Terug in Port Angeles was het weer precies zoals van ouds. De stress en drukte waarin de stad verkeerde, iedereen leek haast te hebben en of geen tijd. Het gehucht waarin Caden, Fay en ik al een aardige tijd wonen, de drukke stad voelde niet meer als thuis. Het voelde eerder alsof we hier niet thuis hoorde.
Een zucht rolde over mijn lippen, wat miste ik La-Push, mijn vader en overigens mijn broer Lachlan. "Zal ik de boodschappen halen" Caden probeerde zo opgetogen vrolijk zijn vraag te stellen maar ook in zijn sound was duidelijk te horen dat hij hier liever niet is. Ik knikte traag, afwezig op zijn voorstel en zette Fay op haar benen, begon haar jas los te ritsen en hing het stuk stof vervolgens op de kapstok.
"Ga maar in de woonkamer spelen" glimlachte ik, het meisje naar de ruimte drukkend. Schoot ze ineens van me weg en leek de vreemde sfeer in het huis te verdwijnen. Vooral de stilte, het razende verkeer dat langs ons huis sjeesde leek alles weer op het oude te laten lijken.
"Het voelt vreselijk" mompelde ik, hoofdschuddend de weekendtassen bij de trap plaatsend. Het geklepper van de brievenbus trok mijn verdere aandacht, het was vreemd het ding te horen kletteren op een Zondag, avond. Met gefronste wenkbrauwen stapte ik op het stuk ijzer af en trok de post er vervolgens uit. Een aantal brieven, een kaart en reclame.
Dat bekijk ik straks wanneer ik Fay op haar bed had gelegd, het meisje mocht nog even genieten maar daarna was het toch echt tijd om naar bed te gaan. Morgen zou het meisje gewoon weer naar schooltje moeten net zoals Caden en mij dagelijkse leven weer begon.
De laatste tentamens, examens en we waren klaar.


Een aantal maanden later, eind Februari, 2017



Kwaad stampte ik door de woonkamer, de brief die zojuist was toegekomen had mij slechter nieuws bezorgd dan dat ik verwacht had. Het was maar goed dat Caden, kleine Fay had meegenomen voor de wekelijkse boodschappen. Tranen voelde ik stromen over mijn wangen en de hoop dat ik eerder gehad had, was vervlogen.
Het slechte nieuws dat ons moeder Esther opnieuw in verwachting was, was niet echt een grote verassing. De grote verassing was eerder dat ze het kindje mocht houden. Daarnaast Tiffany de vriendin van ons vader moest nog een aantal weken en dan zou ons kleine broertje te wereld komen. Het zou opnieuw op een vreemd soort toppunt komen, twee jonge kinderen, newborn baby's in de familie.
Waarvan er één op ze minst ons leert kennen.
Want onze waarschuwing is ingewilligd, helaas doordat ik nog altijd niet mijn profiel kon volgen in La-Push zou ik een aantal maanden naar Forks High moeten. Het was wat verder rijden, maar ik zou mijn voorsprong behouden, en wellicht mijn nieuwe jaar op juiste niveau kunnen volgen. Helaas was het probleem, dat mijn moeder Esther, voogdij heeft aangevraagd voor Fay, hierna gekeken wordt.
Ik, als oudste dochter, nog altijd niet in aanmerking kwam voor een huurwoning.
Op de oprit was de auto van mijn broertje te horen, het vrolijk gekwebbel van Fay dat overduidelijk ergens van gecharmeerd was geraakt. Snel wreef ik de tranen van mijn gezicht en moffelde de brief weg. Als Caden hier lucht van zou krijgen zouden we wellicht opnieuw met politie in aanmerking komen en zo zouden we haar in de kaart kunnen spelen. Er was nog niets toegezegd, maar de kans was er dat ze toch een of andere omgangsregeling zou krijgen.

Reacties (2)

  • Luckey

    Oh wacht even!
    Die moeder is geen verrassing
    Maar dag!!
    Ze krijgt fay niet!
    Dat arme kind heeft nu een leventje bij hun en die moeder wilt dat verpesten!

    2 jaar geleden
  • LarryNiam

    Holy dipshit wat gebeurd er nu weer?

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen