Foto bij 065 • Flashes of History

Severus Snape pov.

Emma was bezig met wat honing door haar thee te roeren en geamuseerd bekeek ik haar. De thee was zojuist gebracht door dezelfde jongen als net en hij had het lef gehad om een hand op haar schouder neer te leggen. Ik had mijn best moeten doen om niet non-verbaal een striemvloek op hem af te vuren, maar gelukkig werd hij aangesproken door een andere klant die een bestelling wilde doen. Ondanks dat, rook de thee heerlijk, ook al moest ik toegeven dat het niet zo goed was als mijn eigen thee, maar het kon er mee door. Zeker voor een muggle zaak.
Emma was redelijk nerveus merkte ik op, ze was erg veel aan het frunniken. Ze legde de hele tijd de stof van haar jurkje wat anders en zat te pulken aan de hem ervan. Was ze oncomfortabel? Voelde ze zich niet op haar gemak?
'We kunnen ook ergens anders heen,' stelde ik plots voor en ze keek verrast op. Ik had haar duidelijk uit haar gedachtes geschud en even keek ze me sprakeloos aan, zoekend naar woorden. 'Als je je niet comfortabel voelt hier weet ik nog wel wat anders,' probeerde ik mezelf uit te leggen, maar ze schudde vlug haar hoofd. Ze legde haar handen weer op tafel, ademde diep in, maar toen vlogen haar handen weer naar haar haar toe.
'Nee, nee, dat hoeft niet, echt niet. Ik ben gewoon...' Haar zin begon met een kleine, verzekerende glimlach, maar die zakte af naarmate ze verder kwam met haar zin. Ik keek toe hoe haar handen weer onder de tafel verdwenen en zich bezighielden met een knoop op haar jas, terwijl een lichte zucht van haar lippen rolde. Ze had zich bedacht, of niet soms?
Nu begon ook ik de drang te krijgen om te gaan frunniken, maar besloot mijn handen bezig te houden met mijn kop thee.
'Wat?' vroeg ik en ze zuchtte grimassend.
'Nou, ik... ik mocht van Jack nooit dit soort kleding dragen, vandaar dat het nogal vreemd voelt,' zei ze en keek voorzichtig in mijn ogen. ‘Ik weet dat het vast kinderachtig klinkt,’ lachte ze zacht en haar bruine ogen zakte af naar mijn handen. Ik voelde mijn borst oncomfortabel samentrekken toen ik dat hoorde en knarste mijn kaken op elkaar. Jack had haar echt geen goed gedaan. Ik wist nauwelijks wat over hun relatie, maar ik kon wel gokken dat het een redelijk agressieve was, mentaal en fysiek. Het maakte me boos om te bedenken dat een man haar zo durfde te behandelen, ze verdiende zo veel beter.
'Je ziet er mooi uit,' zei ik toen plots, zonder erbij nagedacht te hebben en even was ik bang dat dat niet geschikt was om te zeggen, maar toen begonnen haar ogen te fonkelen. Haar bruine ogen glinsterde, haar wangen werden wat rossig en dezelfde kuiltjes naast de hoeken van haar mond ontstonden.
'Dankje,' zei ze.
Niet veel later kwam de ober weer terug om onze bestellingen op te nemen, waarna het al snel geleverd werd. We hadden beide een sandwich, een die ik al eens eerder gehad had.
'Severus?' vroeg ze toen plots na een korte stilte en ik keek op van mijn eten, waarna ik humde.
'Zou je me wat meer over jezelf kunnen vertellen?' vroeg ze en dit verbaasde me. Ik had deze vraag moeten verwachten, maar ik had het toch niet verwacht. Mijn borst vulde zich met een kil en koud gevoel en fronsend keek ik naar mijn lunch. ‘Iets zoals hoe je jeugd was of de band met je ouders, wat voor baantjes je vroeger als tiener gehad hebt, dat soort dingen,’ zei ze toen ik stil bleef.
Ze wilde meer over mij weten, iets wat ik kon begrijpen, maar ook iets dat erg gevoelig lag.
'Ik...' begon ik, maar de woorden bleven in mijn keel hangen. Ik kon het haar niet vertellen, wat moest ik überhaupt vertellen? Emma had geen idee waar ze om vroeg. Ze vroeg niet om mijn lievelingskleur of mijn favoriete Het waren dingen waar ik niet trots op was, dingen die haar mogelijk zouden afschrikken. Mijn kindertijd was niet fijn, ik had geen leuke jeugd gehad. Mijn schooltijd was vreselijk. Alles wat na mijn schooltijd kwam... was iets waar ik niet over zou spreken, niet tegen haar tenminste. Als ze dat zou te weten komen, zou ze weg zijn. Mijn death eater tijd was iets waarvan ik nog onzeker was hoe ze dat zou opvatten en daarom werd het iets dat ik niet zou bespreken. Hoe minder ze wist, hoe beter.
En dan zou Lily natuurlijk besproken moeten worden... Ik wist niet of ik daar klaar voor was.
'Je wilt het me niet vertellen,' zei ze toen zacht, maar het was de juiste conclusie.
'Het spijt me,' zei ik zacht en probeerde oprecht te klinken. Ze glimlachte waterig en knikte, waardoor het pijnlijke gevoel in mijn borst weer wat minder werd.
'Ik snap het, ik weet dat je een erg privépersoon bent. Tenminste weet ik dat,' zei ze. Voorzichtig keek ik naar haar op en zuchtte zacht. Ze was teleurgesteld, ik zag het aan haar. Haar net nog twinkelende bruine ogen stonden wat minder gelukkig en de teleurstelling was maar al te duidelijk. De glimlach die de hele middag al op haar lippen gelegen had was wat afgezakt, maar ik zag dat ze probeerde te blijven glimlachen en het me niet te laten zien dat ze teleurgesteld was.
Een vreemd, naar gevoel vormde zich in mijn borst toen ik haar blik zag. 'Misschien heb je wel gelijk,' voegde ze eraan toe en fronsend keek ik haar aan.
Nu veranderde haar houding naar nerveus. Ze frunnikte weer aan haar jurkje, ontweek mijn ogen en begon te ratelen. Ik had ondertussen door dat ze oogcontact ontweek als ik boos op haar was, mijn stem verhief en blijkbaar als ze nerveus was. 'Om nou na een date alles over elkaar te weten is niet erg handig,' ratelde ze en zodra ze door had wat ze zei, een date, vergrootte haar ogen en grimaste ze. Mijn ogen zakte af naar haar handen en fronsend viel het me op dat ze haar rechterhand stevig vasthield met de linker. Haar vingers trilde en ik vroeg me af wat er was. Was dit haar pols, die blessure van toen ze van haar bezem was gevallen? Het leek erop, ik herkende het van vorige keer in mijn les.
'Wat is er?' vroeg ik.
'Niks,' zei ze en snel ging haar hand naar beneden, uit mijn zicht. Dacht ze nou echt dat ik het er dan maar bij zou laten?
'Miss Lewis, ik ben niet van gisteren,' zei ik streng, maar meteen vertrok haar gezicht en fronste ze diep.
'Emma,' corrigeerde ze me. Ik zuchtte diep en trok een hand over mijn kin heen, waar ik wat lichte stoppels voelde groeien. Ik trok een wenkbrauw op, wachtend tot een antwoord van haar en ze vernauwde haar ogen. Niet veel later gaf ze met een zucht toe, haalde voorzichtig haar handen weer omhoog en legde ze op tafel. 'Mijn hand doet weer pijn,' vertelde ze en ze liet haar rechterhand los. Ik merkte meteen op hoe erg haar vingers trilde en ze grimaste.
Ik herinner me nog van een paar maanden geleden toen ze voor het eerst les met mij had, de les dat ze te laat kwam, dat ze toen ook last van haar hand had. De klootzak die ik ben, liet haar expres veel schrijven ook al zag ik hoeveel pijn het deed.
'Wil je gaan?' vroeg ik, maar vlug schudde ze haar hoofd.
'Nee, nee, ik vind het gezellig,' antwoordde ze.
'Als je pijn hebt is het verstandig om te gaan,' stelde ik nogmaals voor, maar dwars schudde ze haar hoofd en glimlachte naar me.
'Nee.' Ik zuchtte diep en sloot mijn ogen kort.
'Wanneer was de laatste keer dat je er last van had?' vroeg ik en bekeek haar hand bedenkelijk.
'Twee weken geleden had ik er heel even last van toen ik in de kas aan het werk was, maar dat was snel over. Daarvoor was het die keer in potions les,' zei ze en ik fronste.
'Doet het heel erg veel pijn deze keer?' Ze knikte meteen en voorzichtig stak ik mijn hand naar haar uit, over tafel heen. 'Mag ik?' vroeg ik en ze leek even te twijfelen. Het moest wel erg veel pijn doen, bedacht ik me. Ik herinner me nog goed wat ze gezegd had toen ik haar zoende tegen de boom aan: laat me je aanraken. Ze leek alles te doen om haar handen op me te krijgen en nu ik liet zien dat ze me kon aanraken, deed ze het niet.
'Wat ga je doen?' vroeg ze en ik trok een wenkbrauw op.
'Vertrouw me,' zei ik en onze ogen kruiste meteen. Ze keek me aan, haar bruine ogen stonden zacht en ze legde voorzichtig haar hand in die van mij. Bij het contact tussen onze handen grimaste ze licht, maar ontspande daarna weer.
Haar huid was koud en ik voelde kleine schokjes door de hand heen gaan. Ik wist niet zeker of het zou helpen, maar het was het proberen waard. Ik legde mijn andere hand boven op die van haar, draaide langzaam haar hand om, ondersteunde de rug van haar hand met mijn vingers, terwijl ik voorzichtig druk zette op de binnenkant van haar hand met mijn duimen. Langzaam en niet te hard masseerde ik haar pols, duim en palm en verbazingwekkend genoeg werkte het. Ze ontspande onder mijn aandacht en zo nu en dan hoorde ik een tevreden zucht van haar afkomen.
'Werkt het?' vroeg ik en meteen humde ze genietend. Na nog een aantal extra minuten verder te zijn gegaan, stopte ik door nog voor een keer haar hand tussen die van mij te leggen en het daarna terug op tafel te leggen.
'Severus, je hebt magische handen,' zei ze zacht en strekte voorzichtig haar vingers. Ik grijnsde en pakte mijn thee.
'Is het weg?' Ze schudde haar hoofd.
'Nee, maar wel een stuk minder pijnlijk. Dankje,' zei ze en glimlachte breed naar me. Mijn hart sloeg een aantal keer wat sneller en tintels gingen door mijn buik en armen heen bij het horen dat ik de reden was van haar glimlach.


Sorry dat het zo lang duurde! Ik was er van overtuigd dat ik het stuk al online had gezet, maar blijkbaar dus toch niet. Ik was al erg teleurgesteld om de weinige reacties aangezien ik dit hoofdstuk erg leuk vond om te schrijven en er wel blij mee ben, maar dat was dus onterecht :p
Als nog bedankt voor het lezen(flower)


Reacties (8)

  • ellenlemon

    (hoera)Aaaaah, zo lief.:)
    Graag verderrrr, benieuwd wat er nog gaat gebeuren.(hoera)

    2 maanden geleden
  • Lente2

    No worries we're still here. Misschien af en toe wat later:P

    Leuk stukje weer. Ben wel benieuwd wat die ober nog gaat doen en of die hand toch iets met die vloek te maken heeft.

    En wie weet komt er nog wel een bekende binnen gelopen haha

    2 maanden geleden
    • RickmanLover

      Yas! Dat het zo nu en dan later is, maakt niet uit hoor :p Ik ben ook soms wat later :x
      (flower)

      2 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Zo schattig!!

    2 maanden geleden
  • Maim

    Awwwww echt ik vind dit zo leuk

    2 maanden geleden
    • RickmanLover

      Gelukkig, ik vond t ook erg leuk om te schrijven(flower)

      2 maanden geleden
  • Dominhe

    Wat een schatje is het toch 😊

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen