Alles was ingepakt, de dozen, buggy, weekendtassen had ik in de kofferbak gestoken. Een deel van de achterbank had ik neergeklapt zodat er meer bij kon. Kleine Fay zou in een kinderstoeltje vast zitten in de gordel, veilig. De oude wagen van ons moeder Esther zou Sterre met de autosleutels, huissleutels achterlaten.
Een rit van een aantal uur, waarbij we niet meer achterom hoeven te kijken. Afgelopen avond had mijn vader ons nog een berichtje gestuurd, Tiffany was keurig bevallen van een kerngezonde zoon. Zijn naam is Olvin Apple. Tegelijk stonden de bezoekuren erbij. Een grinnik kon ik niet onderdrukken, mijn vader leek opnieuw een pasgeboren vader.
Voorzichtig, bezorgd maar vooral beschermend, precies zoals hij ook voor ons altijd al is geweest, enkelt voorzichtiger.
"Nee Fay, nu niet" was de vermoeide hese schorre stem van Sterre.
Ze had net als ik vannacht verschrikkelijk slecht geslapen, ambulances, politiewagens en brandweerwagens, reden met gillende sirenes naar een plek waar hulp geboden moest worden. Het had een aardige tijd geduurd eer ik weer terug inslaap gevallen was en vlak erna weer gewekt werd door een brullend klein zusje.
Een korte blik de woonkamer in, zag ik Sterre kleine Fay juist in haar speelhoek plaatsen, ze wees naar verschillende stukken speelgoed wat het meisje moest opruimen omdat ik zo wilde vertrekken. Koppig schudde Fay met haar hoofd en krulde vervolgens eigenwijs haar armpjes over elkaar. "Nee mama" mopperde het meisje.
Sterre zag ik vermoeid zuchten, de laatste tijd leek Fay in een van de puberale kleuterfase te zitten, wilde alles zelf proberen, overal mee helpen maar opruimen dat wilde het meisje echt niet.
Ik krulde me armen over elkaar en schoof mezelf van de deurpost af, "Fay" was het enige wat ik zei, het meisje keek op leek te schrikken en liet haar koppige eigenwijze bokkenpruik al gelijk zakken. "Als Sterre zegt dat je moet opruimen, inpakken dan ga je opruimen en inpakken, luisteren" sprak ik het meisje met een strenge toon toe.
Beteuterd begon ze te knikken en zonder verder nog maar tegen te stribbelen begon ze alles in de tassen te stoppen die Sterre haar gegeven had.
"Als je het niet erg vind, duik ik nog even onder een warme douche" gaapte Sterre die schuifelend richting de trap liep. Hoofdschuddend begon ik te zuchten, dit zou betekenen dat ik Fay moest bezighouden tijdens het rijden. Aangezien Sterre veelte moe is, er gewoon gebroken uit zag. "Prima" glimlachte ik, verlaat.
Een nieuwe blik naar Fay en het meisje had de tassen gevuld met het speelgoed uit de speelgoedhoek wat ze mee wilde nemen. Ze begreep dat we na vanavond hier niet meer terug zouden komen. Al was ze erg angstig voor de nieuwe plek, toch leek ze er zin in te hebben. Ze vond Lachlan geweldig, net zoals Tiffany.
"Goed kleine dwerg" mompelde ik tegen Fay, die licht bedroeft naar het overige speelgoed keek.
"Ga jij je jas en tas maar klaarleggen" het meisje een setje gevend naar de hal, vanaf boven was de douche al te horen en het zou me niets verbazen dat Sterre zo probeerde wakker te blijven.

Reacties (3)

  • lottecody

    Geweldig verhaal 😍, snel verder:)

    2 jaar geleden
  • LarryNiam

    Eindelijk naar hun vader toe:)

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Hierna komt wr meer rust
    Soort van dan
    Met nieuwe baby word het nog wat

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen