“No,
I don’t wanna fall in love,
With you.”

Justine Heidi Harbours

Nadat Seth ons onze kluisjes heeft laten zien, gaat de bel die aangeeft dat de eerste les van vandaag gaat beginnen. Ik sla mijn kluisje, die letterlijk drie kluisjes verwijderd is van die van Ariel, met een gedempte klap dicht en sla mijn tas over mijn schouder. Ik haal mijn rooster uit mijn broekzak en staar naar de eerste drie uren voordat ik pauze heb. Scheikunde, natuurkunde, biologie. Ik ga het rijtje af in mijn hoofd opnieuw en opnieuw totdat ik mijn hersenen erop vertrouw om het zo op te dreunen en vouw dan netjes mijn rooster op en berg het weer op in mijn broekzak.
      ‘Seth, waar is het scheikundelokaal?’ vraag ik met opgetrokken wenkbrauwen. Ik neem een paar stappen richting Ariel en Seth.
      ‘Als je hier langs de receptie loopt, loop je er vanzelf tegen aan. Natuurkunde en biologie zitten trouwens in dezelfde gang,’ zegt Seth met een veel te enthousiaste glimlach. Het lijkt wel alsof hij zin in heeft in school… of in het weekend. Het is immers vrijdag. ‘Mr. Lem is aardig, als je goed bent in scheikunde. Ik laat Ariel het wiskundelokaal zien.’
      ‘Dankjewel,’ glimlach ik oprecht dankbaar. Snel maak ik mijn weg richting de gang naast de receptie, voordat ik opgeslokt kan worden door de stroom van leerlingen.
      Ik werp nog een bezorgde blik over mijn schouder, maar Ariel loopt met een glimlach naast Seth. Ze is nerveus, dat kan ik zien doordat ze aan haar oorlel aan het friemelen is, maar haar glimlach lijkt oprecht dus het moeten wel gezonde spanningen zijn. Ik laat mijn blik afdwalen naar de rest van de gang en nu pas valt het me op hoe verschillende kinderen Ariel en Seth nastaren en ook hun blikken in mijn richting geworpen hebben.
      Ik krimp bijna automatisch ineen. Ik houd er niet van om van alle hoeken bekeken te worden, omdat ik nieuw ben. Ik draai mijn hoofd weer terug en ook maar net op tijd. Op het laatste moment weet ik nog net een stap opzij te zetten om de idiootlange en brede jongen te ontwijken, maar een bom van pijn lijkt te exploderen bij mijn stuitje. Ik bijt hard op mijn wang op een kreun binnen te houden, dat was een verkeerde beweging.
      Ik wil doorlopen naar mijn lokaal, maar een warme hand die op mijn schouder landt, zorgt ervoor dat ik versteend stop. Direct verdwijnt de hand en daarmee ook de elektrische schokjes en verbaast draai ik me om. Mijn ogen landen op Embry’s gezicht en voor een moment voelt het alsof mijn maag een salto maakt, maar dat moet ik me vast verbeeld hebben.
      ‘Justine,’ zegt Embry. Een verrukte glimlach ontstaat op zijn gezicht en hij lijkt schrikbarend genoeg oprecht blij om me te zien. Dat is raar. ‘Hoe gaat het met… oh wacht, naar welke les moet je, dan loop ik met je mee.’
      ‘Scheikunde van Mr. Lem,’ zeg ik. Mijn stem klinkt ademloos, alsof mijn adem in mijn keel is blijven stokken en ik plak er een verontschuldigend glimlachje achteraan. Ik ben het op zich gewend om normaal met mensen te communiceren, maar bij Embry blijkt het toch een tikkeltje lastiger. Om een of andere reden wil ik graag vrienden met hem worden en het helpt niet bepaalt als ik mezelf continu voorschut zet.
      ‘Oh, dat is vlakbij,’ zegt Embry met een glimlachje. Hij gebaart me te volgen, terwijl hij de stroom van leerlingen in stapt.
      Ik volg zijn voorbeeld en strijk nerveus een losgeschoten plukje met haren achter mijn oor. Dan bedenk ik me dat hij me een vraag gesteld heeft. ‘Met mij gaat het goed. Ik hoef deze dag alleen maar te overleven en dan heb ik twee dagen vrij voordat hel opnieuw kan beginnen.’
      Embry grinnikt, een verrassend aangenaam geluid. ‘Seth zal je wel op sleeptouw nemen en als je iets niet kan vinden, kan je het ook aan mij vragen. Althans, als ik te vinden ben.’
      Embry stopt bij een lokaal en tikt op het kaartje dat bij de deur hangt. Ik lees het opschrift, dat inderdaad zegt dat dit het lokaal scheikunde is.
      Ik keer me tot Embry en werp hem een geforceerd glimlachje, zoals bijna al mijn glimlachjes zijn, tot ik merk dat ik helemaal geen moeite hoef te doen en mijn mondhoeken haast automatisch omhoog krullen. ‘Dankjewel,’ zeg ik, de verbazing duidelijk te horen in mijn stem.
      ‘Graag gedaan,’ zegt Embry tevreden. ‘Ik zie je nog wel, Justine.’
      Ik glimlach en knik, mezelf niet vertrouwend om antwoord te geven. In situaties zoals deze zeg ik altijd domme, ongepaste dingen waardoor ik mezelf voorschut zet door bijvoorbeeld welterusten te zeggen. Het gebeurt me altijd drie keer per jaar als we uiteten gaan, omdat onze vader zijn reputatie als liefhebbende vader hoog wil houden, en de ober ons smakelijk eten komt wensen. Uiteraard ben ik degene die hem hetzelfde wenst.
      Als ik iemand nogal ruw langs me voel lopen, realiseer ik me pas dat ik aan het dromen ben en ik kijk verbaast op. Het verontschuldigende gezicht van een meisje kijkt me terug aan en voor even ben ik betoverd door haar schoonheid.
      ‘Sorry, ik zag je even over het hoofd,’ zegt ze verontschuldigend. Haar stem is zuiver en klinkt als belletjes in mijn oren.
      Ik besluit niet onvriendelijk te doen, aangezien ik daar toch niets mee opschiet en geen zin heb om nu al vijanden te maken. ‘Ik ben vrij klein.’
      Het meisje giechelt even, terwijl ze subtiel gebaart dat ik haar het lokaal in moet volgen. ‘Dat kun je wel zeggen. Ik ben Renesmee trouwens, maar iedereen noemt me Nessie.’
      ‘Justine,’ stel ik mezelf voor. Mijn ogen volgen het meisje, dat voorin plaatsneemt en aarzelend kijk ik naar de lege stoel naast haar. In Salem hadden we vaste plekken en Nessie zou het vast niet kunnen waarderen als ik de plaats van haar vriendin of vriend inneem.
      Ik kijk nog net op tijd op om te zien hoe ze met haar ogen rolt en op de lege stoel klopt, ten teken dat ik moet gaan zitten. ‘Ik ben de hele periode al alleen geweest. Het werd eens tijd dat iemand me gezelschap kwam houden.’
      Ik gniffel, zonder het te moeten forceren, en neem naast Nessie plaats. Misschien is La Push zo slecht nog niet.

Reacties (3)

  • Butterflygirl

    Ik ben even aan het bijlezen en het is erg leuk!

    3 maanden geleden
  • Slughorn

    Ahw nice ^^

    3 maanden geleden
  • LarryNiam

    Ahhh leuk hoofdstukje:)

    3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen