Gapend stapte ik de krakende houten trap af, beneden was het geluid van een pruttelende koffiepot te horen. Voor de rest was het stil op het gieren van de wind na, nu dat er enkele muren wat bloot waren komen te liggen. "Morgen" mompelde ik nadat ik Lachlan op een stoel in de keuken zag zitten. Het was afgelopen avond nog aardig laat geworden, maar ondanks het late uur dat ik was gaan slapen, voelde ik me fit.
Al moest er nog wel eerst een kop koffie naar binnen, "morgen" mompelde Lachlan nadat hij zijn mond had leeg gegeten. Hij wees met een vinger naar de koffiepot, waarop ik begon te glimlachen. "Bedankt, dat heb ik nou net nodig" grinnikte ik, een hand door mijn warrige haren halend. Griste ik met een andere hand naar een stenen mok. Eenmaal de mok volgegoten met koffie, hoorde ik een lichte huilerige stem.
Fay was wakker geworden, gelijk stoof ik naar de trap en met een paar seconden stond ik naast haar bed. Iets wat verward keek ze op, waarop ze gelijk het huilen staakte. Ik haar op tilde en vervolgens naar beneden stapte, vakkundig begon Fay bij mij in het haar knopen te draaien en een heel verhaal in mijn oor ratelend. Begon ik te knikken op haar prachtige verhaal waar ik o zo oor naar had.
In de keuken plaatste ik haar in haar stoel en begon thee voor het meisje te maken.
"Heb je goed geslapen, prinses" knipoogde Lachlan naar mijn zusje, dat met een grote glimlach begon te knikken. "Zin om vandaag met ome Lachlan mee te gaan" vroeg de man verder. Mij een blik zendend waarop ik begon te knikken, dat gaf Sterre en mij de mogelijkheid alles uit te pakken en op te bergen.
"Ja" giechelde het meisje, haar beker lauwe thee aanpakkend.
"Als je maar wel voorzichtig doet" grinnikte ik twee koppen koffie inschenkend.
"Natuurlijk, Sterre vilt me levend" grijnsde de jongen onschuldig alsof hij van geen kwaad bewust was.
Een boterham voor Fay makend, luisterde ik naar de stilte die waande in La-Push, Lachlan zat te dollen met Fay, en ik was afgezakt naar mijn hersenspinsels. Eerst durfde ik er niet van te dromen, ooit te wonen in La-Push, bij mijn vader, ik was altijd zo bang geweest dat hij het niet zou willen. Maar nu, nu alles zo snel loopt, Fay, Esther opnieuw zwanger, leek het gewoon niet beter te kunnen.
Ik woonde in La-Push, vanaf vandaag en niets zou mij hier meer weghalen.
"Kijk eens" grijnsde ik, de boterham met jam voor Fay haar neus zettend, "lekker, opeten wordt je net zo groot en sterk als Lachlan" wijzend naar de redelijk gespierde roestbruine jongen. Fay begon te giebelen waarop ze een stukje brood pakte en het in haar mond begon te proppen.
"Het is niet niks voor een kleuter te zorgen, hé" grijnsde Lachlan, zijn armen over elkaar krullend.
"Als je wilt kan ik het wel is van jullie over nemen als Tiffany niet kan" knikte de jongen verder, "graag" grijnsde ik knipogend. Geluid van boven volgde, mijn hoofd draaiend naar de klok begon ik te grijnzen. Sterre was wakker geworden en het eerste wat ze nu nodig zou hebben is een bak koffie.

Reacties (2)

  • LarryNiam

    Ben benieuwd naar de rest:)

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Ze gaan het nu wel redden, ben benieuwd

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen