Aella rolde met haar ogen. ‘Je vindt mij een pretbederver? Jij bent degene die je verloofde door een monster laat verscheuren vlak voordat je je aan haar bindt.’
      Loki grinnikte. ‘Dat was juist het lollige deel.’
      Aella verstijfde. Hij meent het nog echt ook. Waarom zat ze hier nog? Waarom probeerde ze hem nog altijd af te schilderen als iemand die een hart had?
      Omdat hij stad en land naar je heeft afgezocht.
      Juist dat idee verstikte haar. Wáárom had hij dat gedaan, als hij zo met andere vrouwen omging? Opnieuw werd ze zich bewust van zijn geniepige aard. Hij was iets met haar van plan en zij liet vrijwillig toe dat hij zijn draden om haar heen spon? Waarom kon ze niet gewoon bij hem vandaan blijven? Zijn aandacht was als een drug die uiteindelijk niets dan haar ondergang zou veroorzaken.
      Ze schudde haar hoofd. ‘Ik had hier nooit moeten komen. Je bent een monster. Ik snap niet waarom ik daar steeds opnieuw aan herinnerd moet worden.’
      Ze stond op en beende naar de deur. Vlak voordat ze daar was, dwong zijn stem haar tot stilstand.
      ‘Waarom denk je dat ík in dit verhaal het monster ben? Is het weleens in je opgekomen dat ze het misschien wel verdiende om te sterven?’
      Aella onderdrukte een zucht. Ging ze echt naar zijn excuses luisteren?
      ‘Ik kan je haar laten zien.’
      Ze aarzelde en keek over haar schouder. ‘In je hoofd?’
      Hij knikte. Zijn blauwe ogen staarden haar afwachtend aan.
      Je weet niet wat het voor gevolgen heeft als jullie geesten steeds verkleven, Aella. Het is niet natuurlijk.
      Toch protesteerde ze niet toen hij naar haar toe kwam, tegenover haar bleef staan en een hand tegen haar wang legde. Het blauw van zijn ogen slokte haar op, en een heel kort moment werd de adem haar afgesneden.
      De wereld werd schimmig, een dikke mist omhulde haar. Hij trok niet op, zoals ze verwachtte, maar werd juist dikker. Een scherpe brandlucht drong haar neusgaten binnen en ze kon nauwelijks ademhalen. Ze voelde hoe vingers zich door die van haar vlochten en liet zich meetrekken, door de vlammende, rokende wereld.
      Boven op een rots bleven ze stilstaan. De rook was iets minder, en Loki’s contouren werden scherper. Hij tuurde naar beneden, zijn gelaatstrekken waren hard. Er schemerde een verdriet in zijn ogen dat ze nooit eerder had gezien.
      Zonder erover na te denken gaf ze een kneepje in zijn hand. Er veranderde niets aan zijn houding, alsof hij zich niet bewust was van haar aanwezigheid. Misschien was hij dat ook wel niet. Ooit had hij hier immers in zijn eentje gestaan, daar was zijn herinnering vandaan gekomen.
      Ze richtte haar blik naar beneden. Tientallen meters onder haar woekerden de vlammen. Het geschreeuw dat ervan opsteeg, joeg een steek door haar hart. Er waren figuren in zichtbaar die over de grond rolden of probeerden te rennen. Maar ze konden nergens naartoe, er was alleen maar vuur.
      Een traan kriebelde over haar wang.

Het was alsof ze daar uren stonden. Uiteindelijk doofden de vlammen. Verkoolde lichamen bleven over, talloze.
      ‘Wat is er gebeurd?’ fluisterde ze.
      Er kwam geen antwoord.
      Plotseling stond ze tussen de as, aan de voet van een afgrond. In de bergwand zaten gangen en ook daarin lagen lichamen, zwaar gehavend maar niet zo verkoold als die op het open veld. De geur van verbrand vlees maakte haar misselijk.
      Achter haar klonken voetstappen. Aella draaide zich om. Een forse vrouw schreed op haar af, haar jurk bestond uit vlammen die een gloeiend spoor achterlieten. Haar haren stonden in brand zonder dat ze verteerden. Ze liep dwars door Aella heen en ging een van de mijngangen binnen. Langzaam stierven haar voetstappen weg.

Aella voelde haar lichaam vervagen. Een ogenblik later stond ze weer in de kamer. Zodra haar ogen die van Loki weer vonden, liet hij zijn hand weer zakken en wendde zijn hoofd af.
      ‘Ik… ik begrijp niet wat ik net heb gezien,’ hakkelde ze. De lucht van verbrande lichamen leek nog steeds in haar neusgaten te hangen. Ze haalde diep adem om zichzelf ervan te verlossen.
      ‘Sindr die de dwergen uitroeit.’
      Aella staarde hem aan. Nog steeds begreep ze er niets van.
      ‘Sindr was de dochter van Surt. De zus van Seth en zijn broers.’
      ‘Je verloofde…’
      Loki knikte langzaam. ‘Ganglati stuurde me dit visioen. De heerseres van de dodenwereld, voordat mijn lieve zuster haar tot een dienaar maakte en zelf de zeggenschap over Hel opeiste.’
      ‘Ze wilde dat jij Sindr zou straffen?’
      ‘Ze was niet berekend op een heel volk dat ze opeens onderdak moest bieden. Voordat haar bloedlust zich over de andere werelden zou verspreiden, moest ze gestopt worden. Ganglati kent ieders dromen, ieders verlangen, en ze wist dat Sindr een zwak voor mij had.’
      ‘Dus ze wilde dat jij haar aan dat monster overleverde. Haar liefde voor jou verblindde haar, zorgde ervoor dat ze jou vertrouwde.’
      ‘Ik denk het.’
      Aella liet haar blik over zijn gezicht glijden. Onwillekeurig vroeg ze zich af of dat ook voor haar gold – of dat in de toekomst zou gaan doen.
      ‘Dus je palmde haar in, vroeg om haar hand en bracht haar bij wijze van date naar een monster dat haar armen van haar lijf rukte?’
      ‘Zoiets.’
      ‘Nou, als ik ooit dusdanig mijn verstand verlies dat ik me door je mee laat nemen op een date, hoop ik dat je wat anders voor me in petto hebt.’
      Een glimlach gleed over zijn lippen. ‘Je hebt Sindr gezien. Ze was een gedrocht. Jij daarentegen…’
      ‘Ja ja, ik weet dat je me niet afzichtelijk vindt.’
      ‘Jij was degene die over dates begon, hoor.’
      Dat was waar. Aella besloot maar weer terug te gaan naar zijn verhaal, voordat het weer ongemakkelijk werd. ‘Waarom doodde ze al die dwergen?’
      ‘Voor wat ze in hun mijnen hadden aangetroffen. Een nieuw soort edelsteen… ik weet het ook niet precies. Ze was altijd al verzot op die dingen geweest.’
      Aella trok haar wenkbrauwen op. ‘Dat klinkt alsof je haar goed kende.’
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik ben duizenden jaren oud. Dan maak je wel eens een praatje.’
      Aella had het gevoel dat hij iets achterhield, maar sloot niet uit dat hij expres die indruk wilde wekken omdat hij dat gewoon leuk vond. Ze slenterde een beetje door de ruimte en ging weer op het bed zitten.
      ‘Wat kreeg je van Ganglati voor je hulp? Je deed dit vast niet uit de goedheid van je hart.’
      Hij ging weer naast haar zitten. ‘Ik was graag in Nidavellir. Sommige van de dwergen beschouwde ik als vrienden.’
      Ze keek hem aan en schudde haar hoofd.
      Hij rolde met zijn ogen. ‘Goed dan, ik kreeg de Zielenvanger in ruil voor mijn hulp.’
      Aella grijnsde. ‘Je begint een open boek voor me te worden.’
      Hij hield haar blik vast en hief zijn arm om haar wang te strelen. ‘Dat wordt tijd. Dan hoef je niet langer bang te zijn dat ik je zal belazeren.’
      Ze snoof, maar duwde zijn hand niet weg. ‘Seth zei dat je de Zielenvanger als bruidsschat weggaf.’
      Zijn vinger gleed langs haar oorschelp, langs haar hals. Ze voelde dat haar ademhaling versnelde en boog iets naar achteren zodat ze aan zijn hand ontkwam. ‘Zo is het wel weer genoeg.’
      ‘Ik ben een meester in manipulaties. Dat weet je toch?’ Hij trok zijn hand terug, draaide hem een keer in het rond en een ogenblik later lag er een gouden voorwerp in. Het was net de wonderlamp van Alladin, en ze vroeg zich af of dat sprookje op de werkelijkheid van de Zielenvanger was gebaseerd.
      ‘Je gaf hem een kopie?’
      ‘Hmm-hmm.’
      ‘En daar kwam hij niet achter?’
      ‘Jawel. Anders had dat ding daar nu niet gelegen.’ Hij haalde spijtig zijn schouders op. ‘Maar dat is een ander verhaal.’
      ‘Het verbaast me dat hij je nog de kans gaf voor andere verhalen na wat je zijn dochter hebt aangedaan.’
      Opnieuw toonde hij haar die veel te zelfverzekerde grijns. ‘Ach. Je kent me. Ik heb nu eenmaal een onweerstaanbare charme.’


Reacties (7)

  • VampireMouse

    Lokiiiiiiiiii😍😍😍😍😍😍🤗

    3 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Oké, eigenlijk is dat best wel zielig. Loki kan ook wel goed zijn.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen