“I found love
Where it wasn’t supposed to be.”

Justine Heidi Harbours

‘Hé, Just!’ roept een stem rechts van mij. De stem klinkt zo zoet als honing en ontzettend charmant. Ik weet dat dat maar één persoon kan zijn. Nessie.
      Ik draai me om, lichtjes geschrokken door het volume, terwijl ik een appel op mijn dienblad leg. Nessie kijkt me stralend, maar ongeduldig aan. Ik trek vragend mijn wenkbrauwen op, maar zeg geen woord als ik me weer omdraai om mijn dienblad af te maken met een bakje dat op chocolademousse lijkt. Ik kan Nessies stuiterende aanwezigheid gewoon voelen en ik dacht nog wel dat Seth te veel energie had.
      ‘Oké, Nessie, wat is er?’ vraag ik met opgetrokken wenkbrauwen, terwijl ik me omdraai. Ik pak ondertussen mijn dienblad en het is maar goed dat ik het rode blad stevig tussen mijn vingers geklemd heb, want voor ik het weet heeft Nessie haar arm in de mijne gehaakt en sleurt ze me mee naar een tafel. De witblonde haren van mijn zusje gaan niet onopgemerkt aan me en ik glimlach even als ze met een lach op haar gezicht tussen twee jongens van haar leeftijd zit.
      ‘Oké, jongens, dit is Justine,’ begint Nessie me veel te enthousiast voor te stellen. ‘Justine, dit zijn Seth, Brady, een oogverblindend meisje dat ongetwijfeld je zusje moet zijn en Collin.’
      ‘Hoi,’ glimlach ik een beetje verlegen, terwijl ik naast Seth plaatsneem. Nessie gaat naast me zitten en vanonder mijn wimpers kijk ik naar Seth. Hij vangt mijn blik en trekt vragend zijn wenkbrauwen op. ‘Is dat kind altijd zo hyperactief?’ vraag ik, hard genoeg zodat Nessie het ook kan horen.
      Ik hoor de manier waarop ze een teug adem neemt, alsof ik haar moeder zwaar heb beledigd en ik grinnik, terwijl ik vanuit mijn ooghoeken een blik op haar werp. Wat een drama Queen. Misschien is het wel goed om bevriend met haar te worden, om mijn leven de benodigde hoeveelheid vrolijkheid te geven.
      ‘Nee, ik ben gewoon blij dat ik eindelijk een vriendin heb,’ zegt Nessie met een genoegzame zucht. Ze wikkelt een lok met bruine haren om haar vingers en laat haar ogen even afdwalen door de kantine.
      ‘Wij zijn vrienden!’ roept Brady, als ik het goed heb, beledigd uit. Hij rolt met zijn ogen en slaat zijn armen als een klein, mokkend kind over elkaar. Mijn blik glijdt naar mijn zusje, die giechelend naar Brady staart. Oh, oh, volgens mij heeft ze inmiddels drie crushes. Als het zo doorgaat dat valt ze binnenkort op iedere jongen in La Push.
      ‘Nee,’ zegt Nessie met rollende ogen, alsof het duidelijk is. ‘Jullie doen alsof jullie mijn vrienden zijn, omdat Jake jullie anders in elkaar slaat.’
      Dat wekt mijn interesse. Gefascineerd kijk ik naar Nessie. ‘En wie is deze Jake dan wel niet? Als ik vragen mag, uiteraard.’
      ‘Natuurlijk mag je dat vragen,’ giechelt Nessie. Ze rolt haar ogen naar het plafond van de kantine, een tevreden glimlach op haar lippen. Haar hele houding straalt de liefde uit en voor even ben ik bang dat ze te ver afgedwaald is en ik mijn antwoord nooit krijg. Niet dat ik die nodig heb, want haar houding zegt meer dan een duizend woorden. ‘Jake is mijn vriendje.’
      ‘En goor dat ze zijn,’ zegt Collin, zijn twinkelende bruingrijze ogen op mij gericht. Hij steekt zijn tong uit en trekt een vies gezicht. ‘Ik heb nog nooit een stelletje zo klef gezien.’
      Ik barst in lachen uit en kijk vanuit mijn ooghoeken naar Nessie, die Collin aanstaart alsof ze hem wel de grond in kan trappen. Ze maakt een arrogant geluidje met haar tong door het tegen haar gehemelte te tikken en schudt afkeurend met haar hoofd.
      ‘Je bent jaloers, Littlesea, omdat je zelf geen meisje kan fixen,’ zegt Nessie met een plagende grijns. Haar ogen flitsen naar Brady en haar grijns wordt nog groter. ‘In tegenstelling tot je beste vriend hier.’
      ‘Oh, echt niet. Kijk en huiver,’ zegt Collin. Hij duwt zijn gespierde borst vooruit, veegt zijn wenkbrauwen op de meest vrouwelijke ooit in model en werpt Nessie nog een blik die zegt dat ze maar beter goed oplet, voordat hij naar een meisje verderop in de kantine zwaait en gebaart dat ze deze kant op moet komen.
      Gefascineerd kijk ik toe hoe het donkerharige meisje hiernaar toe komt, nadat ze een duwtje van haar giechelende vriendinnen in haar rug heeft gekregen. Ze richt haar bruine ogen op Collin en slaat haar armen over elkaar. Haar houding straalt een en al irritatie uit en ik duw mijn hand tegen mijn mond om mijn gegniffel in te houden. Het lijkt niet de eerste keer dat ze door Collin geroepen wordt.
      ‘Wat nu weer, Littlesea?’ vraagt het meisje, een haast grommende toon in haar stem. Ze tikt ongeduldig met haar voet op de grond en ik kan het niet helpen om een beetje medelijden met Collin te krijgen. Het is zo moeilijk om sommige meisjes te veroveren.
      ‘Hé, Samantha,’ zegt Collin met een schaapachtige grijns op zijn gezicht. Hij legt één hand in zijn nek en stuurt haar een knipoog die me bijna in lachen uit doet barsten. ‘Mag ik je nummer?’
      Het meisje, Samantha dus, rolt met haar ogen en loopt zonder verbaal antwoord te geven weg. Haar houding zegt denk ik al genoeg.
      Collin kijkt ons met een tevreden grijns aan, terwijl hij zijn hand door zijn warrige haren haalt. ‘Ik denk dat dat een ‘ja’ was.’
      Ik doe mijn best om in mijn handen te gniffelen, aangezien ik nog nieuw ben en ik niet een mogelijke vriend wil beledigen door hem uit te lachen. Nessie daarentegen heeft er geen moeite mee en lacht Collin keihard in zijn gezicht uit. Nessie is genadeloos.
      ‘Ik denk dat dat een ‘nee’ was,’ zegt Seth met een grijns die zijn gelach verbergt. ‘Maar als het je beter laat voelen, dan mag je mijn nummer wel.’
      Nu houd ik het helemaal niet meer. Ik barst in lachen uit en Nessie doet net zo hard mee. Seth kan zijn gegniffel ook niet meer inhouden en ik zie Ariel vragend rondkijken. Ik wil haar vertellen wat er gebeurd is, maar tot mijn verbazing trekt Brady zijn telefoon tevoorschijn en begint hij te typen en laat hij het aan mijn zusje zien. Ariel glimlacht en geeft Collin een medelevend klopje op zijn schouder.
      Mijn meedogenloze gelach verandert in een voldane glimlach en voor even voel ik me zo trots als een pauw. Als Ariel zich kan redden, dan ben ik tevreden.

Reacties (5)

  • LarryNiam

    Ahhh wat schattig<3

    7 maanden geleden
  • Butterflygirl

    Hahaha aawh heerlihk dit

    8 maanden geleden
  • EvaSalvatore

    Heerlijk dat je collin en brady erbij betrekt. Die twee zijn toch ergens mijn favoriete personen:)

    8 maanden geleden
  • Slughorn

    Oeh dit is leuk na al die ellende...

    8 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Wat een schattig hoofdstuk!

    8 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen