Foto bij Chapter sixty-four

Er hangt een gespannen sfeer op het voetbalveld dat zich breed uitstrekt door het stadium. Terwijl ik vanaf de tribune op het veld neerkijk, rust mijn blik op de ijzige aanvoerder van Diamond Dust. Gazel heeft een minderwaardige blik in zijn ogen als hij zich tot het Raimon team richt. Zijn enige interesse lijkt bij Endou en Gouenji te liggen. Een diepe zucht verlaat mijn lippen en zak onderuit op de stoel waar ik plaats op heb genomen. De schaduwen achter me zetten een stap naar voren en als ik mijn hoofd naar achter laat vallen, kan ik de twee roodharige jongens beide aankijken. Mijn blik kruist met die van Hiroto. ‘Waarom ben ik hier?’ vraag ik hem. Met mijn rode ogen speur ik naar wat hij mogelijk denkt. De jongen kijkt me kort aan, voordat hij zich weer naar het veld keert. ‘Om te observeren,’ beantwoordt hij mijn vraag. Burn slaat zijn armen over elkaar en kijkt neer op het veld. ‘Wat een saaie vertoning. Er gebeurd niets,’ zegt hij verveeld. Hiroto geeft hem een elleboogstoot en rolt met zijn ogen. ‘Ze zijn net begonnen. Kijk nou maar gewoon,’ bromt hij hem toe. Burn mompelt iets tussen zijn adem door, onverstaanbaar, maar de manier waarop zijn lippen bewegen, maakt duidelijk dat hij liever zelf met zijn team op het veld had gestaan. In de tussentijd rust mijn blik nog steeds op de twee jongens achter mij. ‘Waarom ben ik hier?’ herhaal ik mijn vraag. Mijn ogen vernauw ik zodra Hiroto oogcontact maakt. Opnieuw wendt hij zijn blik af. ‘Observeren. Jij weet het beste hoe de Raimon Eleven beweegt. Licht ons in,’ zegt hij op een bevelende toon. Een brede grijns krult op, op mijn gezicht en er komt een fonkeling in mijn rode ogen te staan. ‘Oh? Maar jij weet als geen ander dat Raimon geen vast ritme heeft. Niet zolang ze Endou hebben,’ beantwoord ik hem. ‘Hun ritme is daarbij ook niet super optimaal en makkelijk te doorbreken. Daarom hebben ze Kidou,’ zeg ik schouderophalend. ‘En jullie strikers?’ vraagt Hiroto. ‘Die jongen. Waarom zit hij op de bank?’ Ik ga verrast rechtop zitten en draai mijn blik naar de reservebank van Raimon. Atsuya zit aan de kant, toe te kijken hoe er een eenzijdig balspel plaatsvindt op het veld. De normale schoten die Gazel op het goal maakt, zijn te zwak om te kunnen scoren. Hij onderschat Raimon. Zonder hissatsu zal hij het niet gaan redden. Ik leun zuchtend achterover en kijk over mijn schouder naar Hiroto. ‘Desarm heeft hem kapot gemaakt. Een striker minder om je zorgen over te maken. De enige waar jullie voor moeten uitkijken, is Gouenji. De jongen waarin jullie gefaald hebben om hem Aliea te laten joinen,’ gniffel ik. Er verschijnt een grijns op Hiroto’s gezicht en hij kijkt me recht aan. ‘Maar we hebben jou. Dat was het belangrijkste.’ Ik schud lachend mijn hoofd en zak weer onderuit. Er echoot een fluitsignaal door het stadium en keer verbaasd mijn hoofd naar het veld. De bal lijkt het veld uit te zijn geschoten. Voordat ik de locatie van de bal heb kunnen ontdekken, vliegt er een voetbal vanuit de gang, het veld op en komt tot een stilstand. Met grote ogen duw ik mezelf overeind en kijk ik neer op de blonde jongen die het veld betreedt. ‘Oh? Herken je hem?’ hoor ik een geamuseerde stem achter mij. Ik knars mijn tanden op elkaar en bal mijn handen tot vuisten. De frustratie duw ik met alle macht van me af en wend grommend mijn blik af. ‘Ik herken hem. Maar het stelt niets voor,’ brom ik, voordat ik weer plaatsneem. Mijn voeten laat ik op de stoel voor mij steunen. Met mijn armen over elkaar geslagen kijk ik neer op Endou en Aphrodi die staat te overleggen. ‘Wil je het veld op?’ vraagt Hiroto mij. Ik draai verbaasd mijn hoofd om en proest even. ‘Wat denk je zelf? Ik heb geen behoefte om te spelen. Daarbij, zal Raimon niet in evenwicht kunnen spelen met Aphrodi, niet na wat er tijdens de finale is gebeurd. Kidou vergeeft het hem nooit. Deze wedstrijd heeft Gazel in zijn zak,’ zeg ik schouderophalend.
De blonde jongen betreedt het veld in het Raimon tenue en werpt een glimlach naar Endou. Het spel wordt hervat en Diamond Dust neemt opnieuw de leiding. Met Aphrodi op het veld, heeft Raimon opnieuw hun ritme verloren. Hun balspel is slordiger geworden en ieder pass die ze naar de onverdedigde Aphrodi kunnen maken, nemen ze niet. Iedereen verkiest Gouenji of Kidou om de bal naar toe te spelen, ondanks dat ze verdedigd worden. En iedere keer verliezen ze de bal. Ik strek gapend mijn armen uit en kijk naar de twee jongens achter me. ‘Is er bezwaar als ik ga? De wedstrijd is voorbij, Raimon heeft verloren,’ brom ik. ‘Daar zou ik niet zo zeker van zijn,’ spreekt Hiroto me toe, zijn blik vernauwd naar het veld gericht. Ik keer me verbaasd om naar het veld. Tsunami maakt een pass naar Aphrodi die vol verbazing de bal in ontvangst neemt. De blik in zijn ogen verandert en hij raast met de bal naar voren. Heaven’s Time wordt in gebruik genomen en Aphrodi baant zich een weg naar voren, tot hij tegenover Gazel komt te staan. Ze praten, Gazel wordt duidelijk steeds geïrriteerder en raast naar voren. Aphrodi maakt een blinde pass naar Gouenji die voorbij komt en Aphrodi rent langs Gazel heen, om opnieuw de bal in ontvangst te nemen. ‘God Knows!’ schreeuwt Aphrodi over het veld. Voordat hij schiet, is het al aan te voelen dat het schot veel krachtiger is dan de eerste keren. Beluga’s Ice Block houdt geen stand tegen het schot en het eerste punt wordt bemachtigd door Raimon. Zonder het zelf in de gaten te hebben gehad, ben ik opnieuw overeind gekomen en sta ik met gebalde vuisten neer te kijken of het veld. ‘That’s it,’ sis ik tussen mijn lippen door en stap bij mijn stoel vandaan. ‘Oh? Ga je het toch doen?’ vraagt Burn geamuseerd. Ik stop direct met lopen en keer me naar de jongens toe. ‘Wat?’ Door de blik in mijn ogen, verdwijnt de grijns op Burn zijn gezicht en kan ik hem even kort zien slikken voordat hij ongemakkelijk van me wegkijkt. ‘Dat dacht ik ook,’ sis het hem toe, draai me om en stap de tribune naar beneden. Raimon staat uitgebreid Aphrodi’s gemaakte goal te vieren, maar zodra ik luid begin te klappen, klapt de sfeer om en draait iedereen zich naar mij toe. Op een rustig tempo en met gesloten ogen, baan ik mij een weg naar beneden en stop bij de reling van de tribune. ‘M-Milou..’ hoor ik Atsuya’s ongelovige stem. Er krult een grijns op mijn gezicht en open mijn rode ogen. Ik werp de jongen op de bank een korte blik en keer me dan naar Gazel. ‘Ik dacht dat je ze dood zou laten vriezen? Maar zo te zien heb je een koude hand nodig,’ lach ik de jongen spottend toe. Gazel staat met gebalde vuisten op zijn plek en wendt zijn blik af. ‘Geen protest? Dat is fijn,’ voeg ik er lachend aan toe en werp mezelf soepel over de reling heen. Ik land netjes op mijn voeten en een simpele klik op mijn armband, verwisselt mijn casual kleding met dat van Diamond Dust’s tenue. Op een kalm tempo stap ik op het veld af, terwijl alle ogen van het Raimon team op mij branden. Zonder iets te hoeven zeggen. stapt Frost het veld af en neemt hij in zijn eentje, plaats op de reservebank. Ik stop glimlachend naast Gazel en leun tegen de geïrriteerde jongen aan. ‘Nu zal ik eens laten zien wat échte vrieskou is.’

Reacties (1)

  • Luckey

    Dat kan niet goed gaan gewoon

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen