Foto bij ~Proloog~

Dit is het eerste hoofdstukje!
Ik hoop dat jullie het leuk gaan vinden.
het begint echt super depressief maar het word veel beter.

Ken je het gevoel, van dat je wakker word en je ogen opent. Maar ze ook meteen weer wil sluiten omdat het een rot dag zal worden?
Je weet dat de dag je niks leuks gunt. Dat de dag met de mensen die er in voorkomen je haat. Maar de mensen hoeven je niet te haten want je haat jezelf al genoeg. De fouten die je elke dag achterna zitten. De pijn die je voelt door die fouten. Het verdriet wat je voelt door die fouten. Je weet dat als je in bed blijft liggen je geen last hebt van die fouten. Dat je je kunt afsluiten van alles en iedereen. Maar toch kom je uit bed met de gedachten: "Het komt allemaal goed". Die gedachten blijf je tegen je zelf zeggen. Wetend dat je tegen jezelf liegt.
Nee, ken je dat gevoel niet? Dan heb ik je net het gevoel uitgelegd wat ik dagelijks voel. Het martelende gevoel van mijn leven. Door kleine fouten, is mijn leven gewoon een grote hel!



Laat weten wat jullie er van vinden!!!!
Hou van jullie!(H)

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen