“But I wanna dream,
I wanna dream,
Leave me to dream.”

Justine Heidi Harbours

Met een glimlach zwaai ik Mr. Gorgon, mijn Latijn leraar, gedag, voordat ik me op de gang begeef. Een kleine glimlach siert mijn lippen en ik friemel met de stof van mijn mouwen. Ik ben niet persé nerveus, maar het is een soort tic, denk ik. Ik ken niemand in mijn Latijn les, maar iedereen doet wel aardig, dus dat is een goed begin. Nu heb ik pauze, waarna ik nog een gymles heb en daarna ben ik uit. Gym is altijd een les waar ik het ergste tegen op zit. De meeste leraren vinden het goed als ik een trainingsbroek en een -vest aan heb, maar anderen zeggen dat ik op die manier verhit raak.
      Vlak voordat ik de kantine bereik, zie ik een prikbord aan de muur hangen met allemaal verschillende flyers. Mijn blik valt op een flyer voor cheerleaders en ik frons mijn wenkbrauwen. In Salem ben ik altijd aanvoerder geweest en hoewel het tonnen aan tijd en make-up kost om al die verschrikkelijke plekken op mijn lichaam te verbergen, heb ik het altijd met veel plezier gedaan.
      ‘Hey, Justine!’
      Geschrokken draai ik me om naar Rachel, die ineens vanuit het niets nogal hard mijn naam schreeuwt. Ze gooit haar tempo wat omhoog en een paar seconden later staat ze naast me in haar trainingskleren, haar wangen rood van inspanning. Ik vraag me af wat ze hier in vredesnaam buitenadem op school doet, maar dan realiseer ik me dat ze misschien wel gymles geeft. Ik bedoel Rachel is twee jaar ouder dan Embry en hij helpt ook op school.
      ‘Ga je naar de try-outs?’ vraagt Rachel met opgetrokken wenkbrauwen. Ze klinkt haast opdringerig en fronsend kijk ik haar aan. Ze tikt met haar vinger tegen de cheerleader flyer en mijn mond neemt een ‘o’ vorm aan. Ik haal mijn schouders op als reactie en bijt aarzelend op de binnenkant van mijn wang.
      ‘Ik weet het niet,’ zeg ik met een melodramatische zucht. ‘Het is een verleiding, een ontzettend grote, aanlokkelijke verleiding, maar ik weet het niet.’
      ‘Ik denk dat je moet gaan,’ zegt Rachel met een overtuigend knikje. Ze slaat haar armen over elkaar heen en kijkt me haast streng aan, alsof ze een moeder is. ‘Het is een geweldige manier om nieuwe meiden en jongens te leren kennen en je hebt het perfecte lichaam ervoor, althans, zo lijkt het. Bovendien ben ik de coach dus kan je extra veel tijd met mij spenderen, wat een ontzettend plus punt is! Heb je het al weleens eerder gedaan?’
      Overweldigend door de woorden van Rachel neem ik een seconde om de nieuwe informatie te laten bezinken. Het verklaart in iedere geval waarom ze er zo sportief uitziet. Als late reactie knik ik nog. ‘Ik hoorde erbij in Salem.’
      Ik weet niet waarom ik haar niet vertel dat ik hoofdcheerleader was, maar het lijkt niet gepast. Mensen hebben snel verwachtingen en ik wil niet degene zijn die ze teleurstelt, daarom is het maar beter als mensen geen verwachtingen van mij hebben en gewoon afwachten tot ik presteer.
      ‘Cool! Dan moet je sowieso komen, want we hebben dringend een invaller nodig voor het meisje dat haar been gebroken heeft. Dat is de reden waarom we halverwege het jaar selecties hebben,’ zegt Rachel ratelend. Ze schuift het bandje van haar trainingstas over haar schouder en geeft me een bemoedigende knipoog. Ze draait zich om en maakt aanstalten om weg te lopen, maar werpt dan nog snel een blik over haar schouder. ‘Woensdag om drie uur in zaal één. Ik verwacht je, Justine, dus stel me alsjeblieft niet teleur!’
      ‘Ik beloof niets!’ roep ik terug, maar Rachel is al met haar vingers in haar oren de hoek omgeslagen. Ik kan het niet helpen om met mijn ogen te rollen en een zucht te slaken. Die vrouw is eenentwintig en officieel een volwassene en toch gedraagt ze zich als een kind van vijf. Ik vraag me af hoe ze tijdens trainingen is.
      ‘Hey.’
      Ik schrik op als opnieuw iemand besloten heeft om me vanachter te naderen en met een strenge blik in mijn ogen draai ik me om. Mijn ogen kruisen die van Embry en direct valt het me op hoe dichtbij hij staat. Ik zet een stapje naar achter, half struikelend in het proces, en frons ongemakkelijk. ‘Waarom moet iedereen me vandaag laten schrikken?’
      ‘Het was niet mijn bedoeling om je te laten schrikken,’ zegt Embry verontschuldigend. Hij gunt me een glimlachje die ervoor zorgt dat mijn hart een slag overslaat, waarna hij zich van de muur afdrukt. Zijn blik valt op de cheerleaderflyer en hij kijkt me met opgetrokken wenkbrauwen aan. ‘Ga je naar de try-outs?’
      Ik haal mijn schouders op en kijk omhoog zodat ik Embry in zijn gezicht aan kan kijken, in plaats van naar zijn torso-die er overigens ook niet onaangenaam uitziet. ‘Rachel heeft me zowat verplicht, dus ik denk dat ik geen keus meer heb.’
      Embry knikt, een alwetende grijns op zijn lippen. ‘Rachel kan opdringerig zijn,’ zegt hij. Zijn gezichtsuitdrukking verandert, van grijnzend van plezier naar schuldbewust en ik vraag me af wat er mis is. ‘Maar ik zocht je eigenlijk om mijn excuses aan te bieden voor het eerste uur. Het zijn mijn zaken niet wat je doet en ik hoop dat ik je niet beledigd heb.’
      Automatisch glijden mijn vingers haast verdedigend naar de nek van mijn coltrui en trek ik het beschermend omhoog, zodat zeker niemand het kan zien. Ik schuif mijn blonde krullen over mijn schouder en haal mijn schouders op naar Embry. Ik zou liever gehad hebben dat hij zijn mond zou houden, want ik voel me alweer misselijk en licht in mijn hoofd worden bij de herinneringen die het opbrengt. Ik slik hoorbaar en haal opnieuw mijn schouders op. ‘Het is oké. Je hebt me niet beledigd.’ Het is duidelijk allesbehalve oké, maar dat kan ik jou onmogelijk vertellen.

Reacties (5)

  • AroonCat

    Leuk, weer into het cheerleaden!

    6 maanden geleden
  • LarryNiam

    Oh my embry doe je ogen open...
    Goed geschreven:)

    6 maanden geleden
  • Efflorescence

    Ik hoop zo dat Embry in de gaten heeft dat ze zich vreemd gedraagt als het daarover gaat.

    6 maanden geleden
  • Frodo

    Inderdaad, arme Justine :c snel verder?

    6 maanden geleden
  • Slughorn

    Nawh arme Justine....

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen