Jackson had zijn woord gehouden. Toen Sirius drie dagen na zijn bezoek aan de arena hem weer opzocht, had Jackson een map voor zich liggen. Erg dik was hij niet, maar elk beetje informatie was wat. Sirius was ook zeker dat er wel informatie te vinden zou zijn. Wolven moesten geregistreerd zijn, dus Remus' verleden moest te achterhalen zijn.
      "Ik heb wat telefoontjes gepleegd," was het eerste dat Jackson zei toen Sirius binnenkwam. Zelfs een begroeting kon er niet vanaf. "Al snap ik nog niet wat je met zijn verleden moet?"
      "Ik heb zo mijn redenen," was zijn korte antwoord. Het ging Jackson helemaal niks aan wat hij met de informatie wilde. Als je genoeg macht bezat, was je geen verantwoording aan iemand verschuldigd. Het was een van de vele lessen die Moeder hem geleerd had.
      Heel even leek Jackson verder te willen vragen, maar een enkele blik van Sirius liet hem van gedachten veranderen. Sirius was niet hier om te praten, hij was hier voor de gegevens die Jackson hem beloofd had. De prijs was hoog genoeg om die zonder gezeur te krijgen.
      En of de prijs hoog was! Sirius was bereid geweest om elke prijs te betalen die Jackson hem gevraagd zou hebben. Hij had geld, hij had macht en hij had contacten. Praktisch alles was mogelijk geweest om te regelen voor Jackson. En Jackson had het enige gevraagd dat Sirius hem niet wilde geven: Remus delen. Maar hij had geen keuze gehad. Hij had de informatie nodig. Dat was belangrijker dan een enkele dag Remus moeten uitlenen. Hij zou zeker zitten te kijken.
      De afspraak was dat Remus over twee weken zou vechten tegen een wolf van Sirius' keuze. Sirius wilde Remus vlak voor en na de maan voor zichzelf hebben. De wolf schemerde dan door in zijn persoonlijkheid. Sirius wilde de beestachtigheid.
      Jackson opende de map. "Ik heb hem zelf maar twee weken gehad," vertelde hij. "Hij heeft maar één keer in de arena gestaan." De stille beschuldiging ontging Sirius niet.
      "Ik heb mijn leverancier benaderd om te zien of die nog wat informatie voor je had. In deze map zit alles wat we over de wolf konden vinden in onze administratie." Sirius pakte de map die naar hem werd uitgestoken aan en opende hem. Er zaten een aantal papieren in die volgeschreven waren, maar na een vluchtige blik op ze, sloot Sirius de map weer. Alles leek in orde en hij zou alles goed bekijken wanneer hij weer in zijn eigen huis was.
      "Bedankt." Het waren loze woorden. Waarom bedanken voor een deal die hem meer koste dan dat het Jackson gekost had? "Verdere vragen hoor je nog wel."
      Jackson opende de deur voor hem. "Het was een genoegen." Zijn woorden hadden net zoveel betekenis als die van Sirius. Hij verachtte de man, en Jackson mocht hem ook niet. Het was zeker geen genoegen geweest.
      Met de map in zijn hand liep Sirius terug naar Grimmauld Place. De zon begon al te zakken en het zou niet lang duren voor de maan haar gezicht zou laten zien. Sirius wist wat hem thuis zou opwachten. Een Remus die rusteloos zou zijn, die naar hem zou snauwen alsof hij geen ondergeschikte was om meteen daarna spijt te hebben. De maan die bijna zou verschijnen maakte hem prikkelbaar. De vorige maan had Remus alleen boos gekeken. Ditmaal zei hij wat hij dacht.
      De avond ervoor was Remus tegen Sirius uitgevallen over het melkpak dat hij midden op het aanrecht had laten staan. Hij deed dat altijd en Remus snapte niet waarom hij niet gewoon die ene extra stap naar de prullenbak zette om hem weg te gooien. Sirius had teruggesnauwd waarom Remus hem dan niet zelf weggooide als hij zich er zo aan stoorde, waarop Remus demonstratief het pak had gepakt en het met een overdreven gebaar en een gemompelde 'zie je wel, zo moeilijk is dat niet' hem weg had gegooid.
      Sirius had hem zijn rug toegedraaid en was weggelopen. Hij had geen behoefte gehad aan dat gedrag van Remus, en hij wist dat het Remus alleen maar kwader zou maken als hij niet zou reageren op zijn provocatie. Hij had gelijk gehad natuurlijk. Nog geen minuut later was Remus hem gevolgd, was op de armleuning van Sirius' stoel gaan zitten en had iets gefluisterd over de maan die zijn brein benevelde. Sirius had hem aan de kraag van zijn T-shirt naar hem toe getrokken en gezoend, voor hij hem mee had getrokken naar Remus' bed. Die nacht had Remus in elk geval gehuild als het beest dat zich een weg naar buiten wilde graven. Het enige verschil was dat het Sirius' naam was geweest.
      Sirius had liever dat ruwe dan dat slappe wat Remus hem keer op keer probeerde op te leggen. Dat snapte hij niet. Waarom zou iemand zo zacht doen? Wat was zijn intentie? Het was niet genoeg om de rest te vergeten, dus waarom wilde Remus dat, zelfs al was Sirius heel duidelijk in wat hij wilde? Wat was wat zij deden immers anders dan een poging te vergeten en te stoppen te bestaan?
      Eenmaal bij het huis aangekomen, ging Sirius meteen naar de kamer waar de zilveren kooi stond. Nu Remus die niet meer gebruikte, had Sirius hem laten verplaatsen naar een andere ongebruikte kamer zodat de woonkamer weer wat meer ruimte had. Remus zat er al, al was de deur nog niet gesloten. Hij zat ineengedoken en had zijn armen om zijn knieën geslagen terwijl hij van voor naar achter en terug schommelde. Hij keek niet op toen Sirius binnenkwam.
      Met een zachte klik sloot Sirius de kooi. Zelf ging hij zitten op de stoel die hij puur voor dit doel in de kamer gezet had. Hoewel hij Remus zeker in de gaten hield, was hij tegelijk bezig met de informatie in de map. Hoe eerder hij alles wist wat er te weten viel, hoe beter. Post-maan Remus zou zich makkelijker laten triggeren dan een andere Remus.
      Het zachte gekerm van Remus werkte ontspannend. Het was een achtergrondgeluid en tegelijk het centrale punt in de kamer. Het maakte dat Sirius snel doorlas, want hij wilde klaar zijn voor de daadwerkelijke transformatie begon en het zachte geluid echt gehuil zou worden.

Reacties (1)

  • Sunnyrainbow

    Arme Remus..

    3 jaar geleden
    • Necessity

      Dankjewel voor je reactie!
      Ja, Remus is zielig. Ik heb ook wel medelijden met dat ik hem door al dit heen laat gaan haha. Sorry Remus?

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen