“I know I was born to be yours.”


Justine Heidi Harbours

‘Dus, jij en Embry?’ vraagt Rachel nieuwsgierig. Ze wiebelt met haar wenkbrauwen, terwijl haar ogen van mij naar Embry en weer terug flitsen. Rachel is de zus van Jake en Jake is de beste vriend van Embry en het beduchte vriendje van Nessie, heb ik uitgevonden. Rachel is ook het vriendinnetje van de man die zo wijs opmerkte dat ik Embry’s hand nog vasthad. Ze heeft een hekel aan het water, dus terwijl de rest bij het water een potje voetbal speelt, vergezelt ze mij.
      Blozend kijk ik naar mijn friemelende vingers. ‘Wat is er met Embry en ik?’
      ‘Uh, wat?’ roept Rachel lachend uit. Ze draait zich op haar buik, haar ellebogen in het zand en haar hoofd op haar handen, terwijl ze me aankijkt alsof ik een ei kom. ‘Het is duidelijk dat hij je leuk vindt!’
      Een paar jongens, waaronder Embry, draaien zich om van het spel. Die hebben duidelijk het geschreeuw van Rachel gehoord. Met een kreun laat ik me op het badlaken vallen, terwijl ik haar een blik vanonder mijn wimpers geef. ‘Roep het nog luider,’ mompel ik onder mijn adem, terwijl ik mezelf op mijn ellebogen omhoog duw.
      Rachel glimlacht verontschuldigend, maar het is duidelijk dat ze er niet veel van meent. ‘Sorry, soms heb ik het niet door als ik te hard praat,’ lacht Rachel, terwijl ze haar ravenzwarte haren over haar schouder gooit. Rachel en ik zouden niet meer kunnen verschillen. Zij heeft een egale, roestbruine huid, terwijl dat van mij bleek en vol littekens zit en haar haarkleur verschilt met die van mij als dag en nacht. Desondanks onze uiterlijke verschillen denk ik wel dat ik Rachel mag, ondanks dat ze ontzettend nieuwsgierig is en niet lijkt te kunnen stoppen met vragen.
      ‘Uh,’ stamel ik even, op zoek naar woorden. Mijn blik glijdt naar het spel, net als Embry een goal maakt bij Ariel, die samen met Brady op doel staat. Het lijkt alsof hij haar haar door de war wil gooien, maar als mijn zusje ineenkruipt bij het aanzicht van zijn geheven hand, besluit hij haar toch maar een vriendelijke high-five te geven. Met een glimlach tikt Ariel zijn hand aan en ik voel dat mijn mondhoeken automatisch omhoog kruipen.
      Dan draait Embry zich om en landt zijn blik op mij, alsof wil zien of ik hem heb zien scoren. Ik glimlach wat breder en steek mijn duimen op. Embry grijnst en zwaait even, voordat hij weer verder gaat met het spelletje. Ondertussen moet ik de brandende blik van Rachel doorstaan.
      Als ik mijn hoofd haar kant opdraai kijkt ze me aan met een blik die het dichtst in de buurt komt bij ik-zei-het-toch en ik rol met mijn ogen. ‘Ik ken Embry pas… vier dagen en ik heb een handjevol aan zinnen met hem uitgewisseld.’
      ‘Dus?’ zegt Rachel met opgetrokken wenkbrauwen, alsof dat niets voorstelt. ‘Ik ontmoette Paul op het strand de ene dag en het was liefde op het eerste gezicht. Vijf dagen later nam hij me mee op date.’
      Ik glimlach even als ik Rachels dromerige blik zie en met een zucht vouw ik mijn handen om mijn buik. ‘Niet iedereen heeft zo’n perfect leven, Rachel,’ mompel ik zachtjes onder mijn adem. ‘Bovendien denk ik dat je je dingen verbeeld, want kom op, eerlijk is eerlijk, Embry is niet onprettig om te zien. Wat moet een jongen zoals hij met iemand zoals ik? Uh, ik was nog niet uitgepraat. Bovendien heb ik niet zoveel zin in een relatie. Al dat gezeik en gedoe. Dank je, maar ik sla wel over.’
      Rachel rolt met haar ogen en zwiept opnieuw haar haren over haar schouder. ‘Even voor je niet bestaande zelfvertrouwen: je ziet er geweldig uit. Uniek, samen met je zusje. En ik denk dat Embry er hetzelfde overdenkt. En mijn god, welk gezeik en gedoe?’
      Ik haal mijn schouders op. Het is niet alsof ik Rachel kan vertellen dat als ik iets met Embry zou beginnen -wat überhaupt nooit gaat gebeuren-, dat hij vroeg of laat een keer bij mij thuiskomt en mijn manipulerende vader ontmoet. En niet alleen dat, als mensen te dichtbij komen gaan dingen opvallen, zoals het feit dat ik altijd truien draag en soms onverklaarbare blauwe plekken heb. Nee, dat gezeik en gedoe sla ik over.
      Ik haal opnieuw mijn schouders op. ‘Gewoon gezeik en gedoe.’
      Rachel rolt opnieuw met haar ogen en laat een zacht tsss geluidje horen, alsof ze me niet geloven kan. ‘Dat is de slechtste reden die ik ooit gehoord heb om geen relatie aan te gaan. Ik denk dat je gewoon een bang konijntje ben.’
      ‘Rachel,’ roep ik ontsteld uit. ‘Ik ben géén bang konijntje.’
      ‘Oké,’ geeft ze met een niets goed voorspellende grijns toe. ‘Een bang albino konijntje dan.’
      Ik laat een melodramatische zucht horen en geef Rachel een zachte duw. ‘Je bent nog hopelozer dan Ariel en Nessie bij elkaar. En dat meen ik.’
      ‘Dank je,’ zegt Rachel oprecht. Ze rolt zich op haar rug en sluit haar ogen, om van de zon te genieten nu het nog kan. Volgens haar zijn het maar een paar dagen echt zonnig in La Push. ‘Dat vat ik op als een compliment.’
      ‘Zo was het ook echt bedoeld,’ mompel ik onder mijn adem, maar Rachel hoort me niet of heeft besloten om me gewoon te negeren. Beide opties vind ik prima, want dat geeft mij de kans om in stilte het scenario in me op te nemen. Het is een lange tijd geleden dat ik me zo op mijn gemak heb gevoeld. Tot mijn eigen verbazing vind ik de gespierde reuzen totaal niet eng en voel ik me, erger nog, best wel op mijn gemak met ze. Buiten het feit dat ze rustig met Ariel om lijken te gaan, vallen ze haar ook niet lastig met vragen die ze niet kan beantwoorden en daarvoor ben ik ze dankbaar.
      En dan nog de omgeving. Het zachte briesje dat mijn haren en gezicht streelt en de zon die me warm houdt. Ik duw mijn tenen in het zand en kijk begerend naar het bos. Het zand loopt geleidelijk over in grond, tot de bomen aan de lijn van het bos beginnen. Ik maak een mentale notitie dat ik ooit met Ariel een boswandeling moet gaan maken, want natuur zoals dit is niet te vinden in Salem. Althans, niet op deze schaal.
      Tevreden sluit ik mijn ogen en rust ik mijn hoofd op het badlaken, net zoals Rachel. Misschien is het nog niet zo’n gek idee om een kleurtje op te doen, want het is niet alsof ik het niet kan gebruiken.

Reacties (7)

  • Slughorn

    Even rust, snap dat ze daar van kan genieten (;

    7 maanden geleden
  • Frodo

    Je hebt er een abo bij!

    7 maanden geleden
  • LarryNiam

    Oehhh snel verder:)
    Laat embry er achter komen dat hij wat gaat doen

    7 maanden geleden
  • AroonCat

    Wat schattig! Embry is echt een puppy! Ik ben zo benieuwd naar hoe dit gaat lopen ^^

    7 maanden geleden
  • Efflorescence

    Wauw wat een goed verhaal. Ik hoop wel dat er snel verandering komt in hun thuissituatie, want het maakt me misselijk om te lezen wat hun vader hen aandoet.

    7 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen