Foto bij Chapter thirteen

Zodra beide teams zich op het veld hebben begeven, is het eerste opvallende het feit dat Fubuki als verdediger aan de andere kant van het veld staat. ‘Is dit een grap? Het was toch een striker?’ roept Someoka verontwaardigd. ‘Dat klopt,’ wordt zijn vraag beantwoord door éen van de spelers van Hakuren. ‘Wat doet hij dan bij de verdediging?’ snauwt hij de spelers toe. Een zucht verlaat mijn lippen en mijn blik glijdt over de opstelling van Hakuren. Bij Fubuki stop ik. Een ace striker die in de verdediging staat, daar moet iets achter zitten. Een dual vaardigheid komt niet vaak voor. Desarm heeft het ook, maar die van hem is uitermate uitzonderlijk. Een uitmuntende striker die ervoor kiest zich terug te trekken tot goalkeeper, gewoonweg voor de kick die het hem geeft als hij de aanvallen van zijn tegenstanders weet te blokkeren. Reize’s team heeft nooit een punt kunnen scoren bij hem, terwijl Desarm nooit een schot heeft kunnen stoppen van de master rank teams. Gran, Burn en Gazel hebben in zo een korte tijd, zoveel kracht opgebouwd, dat ze een wereldramp zouden kunnen veroorzaken als ze dat zouden willen. Vader zal snel een winnaar voor Genesis moeten kiezen, voordat deze drie teams inderdaad voor complete destructie gaan zorgen.

Als het fluitsignaal luidt, tik ik de bal naar Someoka toe en ren ik zelf naar voren. Zodra de bal zijn voet bereikt heeft, raast hij als een bezetene over het veld heen. Zijn geschreeuw is zo erg, dat de spelers van Hakuren van hem weg stappen, in plaats van de bal te onderscheppen. ‘Stop dit maar eens,’ sist hij kwaad. Ik kijk vragend over mijn schouder naar achteren en stop met rennen als er een blauw draak voorbij raast. Mijn blik ligt afwachtend op de ace striker die zich tussen de verdedigers gevestigd heeft. Er staat een kleine glimlach op zijn gezicht en zijn houding is extreem ontspannen terwijl het schot op volle vaart op hem afraast. Wanneer de bal dichtbij genoeg is, houd hij het tegen door er simpelweg tegenaan de schoppen. De bal komt voor zijn voeten tot stilstand en er ontstaat een speelse twinkeling in zijn ogen. ‘Is dat het?’ vraagt hij. Someoka staat gefrustreerd op zijn plek en rent dan opnieuw schreeuwend naar voren. Met vernauwde ogen kijk ik naar de jongen waar hij op afstormt, om alleen maar een grote sprong naar achteren te maken als ik plots een sterke energie op voel komen. ‘Scherp de verdediging aan!’ roep ik naar achteren. Iedereen kijkt mij verrast aan en kijken met grote ogen voor zich waar Someoka aan de kant wordt geblazen. Er dwarrelt een sneeuwstorm om de jongen heen en een paar felle gele ogen schijnen door de mist heen. Wanneer de storm is gaan liggen, verschijnt er een brede grijns op zijn gezicht en kijkt hij grijnzend naar Someoka. ‘Wat triest. Ik had wel meer verwacht!’ lacht hij schamper. Vol verbazing kijkt het Raimon team naar de jongen wiens karakter compleet omgeslagen is. ‘Gaat alles wel goed Fubuki?’ hoor ik een van de Hakuren spelers vragen. Met vernauwde ogen neem ik het meisje die het vraagt in mij op, voordat ik mij weer tot Fubuki keer. ‘Geen zorgen, ik zal ze met hun snuffert in de sneeuw laten belanden,’ lacht hij en raast vervolgens met de bal naar voren. Een schouder aan schouder gevecht met Ichinose volgt als Fubuki richting ons speelveld rent en wordt dan uiteindelijk hard uit de weg gebeukt. Kazemaru en Kidou zetten een dubbele verdediging in en sliden samen tegen de bal aan. Hun kracht is echter niet genoeg om hem te stoppen. Een luide schreeuw verlaat Fubuki’s mond als hij dwars door de verdediging heen breekt en vervolgens Domon ook lijkt te gaan ontwijken. Ondanks zijn krachtige aanval, lijkt er niet veel tactiek in te zitten. Hier zou ik hem mogelijk op af kunnen straffen, mits ik geen blessure zou hebben. Zodra Fubuki met de bal over Domon heen springt, ren ik naar voren toe. Met de bal in de lucht, weet ik het soepel voor zijn voeten weg te spelen en laat ik Fubuki vol verbazing achter. Ik werp een knipoog over mijn schouder en ren dan op het goal van Hakuren af. De spelers staan een beetje ongemakkelijk op het veld en een poging tot verdedigen lijken ze niet te durven.
Een sterk aura leidt mij echter af. Mijn blik dwaalt af naar de bossen waar ik het vandaan voel komen en voel mijn adem in mijn keel stokken als ik de schim herken. Doordat ik kort afgeleid was, heeft Fubuki een opening gekregen en slide hij de bal razendsnel voor mijn voeten vandaan. Door de plotse actie, verlies ik mijn evenwicht en beland ik op de grond. Mijn blik keer ik meteen naar ons goal en moet mijn arm beschermend voor mijn gezicht houden voor de ijzige wind die over het veld blaast. ‘Eternal Blizzard,’ galmt de hese stem van Fubuki over het veld. Een luide knal is te horen als de jongen tegen de bal aan schiet. Endou staat klaar om de hissatsu in ontvangst te nemen. Hij sluit kort zijn ogen om zich te focussen en kijkt dan scherp en zelfverzekerd voor zich uit wanneer hij ze weer opent. ‘God Hand!’ roept hij uit. De gouden hand raast naar voren en maakt een klap met Fubuki’s schot. Endou’s hissatsu is echter maar van korte duur. Het houdt gaan twee tellen stand of de hand bevriest al en splintert uiteen. De bal raast langs Endou, het goal in.
Er wordt luid gejuicht van beide kanten en Endou roept Fubuki enthousiast toe over zijn schot. De coach kapt de wedstrijd af, maar Someoka lijkt het daar totaal niet meer eens te zijn. Met de bal aan zijn voet, raast hij opnieuw naar voren. Maar hij is geen partij voor Fubuki. Als de jongen niet op lijkt te willen geven, stap ik ertussen en houd ik hem tegen. Wanneer hij kwaad naar mij uitvalt, kijk ik hem strak aan. Een duistere gloed trekt over mijn ogen waardoor hij een paar stappen naar achteren deins. Ik wend zuchtend mijn gezicht naar de grond en wrijf even kort langs mijn ogen, voordat ik mezelf weer recht zet en ik een glimlach op mijn gezicht tover. Wanneer ik me naar de kant draai, staat de coach met een aantal spelers om zich heen, tegen Fubuki te praten. Hij wordt bij het team gevraagd en wordt meteen om advies gevraagd wat de speelstijl van Raimon betreft. De snelheid, dat is het eerste probleem van Raimon. Dat ziet Fubuki ook in en geeft aan daar een goede manier voor te hebben gevonden om te oefenen. Als ik Kidou’s blik vang, kan ik hem door zijn brilglazen heen zijn ogen zien vernauwen, voordat hij zich weer tot de rest keert. Zou hij het opgemerkt hebben? Ik slik even ongemakkelijk en wanneer er opnieuw een krachtig aura op mijn lichaam drukt, kijk ik voorzichtig achterom. Gran staat in de schaduw van de bomen en wenkt mij naar zich toe. Ik werp een korte blik naar de groep spelers en stap dan onopgemerkt bij het veld vandaan. Hoe dichter ik bij Gran kom, hoe zwaarder de druk op mijn lichaam wordt. Maar ik vertik het om nog langer zwakte aan hem te tonen. Met een zelfverzekerde houding, stap ik recht op de jongen af en passeer hem totdat ik verdwijn in de schaduw van de bomen. Uit het zicht van het Raimon team. Zodra ik op een veilige afstand ben, keer ik mij naar de jongen die mij op stond te wachten. Onze ogen kruisen met elkaar en zonder mijzelf met mijn ogen te verraden, spreek ik de jongen fel toe. ‘Wat heb je hier te zoeken?’

Reacties (1)

  • Luckey

    wat moet gran nu weer?!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen