Foto bij XII. Roadtrip for Two

***


Ik ging langzamer rijden en keek zoekend om me heen. Volgens mijn navigatie zou hij hier moeten staan. Een auto achter me toeterde geïrriteerd vanwege mijn lage tempo. Ik zag een lege parkeerplaats en confisqueerde hem snel. Ik pakte mijn telefoon en opende de app waarin ik mijn oproep had gezet. De jongen had er geen telefoonnummer bij gezet, dus ik moest maar gewoon hopen dat ik niet werd opgelicht. Ik legde mijn hoofd tegen de hoofdsteun en zuchtte een keer diep. Ik liet mijn ogen over het drukke plein gaan, maar ik zag nergens een jongen zoekend naar elke auto kijken.
Net toen ik het op wilde geven werd er op het raam geklopt. Geschrokken keek ik op, recht in het lachende gezicht van een jongen. Ik deed het raampje naar beneden.
'Hoi, Hayley, is het toch? Als het goed is ben jij mijn chauffeur naar Edinburgh,' zei hij.
Oké, hij leek geen verkrachter of seriemoordenaar.
'Gooi je spullen maar achterin, want we hebben nog een lange rit voor de boeg,' antwoordde ik daarom met een glimlach. Ik klikte de sloten open.
Nadat zijn spullen in de achterbak lagen ging hij op de bijrijdersstoel zitten. Hij draaide zich naar me toe, nog steeds met een glimlach op zijn lippen.
'Hoi, ik ben Harry en jij bent echt mijn heldin.' Haast automatisch verscheen er ook een glimlach op mijn gezicht terwijl ik zijn uitgestoken hand schudde. 'Hayley, maar dat wist je duidelijk al.' Ik ging weer recht zitten en keek in mijn spiegel voor ik de auto weer terug de weg op stuurde. 'En ik ben maar wat blij dat je met me meerijdt, anders had ik dat hele stuk in mijn eentje moeten doorkomen.'
Terwijl ik me moeiteloos in het verkeer van Brighton mengde, vroeg ik Harry of hij zijn eindbestemming in de navigatie wilde zetten.
'Dus,' zei ik terwijl ik de snelweg richting het noorden op draaide. 'Waarom heb jij een lift nodig naar Edinburgh?'
'Nou, dat is nogal een stom verhaal,' begon Harry.
'We zitten nog minstens 8 uur met elkaar opgescheept, dus ik ga ervan uit dat we straks elkaars stomme verhalen weten,' lachte ik. Ik was blij met Harry. Toen ik een reismaatje had gezocht via een app was ik ergens erg bang geweest om met een of andere creep opgescheept te zitten voor 8 uur. Maar Harry had een relaxte sfeer om zich heen hangen en hij was niet veel ouder dan in, gokte ik.
'Dat is waar. Nou, ik zit in een band met mijn drie beste vrienden. We spelen morgenavond in een pub en de dag erna op de bruiloft van de oom van een van mijn vrienden, allebei in Edinburgh. We hadden tickets geboekt voor een vlucht vanochtend. Al mijn vrienden hebben het gehaald, maar ik helaas niet.'
'En waarom niet?' vroeg ik, omdat dat ongetwijfeld en stomme was aan dit verhaal.
Een diepe zucht verliet Harry's lippen, voor hij begon te vertellen.
'Ik lag bij een meisje in bed dat ik de nacht ervoor in de club had opgepikt, en toen ben ik vergeten een wekker te zetten en toen stond er file en er was gewoon geen kans om nog op tijd te komen.'
'Dus je bent een player.' Het was geen vraag of belediging, gewoon een vaststelling.
'Ik denk dat mensen mij zo zouden omschrijven,' begon Harry.
'Maar?'
'Ik denk dat ik het voornamelijk deed om niet aan mijn ex te denken, om over haar heen te komen. En ik snap dat dat geen excuus is voor mijn gedrag, maar...'
'Hé, je hoeft je niet te verdedigen. Als jij dit nodig hebt om over je ex heen te komen, wie ben ik dan om dat te veroordelen.'
'Ik zal je straks alles over mijn ex vertellen, maar ik vind dat jij nu aan de beurt bent voor een gênant verhaal,' zei Harry stellig, en ik wist dat ik er niet onderuit zou kunnen komen.
'Ik was tot over mijn oren verliefd om een jongen die eigenlijk tijdens onze gehele relatie vreemd is gegaan, en ik was te blind om het te zien,' gooide ik het er toen maar meteen uit.
'Ik was het cliché meisje. Klaar om het eindelijk met hem uit te maken, maar dan zei hij dat hij van mij hield, dat hij er zoveel spijt van had en het nooit meer zou doen, en daar lag ik weer in zijn armen.' Ik zuchtte. 'Zo naïef.'
'Hoe ben je uiteindelijk van hem afgekomen?'
'Hij ging studeren en ik heb hem nooit meer gezien of gesproken. En toen heb ik me compleet op school gegooid.'
'Maar heeft het geholpen? Ben je over hem heen?'
Ik knikte. 'Ja, ik was er al heel snel achter dat het geen echte liefde was, dat ik niet echt van hem hield.'
Harry liet dat even op hem inzinken.
'Maar hoe werkt jouw methode? Ben je over haar heen?'
'Aangezien ik al weken niet meer aan haar heb gedacht, denk ik dat het heeft gewerkt.' Er verscheen een speelse lach op Harry's gezicht.
'Dus eigenlijk had je niet bij de meisje in bed hoeven te liggen waardoor je nu je vlucht hebt gemist?' lachte ik.
'Tja, als je het zo bekijkt,' lachte Harry met me mee.
Eenmaal uitgelachen was de radio het enige geluid wat de auto vulden. We waren beide in gedachten.
'Weet je,' begon Harry een tijdje later. 'Ik denk dat het gewoon een soort routine is geworden. En ik weet hoe slecht dat klinkt...'
'Dat ligt eraan,' onderbrak ik hem. 'Weten die meisjes dat het eenmalig is? Want dan vind ik het een stuk minder slecht klinken,' gaf ik mijn ongevraagde mening.
Opnieuw zuchtte Harry. 'Ik denk dat ze het ergens allemaal wel weten, maar hoe denk je dat ik ze in mijn bed krijg?'
Lachend schudde ik mijn hoofd. 'Sorry, je bent officieel een player. Ik kan er niks anders van maken.'
'Weet je wat, Hayley,' zei Harry terwijl hij zich naar me toe draaide. 'We gaan hier nu een afspraak maken. Ik zal vanaf nu geen meiden meer in mijn bed halen met mijn mooie praatjes, maar jij moet mij beloven dat je je nooit meer laat bedonderen door een man. Zodra een man je niet respectvol behandeld, dumpen die handel en niet meer omkijken.' Ik keek Harry even aan voor ik mijn blik weer op de weg richtte.
'Zeg, ik vind het een prachtige afspraak, maar het zegt niet veel aangezien ik je hierna waarschijnlijk nooit meer zie, dus hoe moet ik nu weten of je je aan jouw deal houdt.'
'Nou, tegenwoordig bestaat er zoiets als een telefoon, en daarmee kan je met elkaar in contact blijven,' plaagde Harry me.
'Wil je dat dan? Met elkaar in contact blijven?'
'Ja, maar je hoeft pas antwoord te geven als we in Edinburgh zijn.'

***


Tevreden nam ik een slok van mijn milkshake en zette mijn voeten op het dashboard. We hadden een stop gemaakt, wat gegeten en snacks ingeslagen voor de rest van de weg. Ook vertrouwde ik Harry ondertussen genoeg dat ik hem liet rijden.
'Maar ik weet nog helemaal niet waarom jij dit hele stuk naar Edinburgh moet rijden,' zei Harry terwijl hij de snelweg weer opdraaide.
'Mijn vader is bij ons weggegaan toen ik elf was. Hij heeft niet eens meer moeite gedaan om met me in contact te blijven. Hij betaalt mijn moeder netjes elke maand alimentatie, maar dat is dan ook het enige wat we van hem zien of horen. Mijn moeder is er een tijd lang kapot van geweest, maar nu kent ze al een aantal jaar een nieuwe man en besloot ze te verhuizen. Om alle oude herinneringen achter te laten. Dus ik heb een stiefvader en een nieuw huis. En Daniel is best aardig en hij maakt mijn moeder duidelijk gelukkig, maar moesten ze nu echt naar Schotland verhuizen?'
'Wauw, wat vervelend,' zei Harry. Ik haalde mijn schouders op.
'Ik ga komend jaar toch studeren, dus ik hoef alleen deze zomer in Edinburgh door te brengen. Maar om terug te komen op je vraag: mijn moeder heeft haar hele inboedel door een professioneel bedrijf laten verhuizen en heeft zelf een vlucht geboekt. Ze was alleen de auto vergeten, dus dat klusje mocht ik opknappen.'
'Het klinkt alsof je niet zo'n goede band hebt met je moeder.'
Ik zocht naar de juiste woorden om de band tussen mij en mijn moeder aan Harry uit te leggen. 'Ze houdt van me, daar twijfel ik niet over. Ze is gewoon veranderd door de scheiding. Haar hele leven stond altijd in het teken van mijn vader, en na de scheiding is ze meer aan zichzelf gaan denken. Dat is het enige wat ik als logische verklaring kan bedenken.' Ik haalde mijn schouders op en nam nog een slok van mijn milkshake.
'Maar ik heb nog een verhaal over je ex tegoed,' glimlachte ik.
'Eigenlijk is ook dat een stom verhaal.' Hij lachte even.
'We waren friends with benefits nadat we een keer dronken bij elkaar in bed zijn beland. Het was helemaal niet de bedoeling om verliefd op haar te worden, maar ze was prachtig, intelligent en grappig. Ze begreep me en ik kon met haar over zoveel praten. We hadden anderhalf jaar lang een relatie tot ze verliefd werd op een andere jongen en me verliet. Ik ben er niet trots op, maar ik heb de ogen uit mijn kop gejankt.'
'Dat is toch niet raar, ze was je eerste liefde. Die vergeet je niet, die blijft voor altijd bij je en een deel van je zal ook altijd van haar blijven houden.'
'Waar komt die wijsheid vandaan?'
'Mijn uitgebreide collectie romantische komedies,' lachte ik.
'Dus je houdt van romcoms?'
Ik knikte. 'Ja, van die heerlijke cliché films met een eind goed al goed einde. Love it!'
'En verder?'
'Ik hou van zwemmen. Als sport, met zo'n stomme badmuts en duikbril. Ik vind het gevoel van vrijheid in het water heerlijk. Ik hou van eten, voornamelijk Italiaans. Oh, en chocola. Ik ben dol op chocola. Ik heb vroeger piano gespeeld en toen ik klein was heb ik een keer een gewonde eend mee naar huis genomen om hem te verzorgen. Daar waren mijn ouders het niet mee eens.' Ik keek naar Harry, die op de weg lette. 'Verder ben ik niet heel interessant.'
'Ik vind dit heel interessant. Je hebt een eend mee naar huis genomen? Wat is er met hem gebeurd?'
'Hij had een gebroken poot. Ik heb hem samen met mijn vader naar de dierenambulance gebracht en die hebben hem meegenomen. Ik denk dat het nu goed met hem gaat, maar ik heb geen idee. Voor hetzelfde geld hebben ze hem afgemaakt.'
'Eend is erg lekker,' lachte Harry, wat hem een speelde stomp tegen zijn bovenarm opleverde.
'Hé, nooit de bestuurder lastigvallen!'

***


Het was ongeveer half 10 toen we eindelijk op Harry's plaats van bestemming waren. De autorit was geweldig geweest. We hadden heel hard meegezongen met de radio. We hadden het over het verleden en over de toekomst gehad. Over liefde, vrienden en familie. Ik had het gevoel dat ik Harry na één dag beter kende dan sommige van mijn vrienden van de middelbare school.
'Nou, dankjewel voor de lift,' zei Harry toen we voor het hostel waar zijn vrienden waren stopten.
'Geen dank, ik vond het heel gezellig.'
'Maar, wil je nog contact met me, nu je me door en door kent?' vroeg Harry. Ik glimlachte. 'Ja, dat lijkt me fijn,' zei ik. Vervolgens gaf ik hem mijn telefoonnummer. 'Ik zal je de pub appen waar we morgen spelen, misschien heb je zin om langs te komen. Dan krijg je een biertje van me.'
'Misschien hou ik je daar wel aan,' lachte ik. Ik zwaaide nog een keer naar Harry en reed toen weg. In mijn achteruitkijkspiegel zag ik hoe hij me nakeek, tot ik uit beeld was.


Ola! Ik ben terug! Ik heb geen idee of mijn abo's nog actief zijn. Maar ik had zin om te schrijven, en dit is het eindresultat. Met goed nieuws, want hier hoort duidelijk een deel twee bij! Dat komt deze week nog, promise! X

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen