Foto bij 067  Flashes of History

Emma Lewis pov.

Het was avond en ik was op weg naar de keuken om wat eten te halen. Ik was net klaar met werken in mijn kas, ik had de hele dag door gewerkt en had daarom het diner overgeslagen. Het begon heel erg veel werk te worden en zeker nu ik de bestelling voor Severus zijn voorraden bijna moest afhebben.
Mijn maag knorde heftig en ik was iets licht in mijn hoofd door het zware werken zonder eten, maar dat kwam wel goed. Ik zou even snel iets van een sandwich halen bij de huiselven als diner, waarna ik me vast beter zou voelen. Hierna zal ik lekker een warm bad nemen om al de aarde van me af te weken en om mijn spieren te laten ontspannen, waarna ik nog een stuk van mijn potions verslag moest schrijven voor morgen. Ik zuchtte zacht, waarna ik vermoeid mijn hand over mijn gezicht heen haalde en liep de trap af, naar de kelder waar de keukens zich bevonden.
'Miss Lewis,' klonk er door de gang heen. Fronsend keek ik op zij naar Severus die met een frons op zijn gezicht naar me toe kwam lopen. Bij het zien van hem maakte mijn hart een sprongentje en vlogen mijn mondhoeken meteen op. Ik had Severus al bijna een week niet gezien, de laatste keer was onze date. Er had weekend tussen gezeten en ik heb pas les van hem aan het einde van de week, dus morgen weer. We hadden wel wat gepraat via brieven en ik moest toegeven dat hij erg humoristisch kon zijn. Het was droge humor en veel sarcasme, maar ik vond het erg leuk en kon het zeker waarderen.
'Hallo, Severus,' zei ik met een kleine glimlach op mijn gezicht en draaide me naar hem toe, waarna hij stil voor me kwam staan. Hij noemde me in het kasteel miss Lewis, dat hadden we afgesproken. Hij wilde niet dat mensen dingen gingen verdenken. Ik rook duidelijk naar planten en aarde en ik hoopte dat hij het niet zou merken, maar hem kennende wel.
'Wat doe je zo laat, na de avondklok, nog op de gangen?' vroeg hij, terwijl hij me onderzoekend bekeek.
'Ik was wat eten aan het halen uit de keukens, ik had het diner overgeslagen om in de kas te kunnen werken,' antwoordde ik. Hij humde, terwijl hij zijn ogen over me heen liet glijden en op mijn handen bleef hangen. Ik wist dat er aarde onder mijn nagels zat, ik had nog geen tijd gehad om het schoon te maken en haalde zelfbewust mijn handen uit het zicht.
'Net zoals bij het ontbijt?' vroeg hij met een opgetrokken wenkbrauw en ik liet ongemakkelijk mijn ogen zakken. Ik had het ontbijt ook over geslagen om te werken, net zoals lunch. Ik had vlug een appel gegeten als lunch en was toen verder gegaan met werken.
'Het is erg druk in de kas en ik moest nog veel werk doen,' legde ik uit. Hij bleef me sceptisch aankijken, armen voor zijn borst geslagen.
'Je weet dat het niet gezond is wat je nu doet,' zei hij en ik grimaste.
'Ik weet het, maar ik moest-' begon ik, maar hij onderbrak me.
'Maar je moest werken. Je moet je maaltijden blijven nemen als je efficiënt wilt blijven werken.'
Ik zuchtte diep en rolde met mijn ogen. Hij had me daarna mee genomen naar de keukens, een volledige maaltijd voor me besteld bij de huiselven en gewacht tot ik het op had gegeten aan de lange, houten tafel bij de elven. Ik zat daadwerkelijk vol en voelde de vermoeidheid toen ik die avond in bed lag, maar ik was tevreden. Het was een goede, productieve dag geweest.

Severus Snape pov.

Het was vrijdag avond en ik gaf Emma weer les voor het eerst na onze date. Ik had haar nauwelijks gezien, op gisteravond na toen ze naar de keukens ging. Ontliep ze me? Had ze zich bedacht en wilde ze me niet meer zien? Ze kwam niet naar de grote zaal om te eten en de brieven die ze naar me stuurde waren kort en gehaast. Had ik wat gezegd dat haar van slag had gemaakt?
Ik zuchtte en ging met mijn rechterhand door mijn haar heen, terwijl ik naar mijn bureau staarde. Ze zat nu voor me aan een tafel te werken aan een potion en ik wist niet of ik er wat over moest zeggen of niet. Dit was zo nieuw en verwarrend en ik voelde me er vreemd door. Zelfs gisteren toen ik haar tegen kwam bij de keukens en ik tegen haar sprak leek ze afgeleid en ongemakkelijk. Wat als het was omdat ik niks over mezelf wilde vertellen aan haar? Shit.
'Severus?' vroeg ze plots zacht en ik keek op van mijn werk. Ze veegde haar handen af aan een doek die op haar tafel lag en streek een pluk haar achter haar oor.
'Ja?' zei ik.
'Heb je nog een kristallen flesje?' vroeg ze, terwijl ze haar messen opborg. Ik fronste en knikte, waarna ik op stond en naar een kast liep en de deur opentrok. 'Ik was mijne namelijk vergeten vandaag,' voegde ze er nog aan toe. Ik pakte een kristallen flesje uit de kast, ik had er genoeg, liep naar haar toe en gaf het aan haar. Ze hief haar hand op om het aan te pakken, maar plots zakte haar arm weer naar beneden, grimaste ze en haalde ze diep adem. Plotseling alert oogde ik haar, opzoek naar wat er aan de hand was zodat ik kon helpen. Ze wankelde op haar benen en legde een trillende hand tegen haar borstkas aan, terwijl ze de lucht uit haar longen forceerde.
Fronsend zette ik het flesje op tafel neer en bekeek de vrouw voor me verward. Ze zag er niet goed uit, ziek en ik voelde een bezorgd gevoel in me omhoogkomen. Haar gezicht trok wit weg, haar ogen verwijde en plots realiseerde ik me dat ze door haar benen begon te zakken. Zonder erbij na te denken pakte ik haar elleboog vast om haar te ondersteunen en ervoor te zorgen dat ze niet op de grond zou klappen en wankelend lukte het haar nog net om met mijn hulp te blijven staan.
'Miss Lewis, wat gebeurd er?' vroeg ik streng en mijn ogen vlogen over haar gezicht heen, op zoek naar een aanwijzing naar wat er mis met haar was.
'Ik... ik denk dat het weer gebeurd,' mompelde ze, terwijl ze haar ogen dicht kneep en zacht kreunde. Ik wist meteen wat ze bedoelde, ze had weer last van wat voor vloek haar ook had geraakt.
'Ik zal Poppy halen,' zei ik, maar ze hield me tegen door haar hoofd te schudden. Ik ondersteunde haar nog steeds bij haar elleboog en keek fronsend op haar neer.
'Nee, nee. Ik moet gewoon even zitten...' zei ze zacht en meteen hielp haar op een stoel neer. Zonder stok en non-verbaal trok ik met mijn magie een stoel erbij, die recht achter haar ging staan. Ze liet zich zwaar in de stoel zakken en haalde haperend adem. Vlug liet ik de overtollige ingrediënten die op tafel lagen verdwijnen zonder stok, zodat ze op tafel kon leunen. Dankbaar zuchtte ze en legde haar hoofd in haar handen, terwijl ze diep in en uit ademde.
Ik wist dat als ze nu oogcontact met me zou maken ze weer een herinnering zou zien, dus ik zorgde ervoor dat dat niet zou kunnen gebeuren. Echter hoefde het niet, want ze hield haar ogen gesloten en hoofd naar beneden gebogen.
Een raar gevoel verspreide in mijn borstkas toen ik op haar trillende frame neer keek. Onmacht. Albus en ik hadden geen idee waar we überhaupt moesten beginnen met zoeken naar de oorzaak van haar problemen en het was frustrerend.
Ik toverde er een glas koud water bij en trok nog een stoel weg van een van de bureaus zodat ik dicht bij haar zat voor het geval dat ze alsnog flauw zou vallen.


(flower)[\quote]

Reacties (6)

  • Lente2

    Ojee, zouden ze nu eindelijk te weten komen wat het precies is

    10 maanden geleden
  • NicoleStyles

    N'ah arme Severus, hij is toch wel bezorgd.
    Ik heb echt zo'n idee dat er op een of andere manier (geen idee hoe), maar iets groots staat te gebeuren haha. Hoeft natuurlijk niet zo te zijn
    Wow kei slecht van me, ik lees nu pas écht de titel een keer goed en hij wordt mu nu pas duidelijkxD, foutje van mij
    Het hoofstukkie is veel te kort haha
    Ik wil meer ^^(flower)

    10 maanden geleden
    • RickmanLover

      Op een gegeven moment staat er zeker wat groots te verwachten ja XD En natuurlijk is Sev wel stiekem een klein beetje bezorgd (:
      Wahahahaha, volgens mij zien veel mensen dat over het hoofd, ik heb tenminste nog nooit iemand (op jou na dan) iets over de titel horen zeggen XD Ik denk dat dat komt doordat er nu langzaam wat dingentjes duidelijk beginnen te worden :p
      Ben wel blij dat iemand dat kleine verbandje opmerkt!
      Ik zat er aan te denken om hoofdstukken langer te gaan maken, omdat over t algemeen mijn favoriete hoofdstukken langer zijn. Ik zat te denken aan hoofdstukken van 5000 woorden of meer, maar dan zou het natuurlijk ook veel langer duren tot ik wat online zet...
      Ik ben er nog niet over uit tho, hoe het er nu uit ziet blijf ik liever rond de 1000-2000 zitten:Y)

      9 maanden geleden
    • NicoleStyles

      Nee niet langer wachten dan lees ik lievere kortere hoofdstukkies haha
      Maaaar je favo hoofdstukken mogen natuurlijk altijd langer hè;)
      Jaa idd dingen krijgen nu ook meer een betekenis naarmate het verhaal vordert. Kan niet genoeg krijgen haha, nu maar snel even het volgende hoofstuk lezen(dance)

      9 maanden geleden
    • Muizlet

      Ooooooooh NATUURLIJK

      7 maanden geleden
  • ellenlemon

    zalig!!!
    echt benieuwd:)

    10 maanden geleden
    • RickmanLover

      Yayy, dat is fijn om te horen(blush)

      9 maanden geleden
  • VampireMouse

    Mooi geschreven! Ben benieuwd wat er nou allemaal aan de hand is. En severus hoeft niet zo onzeker te zijn!!

    10 maanden geleden
    • RickmanLover

      Dankjewel! Ik heb veel werk in de verhaallijn gestopt, dus hoop ook dat zodra het eenmaal duidelijk is, wat nog even kan duren, het interessant is:Y)

      9 maanden geleden
    • VampireMouse

      Jeej ben benieuwd ❤️😘

      9 maanden geleden
  • LOKIxMARVELx

    nice

    10 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen