We lopen samen over de straten van het dorp. We komen langs huizen, winkels, mensen, dieren, paard en wagens en nog veel meer. Het is bijna te veel om te onthouden. stiekem hoop ik dat Sophie nu eens tevoorschijn komt en gewoon wat lekkers ging halen.Maar, iedereen weet natuurlijk dat dat nooit gaat gebeuren. Zou ze ontvoerd zijn?, Verdwaald zijn?, Duizelig zijn en de weg niet meer weten?! Ik maak zoveel zorgen om haar dat Robin bijna denkt dat ik een moeder ben. Met weinig hoop en veel angst vraag ik aan Robin: We lopen nu al 45 minuten in dit suffe dorpje, en het lijkt alsof we in deze straat al zijn geweest! Weet je zeker dat dit de bedoeling is? Hij rolt met z'n ogen. ''Dat is nou juist de bedoeling meid! als we rondjes lopen, dan is het een grotere kans dat we Sophia of zo iets tegen komen!'' zegt hij om te doen alsof hij er veel verstand van heeft. ''Het is sophie en nou,'' zeg ik. ''Als dit je slimme truc is, weet ik niet meer wat ik met je moet'' pech gehad dan! zegt hij met vol vertrouwen. Stiekem vind je het gewoon fijn om bij de kikker te zijn! zegt hij. ''waar heb je het over?'' vraag ik. ''Ken je dat sprookje niet? de prinses en de kikker? Dat de prinses en kikker ontmoet en dat ze die kikker dan uiteindelijk-'' ik laat hem niet uitpraten. ''Hou maar gelijk op!'' zeg ik met een vies gezicht. ''Wat wil je dan?'' vraagt hij met z'n hoofd scheef. ''buiten het dorp zoeken misschien?'' vooruit dan maar! het is niet mijn schuld als we Sophie niet vinden! zegt hij. ''Robin, Robin toch..'' zeg ik. ik sleur hem mee naar de weilanden die niet meer bij het kleine schattige dorpje horen. we lopen 20 minuten over grind waar Robin's schoenen van slijten en waar mijn blote voeten pijn van krijgen. Maar dan zien we in de verte een klein huisje. er komt rook uit de schoorsten. het dak is van stro gemaakt en die muren zijn helemaal van donkerbruin hout. ''zullen we even een pauze daar nemen? het word al donker..'' vraagt hij verlegen. Hij had wel een punt: Het is een slecht idee om in het donker te gaan lopen. maar, ik wil zo graag Sophie zoeken. ''Vooruit dan maar, maar, de volgende ochtend gaan we gelijk verder!'' hij knikt blij. samen rennen we naar de duer en we betreden het mini huisje...

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen