Ik had dit hoofdstuk eigenlijk al eerder willen activeren, maar het leven gaat nou eenmaal niet altijd zoals je zou verwachten en dat is oké en dat is eigenlijk ook een beetje de boodschap die ik met dit hele alternatieve einde meegeef :').
Oh ja, en ik moet even kwijt dat ik ga onderzoeken of ik niet heeeeel misschien mijn masterstage aan NYU zou kunnen doen, wat dus in New York is!!! Maar ik weet nog niet hoe realistisch dit is, maar anders heb ik me voorgenomen om sowieso te proberen ergens in de komende vijf jaar te proberen om toch eindelijk een keer een reis naar New York te maken. Maar goed, ik wilde niet per se dit vollullen met mijn persoonlijke verhalen, dus vandaar deze spoiler :')

Dit is het laatste hoofdstuk van Nostalgia, met dus Flicker als afsluitend nummer dat bij een hoofdstuk hoort en ik denk dat het helemaal past. Ik hoop dat jullie het leuk vinden, ook als er nog maar een paar mensen die dit lezen zijn. Het heeft een heel ander soort toon dan het 'echte' DITR-einde, maar persoonlijk vind ik dat juist heel leuk. Ik denk niet dat er verder ooit nog DITR-schrijfsels van mij komen (maar zeg nooit nooit), dus dit is ook een beetje vaarwel. Hope you enjoyed the journey (want het was een hele reis, voor mij althans) en ik hoop dat jullie allemaal een heel erg niet-shitty verder deel van je leven tegemoet gaan (: (klinkt wel heel dramatisch, ik weet ook niet echt wat ik zeg maar good luck en zo en doei).

Jay, die met haar hoofd tegen mijn borstkas leunde, en ik, met mijn arm om haar heen geslagen, samen op Jays bed en onze lichamen slechts bedekt door Jays deken: het voelde ergens even alsof er helemaal geen tweeëneenhalf jaar, of iets in die richting, zonder haar voorbij was gegaan.
Ik betrapte mezelf op zoeken naar patronen in Jays plafond, terwijl ik het mezelf wijs probeerde te maken: vandaag was goed voor me geweest. Ik had de redenen waarom Jay en ik uit elkaar waren gegaan voor mezelf op een rijtje gekregen en ik wist nu dat ze destijds nog wel van me gehouden had en ik wist dat we nog als twee puzzelstukjes bij elkaar pasten, maar ook dat het uiteindelijk inderdaad beter was dat we niet meer samen waren. Jay had een hoop om uit te vogelen. Ze was niet perfect, dat zag ik, en daarom op dit moment niet perfect voor mij. Misschien kon dit de afsluiting zijn die ik nodig had gehad. En wie weet, misschien namen we morgenochtend wel afscheid van elkaar als oude vrienden, die elkaar af en toe eens zouden bellen of misschien zelfs zouden opzoeken wanneer we toevallig eens in de buurt waren. Ik probeerde er niet op te hopen dat er ooit nog weer tussen ons zou zijn wat er vroeger geweest was, want dat was niet gezond, en niet goed voor ons allebei, maar ik kon het niet laten. We pasten gewoon zo goed bij elkaar en ik wist dat ik zo weer van haar zou kunnen gaan houden, als ik dat wilde. Voor nu was vasthouden aan onze herinneringen samen alles wat ik wilde.
Ik merkte dat Jay net zo stil was als ik, dus vroeg ik wat ik vroeger altijd gevraagd had: 'What are you thinking of?'
Ik draaide mijn hoofd om naar haar te kunnen kijken, terwijl zij nog steeds naar het plafond staarde. 'For a moment a was considering moving to New York,' mompelde ze. Ik wist niet of haar geloofde. Maar ik wist ook dat Jay niet kon liegen. 'It's the place where I've been the happiest, so I must be able to find happiness back there again. I would live in a studio. Try to make art. Write things, take pictures, maybe even learn to play an instrument. Share my thoughts with the world, tell the things I want to say, in the ways I want to, with or without words. And just live in the moment. Maybe take on a part-time job, as a waitress or something, just to make sure I could pay my rent.' Jay sloot haar ogen en zuchtte met een glimlach.
'Maybe you should do it,' zei ik tegen haar.
'Maybe. Or maybe not. It's too much of a risk.'
'For the old Jay, there wouldn't be such a thing as too much of a risk.'
'I know,' sprak ze zachtjes, waarop ik me afvroeg of ik misschien juist het verkeerde had gezegd, maar ze ging verder: 'But I could also do the same thing, but just... here. Closer to home. It don't have to move across the world, but New York just seems better, because it was better, and it had always been my dream before that.' Ze zuchtte, ze glimlachte. 'I guess I just have a lot to think about.'
Ik zweeg even. We zwegen allebei even. Toen zei ik: 'Jay?'
'Yeah?'
'You will never be a vanilla person... if you don't want to be. If that's what you're afraid of.'
Ik zag dat Jay tranen in haar ogen had, maar ze glimlachte ook. 'I can't believe you remembered that. Thanks, I guess I needed to hear that.'
'I know,' antwoordde ik. 'Or at least, I thought so.'
We zwegen weer. 'And what were you thinking of?' vroeg Jay vervolgens terug.
Ik besloot te grijnzen en te zeggen: 'The fact that I just had sex with the most beautiful woman I know.'
Ik wist ook niet of ze me geloofde, maar ze lachte. Het was een bijna-schaterlach. 'How perfectly cheesy of you to say.' Ze keek me nu wel aan, glimlachend en ik hield haar nog even wat steviger vast.
'I think that I'll always love you,' zei ik toen. 'Not as in be in love with you, but just... love you. Maybe just because you were my first real love, or because you are just one of the most amazing people I've ever met. Even if after tonight, for whichever reason, I will never see you again, I will always love the idea of you. The girl I met in New York and the girl that's laying in bed with me right now. I will love the girl that went to New York with nothing more than a backpack fulll of dreams just as much as the girl that opened up to her ex-lover on a November day in Utrecht. The way you speak, the way you were, the way you've always been and all that we were together. I will always remember you and I will always love you, the things I know of you.'
'Then,' zei Jay, terwijl ze zich dieper tegen me aan nestelde en haar ogen sloot, 'I will always love you back. I will always love you for always loving me. I will love who you are, and how, so many times, you were exactly what I needed.'
We wisten allebei hoe waar dit was, of in elk geval hoe erg we het meenden, in elk geval op dit moment. We wisten ook allebei waar we het niet over wilden hebben: hoe moest het nu verder? Wat gebeurde er morgenochtend, wat gebeurde er na vannacht? Zouden we wakker worden en spijt hebben van alles wat we gezegd en gedaan hadden? Of zouden we beseffen dat we niet zonder elkaar konden?
We lagen nog even zoals we lagen, om maar in nu, in het moment te zijn, tot ik uiteindelijk de vraag stelde die ik niet had willen stellen, maar die ik toch niet zou kunnen laten om te stellen.
'Jay?'
'Yeah?'
'Do you think, that there's any chance...' Ik haalde diep adem. 'That we could still end up together in this universe?'
Jay draaide naar haar zij, keek me aan en bracht aarzelend haar hand naar mijn wang. Ik dacht, of hoopte misschien wel, even dat ze me zou kussen en vervolgens zou zeggen dat ze het opnieuw wilde proberen, dat ze alles opnieuw zou willen proberen, ook als we tegen dezelfde problemen weer op zouden lopen. Misschien dacht ze dat zelf ook wel heel even. In plaats daarvan streelde ze alleen even over mijn wang. Ze glimlachte, al klonken haar woorden als een zucht. 'I don't know, Niall. I don't know.'

Reacties (3)

  • X_justme

    ... beautiful unfinished.

    1 jaar geleden
    • X_justme

      Daaraan toe voegend dat je weet dat ik de grootste obsessie ooit heb met dit verhaal. Nu t af is wil k t graag kopieëren en op papier printen zodat als quizlet ooit uit de lucht gaat ik t altijd zou kunnen lezen. Want laten we ff eerlijk zijn: ik lees dit verhaal waarschijnlijk nog 3000x. Dankjewel. Voor wie je bent, hoe je denkt en het overbrengen van dat denken. Jay blijft een inspiratie die ik geworden ben dus indirect ben jij die inspiratie en daarvoor kan ik je nooit genoeg bedanken. Voir jou is het een emotioneel einde na 5 jaar, einde van een goed verhaal, maar ik hoop dat je onthoud dat je het leven van een kleine depressieve 12 jarige hebt omgedraait. Ze is nu een gelukkige 17 old, en daar heeft dit verhaal enorm aan bij gedragen.
      Dankjewel charlotte.

      1 jaar geleden
  • X_justme

    ... beautiful unfinished.

    1 jaar geleden
  • LarryNiam

    Ik hou van deze twee samen<3

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen