooit gedaan wat je had verwacht? haha

      2 jaar geleden
    • Luckey

      Nee totaal niet! Je brainwash ons steeds !!

      2 jaar geleden
    • Butterflygirl

      True that

      2 jaar geleden
  • Kaffaljidhmah

    Wow, hold on. Eerst hoor ik dat het verhaal ten einde komt, shock 1. Dan is plotseling Alexander dood, shock 2, om dan nog te horen te krijgen day Jillian ook sterft, shock 3 ! What the hell happened?:|

    2 jaar geleden
    • Scenario

      Nog even wachten en dan komt shock nummer 4! Even rustig ademhalen tussendoor;)

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen