Juice liep achter de anderen aan naar binnen, naar de vergaderruimte. Het gaf hem een akelig gevoel dat er twee stoelen leeg bleven rond de tafel. Sack was de enige prospect die mee naar binnen was gekomen, hij leunde tegen de muur aan.
      Clay vertelde dat Happy hem heel kort had gebeld vanuit het politiebureau waar hij werd vastgehouden. Ze waren met zijn drieën opgepakt: Kozik lag nog steeds in het ziekenhuis, als hij het overleefde kreeg hij waarschijnlijk een mildere straf doordat hij niet op de agenten had geschoten, en de andere man die er van SAMTAC bij was geweest, was waarschijnlijk een rat geweest die hen aan Maddox had verlinkt.
      ‘We moeten het voorlopig laten rusten,’ besloot Clay met een diepe zucht. ‘Twee van onze mannen in de bak…’ Hij schudde zijn hoofd. ‘Dat is mooi klote.’
      ‘En die pik weet nu waarschijnlijk dat ze hier zit,’ zei Opie, een flinke wolk sigarettenrook uitblazend.
      ‘Eén zaak tegelijk,’ bromde Clay. ‘We moeten onze jongens beschermen. Uitzoeken naar welke bak ze worden gestuurd, wie er daar in zitten, bij wie we bescherming kunnen afdwingen.’ De voorzitter balde zijn vuist, Juice zag dat hij zich inhield om niet op tafel te slaan. Hij richtte zijn blik op Juice. ‘Geef me morgenochtend een lijst van alle mogelijkheden.’
      Juice knikte, blij dat het al middernacht was, te laat om nog rond te bellen. Hopelijk waren zijn gedachten tegen die tijd niet zo’n verwarrende brij.
      ‘En dan die klootzak…’
      ‘We kunnen nu geen flikker doen,’ bracht Jax ertegenin. ‘Alles moet eerst even zakken. En…’
      Enkele slagen tegen de deur deden hen opkijken. Juice voelde zijn spieren verstijven. Het kwam niet vaak voor dat iemand hen tijdens hun overleg durfde te storen.
      Na een hoofdknik van Clay deed Sack de deur open. Juice was verbaasd Dana daar te zien staan. Gemma stond aan haar zijde, een hand op haar schouder. Ze gaf een kneepje.
      Juice voelde zijn hart in zijn keel bonken. Als ze nu maar geen domme dingen zei. Niet de dingen die ze net tegen hem had gezegd…
      ‘Ik… hoorde Chucky en Gemma over bescherming praten voor Hap en Tig,’ begon ze aarzelend. Haar ogen schoten even naar Clay, die met een ongeduldig knikje duidelijk maakte dat ze verder moest praten. ‘En dat het jullie waarschijnlijk bakken met geld gaat kosten om dat te regelen.’ Ze viel even stil, leek naar woorden te zoeken. ‘Als ze hem naar San Quentin sturen hoeft dat niet.’
      ‘Die… kans is wel groot…’ antwoordde Clay lijzig, duidelijk wachtend op een verdere verklaring.
      Dana haalde diep adem. Het leek haar moeite te kosten om Clay aan te blijven kijken.
      ‘Mijn pa zit in San Quentin. En die van Hap, dus. Al twintig jaar.’
      Er ging een golf van verbijstering langs de tafel. Juice was net zo overdonderd als de rest.
      ‘Hap zei altijd dat z’n ouwe dood was.’ Het was Chibs die onder woorden bracht wat ze allemaal dachten.
      ‘Voor ons is hij al twintig jaar zo goed als dood,’ antwoordde ze. ‘Maar niet écht dood, dus. En hij zal er alles aan doen om ervoor te zorgen dat z’n zoon hem weer wil aankijken.’
      Juice keek peinzend naar Dana’s gezicht, zich afvragend wat haar vader in vredesnaam gedaan kon hebben als zijn beide kinderen deden alsof hij dood was.
      Hij was waarschijnlijk de enige wiens gedachten die kant op gingen, de rest kreeg een triomfantelijke grijns op hun gezicht.
      ‘Dat verandert de zaken,’ zei Jax tevreden. ‘Thanks, mop.’
      ‘En je voormalige minnaar?’ vroeg Clay. ‘Weet die dat?’
      Juice zag haar kaken verstrakken bij die benaming. Ze schudde haar hoofd. ‘Niet dat ik weet. Ik heb nooit met een woord over hem gerept.’
      ‘Goed…’ Hij gaf haar een knikje dat duidelijk maakte dat ze weer kon verdwijnen.

Het idee dat Happy’s vader zijn zoon en Tig enige bescherming kon bieden als ze inderdaad naar San Quentin werden gestuurd, was één zorg minder. Toch hield dat nog steeds in dat de twee de gevangenis in gingen, en misschien wel voorgoed. De moord op een agent en daarna ook nog eens schieten op zijn collega’s, was niet iets waar ze licht over zouden tillen. Strafvermindering kwam waarschijnlijk pas op het moment dat Dana alles wat er gebeurd was aan de politie kon vertellen en zolang Maddox het halve korps in zijn zak had, ging dat niet lukken. Het maakte de sfeer bedrukt en uiteindelijk werd hun meeting opgeschort tot de volgende dag, aangezien iedereen wel toe was aan wat afleiding of slaap.
      Juice keerde terug naar het clubhuis. Zijn voeten sloften, zijn hele lichaam voelde zwaar. Zijn blik flitste door het vertrek, langs alle meisjes die er waren, maar Dana zag hij nergens. Een paar meter bij hen vandaan sloeg Cherry haar armen om Kip heen en trok de knul dicht tegen zich aan. Hij voelde een knauw in zijn maag. Als hij wél was meegegaan, had Dana hem vast ook zo ontvangen. Nu was ze blijkbaar al gaan slapen en hij verlangde als nooit tevoren naar haar armen om hem heen, naar haar bedwelmende lippen, naar haar vingers die alle spanning uit zijn spieren masseerden. Hij overwoog om naar haar toe te gaan, maar hij wilde zich ook niet opdringen. Het feit dat ze niet op hem wachtte, was een duidelijk teken dat ze alleen wilde zijn.
      Juice zag hoe zijn broeders zich door het clubhuis verspreidden en het gezelschap van de Croweaters opzochten. Zelf onderdrukte hij een zucht en liep naar zijn eigen kamer toe. Toen hij de deur opende hoopte hij heel even dat ze daar op hem wachtte, maar zijn bed was onbeslapen. Hij trok zijn kleren uit en stopte ze in de wasmand in de badkamer. Die puilde bijna uit. Het was dan ook lang geleden dat hij in zijn appartement was geweest, maar binnenkort zou hij toch echt moeten wassen. Hier was ook wel een wasmachine, maar hij deed zulke zaken liever thuis.
      Hij stapte de douchecabine in, zette de kraan aan en liet de stralen op zich neerdalen. Hij slaakte een diepe zucht toen de hitte de spieren in zijn nek iets liet ontspannen. Na het douchen trok hij een boxershort aan en schoor hij voor de spiegel zijn gezicht en de zijkanten van zijn hoofd. Naast zijn hanenkwam was het een precies werkje waardoor het altijd een beetje therapeutisch was en hij andere gedachten kon buitensluiten.
      Heel lang kon hij zich daar toch ook niet mee bezig houden, en uiteindelijk poetste hij zijn tanden en zakte op zijn bed neer. Sinds hij met Dana was, had hij geen nacht meer alleen geslapen. Soms sliepen ze hier, soms bij haar, maar altijd samen. Hij liet zich op het matras neerzakken en staarde naar het plafond. Hoewel zijn spieren ietsje minder stijf voelden, zat er nog steeds een knoop in zijn maag.
      Sliep ze al? Hij kon zich voorstellen dat ze bekaf was, maar tegelijkertijd zou het hem ook niet verbazen als alles wat er vandaag gebeurd was haar juist uit haar slaap hield.

Reacties (3)

  • Trager

    Go Dana!

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Na 77 hoofdstukken besef ik nu pas dat een vrij essentieel onderdeel van 2 kinderen maken het bestaan van een vader is.xD

    2 jaar geleden
    • Croweater

      Haha ja, best wel hè? ;P

      2 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Ah nee ik had gehoopt dat Dana hem op kwam zoeken!

    Also, interessant dat er een vader in het spel was, zoveel verrassingen in dit verhaal!

    2 jaar geleden
    • VampireMouse

      Be a man! Sta op en loop naar Dana haar kamer. Huphup.
      Maar vergeet dan niet je wekker te zetten om onderzoek te doenxD

      2 jaar geleden
    • VampireMouse

      Lol moest een aparte reactie wordenxD

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen