Ik trek Sophie mee aan me hand en vertel haar het plan. ze knikt maar ik zie in haar blik dat ze nog een beetje onzeker is over dit hele gebeuren. ''het komt goed sophie! dat beloof ik!'' zeg ik met vol zelfvertrouwen. we tillen samen de enorme prullenbak op en verstoppen onzelf onder alle rotzooi. ''uhhm, wat nu Marjoelin?'' zegt Sophie. ik kijk om me heen en zie dat Joost net weer strafwerk heeft gekregen van Mevrouw Tortelaar. ''psst! Joost..'' fluister ik zo zacht mogelijk. Joost kijkt vragend om zich heen en ziet dan pas de twee hoofden die uit de viezigheid tevoorschijn komen. We hebben je nodig!'' zegt Sophie stamelend. Joost lacht: pff, ik? ik moet zo een lelijke marjolein gaan helpen? ben je gek!'' alsjeblieft? daarna ben je van me af! zeg ik terwijl ik zo zielig mogelijk probeer te kijken. ''vooruit dan maar!'' zegt Joost met een boos gezicht. wat moet ik doen?. Sophie, joost en ik zijn lang bezig met project: Ontsnap en loop de vrijheid tegemoet. Sophie schreeuwt bijna hardop: Yes! het plan werkt! ''ho ho! niet zo snel'' zeg ik. ''er kan nog van alles gebeuren''' Sophie knikt. Joost duwt de container met vuilnis naar buiten en rent gauw weer naar binnen. voordat hij de deur dicht doet steekt hij nog een tong uit naar me.dan word hij meegetrokken door mevrouw Tortelaar. ik rol met mijn ogen. '' hij is echt vervelend'' zegt Sophie. 30 minuten later kan ik net door een klein gaatje gluren in de container. Sophie en ik zien in de verte paard en wagen. ''het is gelukt!'' roep ik. Sophie en ik knuffelen elkaar. we zijn sprakeloos. ''waarom hebben we dit niet eerder bedacht mar?'' Vraagt Sophie. ik haal me schouders op en op dat moment worden wij samen met al het vuilnis op de wagen naar gelegd. waar gaan we precies heen? vraagd Sophie. ''dat weet ik niet precies, maar, het word een groot avontuur!'' Sophie straalt van blijdschap. we zitten 40 minuten in de wagen en ik maak Sophie wakker van haar dutje. ''huh? waar zijn we?'' zegt ze. ik lach en zeg: kom prinsesje!, we moeten uit de wagen! we springen uit de kar en rennen het plein op. het is een grote drukte. dat komt omdat de markt er is. overal zijn klanten, verkopers, kopers, huisdieren en veel meer. Sophie kwijlt al gelijk van al het lekkere eten. ''Kom! Sophie!'' ze huppelt gelijk achter me aan. samen rennen we over de straten van het dorp. ik kijk even achter me om te zien of Sophie me nog kan bijhouden. maar, toen ik achter me keek, was ze weg. ik schrok me dood en lette niet meer op de weg voor me. maar toen struikelde ik over iemand anders z'n been. ''aah!'' ik val op mijn achterwerk en zie dat een jongen ook door mij is gestruikeld. ik zeg geeneens sorry want ik ben helemaal van streek. ''Sophie!!'' schreeuw ik. maar er komt geen antwoord. ik roep het nog eens en nog eens. maar nee hoor. geen Sophie. '' wie is Sophie?'' ik kijk achter me en zie een kale jongen. oh..

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen