Foto bij 064 • Flashes of History

Severus Snape pov.

Ik haalde mijn stok uit mijn mouw vandaan, drukte de punt van het zwarten hout tegen mijn arm aan, precies waar zij mij vasthield en zorgde ervoor dat we veilig konden verschijnselen. De spreuken die ik gebruikte zorgde ervoor dat we geen geluid maakte en dat we onzichtbaar waren. Terwijl de spreuk langzaam over ons beide heen kroop, keek ik nog voor een laatste keer op Emma neer die met een kleine glimlach naar me keek. Voor ik het wist verdwenen haar lichte bruine ogen, maar voelde ik nog steeds haar hand op mijn arm liggen.
Ik concentreerde me kort op het restaurant die ik in mijn gedachtes had en verschijnselde weg. Emma haar grip op mijn arm versterkte iets, maar niet veel en voor ik het wist waren we geland in een donkere, krappe steeg. Vlug keek ik om me heen, zoekend of er geen muggles in de buurt waren. Voorzichtig haalde ik de spreuken van ons af, waardoor ik haar weer kon zien.
Ze keek fronsend om zich heen, duidelijk in de war, maar nieuwsgierig naar waar we waren. Het was erg gebruikelijk dat tovenaars dit soort steegjes gebruikte om veilig en ongezien in te kunnen verschijnselen, maar het bleef lastig.
'Alles oké?' vroeg ik kort en ze knikte.
'Waar zijn we?' vroeg ze en ik gebaarde dat zij voor mij de steeg uit kon lopen.
'Muggle London,' antwoordde ik. Doordat de steeg redelijk krap was moest ze eerst langs mij lopen om de steeg uit te kunnen, waardoor haar lichaam gevaarlijk dicht langs die van mij schoof. Toen ze langs me liep ving ik haar geur op en ademde het diep in. Het was fris en... En wat nog meer? Vanille, ja, dat sowieso en onder die zachte vanillegeur hing wat fruitigs, maar licht. Ook rook ik de aarde waar ze de hele dag in de kassen mee werkte en het was een aangename geur, moest ik toegeven. Ze rook heerlijk, natuurlijk, vooral. Ze rook niet zo overdreven zoals sommige vrouwen, parfum zo sterk dat mijn neus ervan ging prikken. Een voordeel aan een neus de grote van mij, was dat ik een extreem goed reukvermogen had, maar in dat soort situaties een nadeel.
Terwijl ik achter haar aan de steeg uit liep keek ik op naar de lucht en zag dat het nog steeds een heldere lucht was, iets bewolkter dan in Schotland, maar alsnog helder. Het was redelijk rustig op de straat voor ons, zo nu en dan passeerde een auto ons, maar voor de rest reden er nauwelijks auto’s. Over de straten liepen hier een daar wat muggles met boodschappen en kinderen, maar dat was normaal.
'Severus, ik wil zeggen dat ik het enorm waardeer dat je toch besloten hebt om... om dit een kans te geven,' zei ze zacht en ze keek verlegen op in mijn gezicht. Ik voelde een warme gloed door mijn buik geen schieten bij het zien van haar tedere blik, waardoor de spieren in mijn buik verrast samenknepen. Ze had een effect op me waar ik mijn vinger niet op kon leggen, maar het verraderlijke stemmetje achter in mijn hoofd vertelde me dat ik het niet erg vond. Haar wangen waren lichtelijk rood aangelopen en ik wist niet of dat kwam door de snijdende kou of misschien… wat anders.
'De dag is nog niet voorbij,' zei ik met een grijns. 'Wie weet bedenk je je wel,' zei ik en ze lachte zacht en ik voelde haar schouder zacht tegen die van mij aan botsen. Was ik degene die dicht bij kwam lopen, of zij die dichter bij mij liep?
'Ik denk het niet,' zei ze met een glimlach, maar alsnog kon ik er niks aan doen dat ik vreesde dat ze zich wel zou bedenken. Ik had al jaren het idee van een relatie uit mijn hoofd gezet, dat soort dingen gebeurde mij gewoon niet, dacht ik. Jarenlang had ik mezelf afgezonderd van situaties zoals dit, waardoor ik bang was dat ik te snel de controle zou verliezen met Emma.
Ik voelde mezelf steeds meer weg slippen in Emma en ik was niet een man die gemakkelijk gevoelens had, laat staan deze gevoelens weer van me af zou schuiven als ze zich zou bedenken. Iets dat zou gebeuren, geen twijfel aan mogelijk. Ik had geen geluk. Daarom vroeg ik me af waarom ik mezelf alleen maar dieper en dieper in de nesten aan het werken was door haar op een date mee te nemen. Ik wist dat ze zich zou bedenken uit eindelijk en dat ik alleen achter gelaten zou worden met pijnlijke steken in mijn borst, terwijl ik bitter de rest van mijn jaren op Hogwarts uit zou zitten.
Maar toch deed ik het, toch had ik de drang om bij haar te zijn, met haar te praten en haar te leren kennen. Het gevoel was daadwerkelijk misselijk makend.
Ik schudde mijn hoofd en zette de angstaanjagende gedachtes uit mijn hoofd. Terwijl ik diep in mijn gedachtegangen verzonken was geraakt, waren we al bijna bij de lunchroom aangekomen. Niet veel later stonden we ervoor en drukte de deur voor haar open. Ze liep langs me heen naar binnen en keek met een speelse grijns naar me op. Het was een wat kleiner en bescheiden restaurant, maar persoonlijk vond ik het eten hier altijd heerlijk. Het was ook niet super lux, iets wat ik expres ontweken had. Het was warm en gezellig en ik had het idee dat dat een betere keuze was dan een dure lunchroom waarbij je continu moest letten of je je net gedroeg. Niet dat dat voor mij een probleem was, maar de sfeer was wat... zwaarder en dat was niet iets waar ik nog meer van nodig had.
De deur sloot achter ons in het slot met een zachte klik en ik begeleide haar naar een tafel toe achter in de zaak, waar het rustig was en niet te veel mannen haar geïnteresseerd aankeken. Terwijl we langs de tafeltjes liepen schoot ik een kalende, oudere man een dodelijke blik toen hij zijn ogen net even te lang op haar vorm hield. Er waren redelijk wat muggles aanwezig, veel zakenmannen die hier vaak hun lunch aten of een business afspraak hadden staan, maar zo nu en dan ook de mannen die te veel vrije tijd aan hun handen hadden.
'Muggle London?' vroeg ze verbaast, in een poging om een gesprek aan te knopen, terwijl ze haar jas uit deed en plaats nam op het bankje tegen de muur. Ik hing mijn zwarte muggle jas op aan de leuning van de stoel en ging erop zitten, terwijl ik mijn ogen zoekend door de zaak liet gaan. Onbewust had ik de uitgangen al gesignaleerd en de mogelijke complicaties uitgewerkt in mijn hoofd, old habits died hard.
'Minder ogen die naar ons staren, ik ga vaak liever naar muggle restaurants,' zei ik en ze humde, verbaast en ik trok waterig mijn mondhoek op. Ik had gemerkt dat zodra ik mijn jas had uitgedaan haar ogen gefocust waren op de zwarte, wollen trui die ik aan had. Vlug liet ik mijn hand over de zachte stof glijden en grimaste licht, ik voelde me akelig naakt in zo weinig lagen. Ik droeg liever geen muggle kleding, maar om hiernaartoe te komen in volledige gewaden, was geen geschikt plan.
'Die trui staat je goed,' zei ze zacht en ik keek haar met vernauwde ogen aan. Meende ze het? 'Ik meen het, Severus. Je ziet er goed uit in muggle kleding,' zei ze met een onzekere glimlach, maar het was een echte glimlach.
'Dankje,' zei ik en ik wilde wat over haar jurk zeggen, die jurk die de hele tijd mijn aandacht al had, maar precies op dat moment kwam er een jonge man aan.
'Goede middag, wat kan ik voor jullie inschenken?' vroeg hij, terwijl hij voor ons beide een menukaart neer legde en een aantal keer op de balpen klikte. Het was een jongen van in de twintig, hij had felblauwe ogen, donkerblond haar en een lichte stubble op zijn gezicht en droeg een donkergroen kookschort rond zijn nek.
'Thee, alsjeblieft,' zei ik en keek vragend naar Emma die vriendelijk naar de ober keek. De jongen schreef het vlug op in zijn notitieblok, terwijl hij knikte en draaide zich naar Emma om en glimlachte breed terug naar haar. Zijn ogen bleven geïnteresseerd op haar hangen, terwijl hij mij nauwelijks een blik waardig had gegund.
'En voor de jonge dame?' vroeg hij en nu ik voelde iets in me omhoogkomen. Fronsend keek ik naar de jongen, maar besloot snel dat het niet handig was om nu al jaloers te worden.
'Ook thee, alsjeblieft,' zei ze en hij knikte vlug, waarna hij terug de keukens in liep.

Reacties (4)

  • LOKIxMARVELx

    love it

    5 maanden geleden
  • Lente2

    Super cute!

    6 maanden geleden
  • Maim

    Ahhhhhh zo cute! Leuk om het vanuit Sev te lezen:)

    6 maanden geleden
    • RickmanLover

      Ik vind t ook altijd erg leuk om te schrijven van uit zijn pov! Geen idee waaromxD
      Bedankt voor je reactie! (:

      5 maanden geleden
  • VampireMouse

    Ah is severus jaloers!!!! Love i!!!
    X

    6 maanden geleden
    • RickmanLover

      Yassss, hij is best wel posessive:Y)

      5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen