Foto bij Chapter fourteen

Voor ik het weet, sta ik met mijn rug tegen een boom gedrukt en kijk ik strak in de blauwgroene ogen van Gran. Mijn adem probeer ik uit alle macht onder controle te houden als hij vlak voor me komt staan. Met zijn arm, leunt hij boven mijn hoofd en kijkt met een brede grijns op mij neer. ‘Je hebt lef, nooit verwacht dat je ooit tegen mij uit zou vallen. Ik vind het wel wat,’ grijnst hij. Zijn ogen fonkelen ondeugd uit als hij naar mij kijkt en lift mijn gezicht op als ik het van hem weg wil draaien. ‘Kijk me aan,’ sist hij. ‘En vertel mij waar je precies mee bezig bent.’ Ik draai mijn blik terug om hem recht aan te kunnen kijken. Zijn blik is verhard en er draait iets duisters in zijn ogen, hetzelfde duistere dat ik op het veld had. Reize moet het hem verteld hebben. Hij moet de vreugde in mijn ogen hebben gezien toen ik scoorde, de vreugde omdat ik toegejuich werd. Die vreugde kan ik niet laten zien. Met dezelfde duistere blik, kijk ik terug. ‘Je weet wat ik mee bezig ben,’ beantwoord ik hem koeltjes. Gran knarst zijn tanden kwaad op elkaar en drukt mij nog wat ruwer tegen de boom. De schors schuurt in mijn rug, maar ik vertik het om iets te laten merken. ‘Ik heb het over de wedstrijd tegen Gemini Storm. Je hebt meegespeeld met Raimon én je hebt gescoord. Waar ben je mee bezig, Tsuki?!’ schreeuwt hij nu. Mijn blik verhard en ik druk mezelf bij de boom weg, tegen hem aan. Door de plotse actie, deinst hij verrast naar achteren. ‘Mijn naam is Luka,’ sis ik hem kwaad toe. Ik sla mijn blik weer zuchtend neer en woel even door mijn haren. Ik neem een diepe teug adem om te ontspannen, voordat ik mij weer tot de jongen voor mij keer. ‘Wat Reize ook verteld heeft, is hoe dan ook een leugen. Je weet van mijn plan af. Je weet dat ik geloofwaardig moet overkomen en dat, zodra ik hun vertrouwen heb, ik steeds meer over hun te weten kan komen. Hun tactieken, wanneer ze sterker worden, wat hun zwakste punten zijn,’ begin ik. Mijn handen bal ik tot vuisten en kijk hem strak aan. ‘Denk je echt dat zoiets gaat lukken als ik niet serieus mee speel?!’ snauw ik naar hem toe. Gran kijkt mij even verrast aan en vernauwt zijn ogen. ‘Ik speel niet op mijn best. Ik kan veel beter. Als ik mij volledig inzet sta ik op een gelijke lijn met jou, Gran,’ spreek ik hem toe. Ik stap op een wat dreigende manier op hem af. Tot mijn verbazing zet Gran opnieuw een stap naar achteren. Een grijns krult op, op mijn gezicht en lik even langs mijn lippen. ‘Als Gemini Storm al niet tegen mij op kan als ik nog soft speel, dan raad ik aan Epsilon op een hoger niveau te zetten. Geef ze een extra boost, want-’ ik kap mezelf af en kijk langs Gran naar het voetbalveld in de verte. De twee teams staan nog altijd op het veld. ‘Want als Reize hierheen komt, zal Aliea Academy hun eerste nederlaag ondergaan en zal Gemini Storm niet terugkeren,’ spreek ik hem toe. Gran’s ogen worden groot. ‘Onmogelijk,’ hoor ik hem tussen zijn lippen door sissen. Hij werpt een blik over zijn schouder en kijkt met vernauwde ogen naar het voetbalveld. ‘Hoe?’ vraagt hij. Daarna draait hij zich naar mij toe, zijn ogen gevuld met frustratie. ‘Hoe!’ schreeuwt hij. Terwijl mijn hart hevig te keer gaat, verzet ik mij in alle macht om niet naar achter te deinzen voor zijn plotse uitbarsting. Ik verroer mij geen moment en hou de jongen zijn blik vast, op de hoop dat hij kalmeert. ‘Hoe? Ik vermoed hun aanvoerder,’ zeg ik kalm. Ik stap op een rustig tempo op de jongen af en stop naast hem. Ik leun lichtjes tegen hem aan en kijk naar de bruinharige jongen die zich in het goal bevindt. ‘Endou Mamoru,’ begin ik. Mijn armen sla ik over elkaar als ik naar het veld kijk. ‘Het maakt niet uit met hoeveel kracht je op hem in schiet, hij zal altijd overeind komen. Dat heeft hij wel bewezen na een aantal keer overhoop te zijn geschoten door Reize en Pandora,’ lach ik schamper. ‘Na de eerste wedstrijd verloor hij zijn bewustzijnde. De helft van hun team is in het ziekenhuis belandt, dat zorgt ervoor dat hij daar ook sterker van wordt. Voor zijn vrienden die geleden hebben onder Reize’s aanval. Maar ondanks zijn eigen verwondingen, gaat hij door. Hoe meer we tegen ze gaan spelen, hoe lastiger het gaat worden, Gran. Jullie moet het niveau opschroeven, misschien zelfs spelers anders gaan verdelen, anders gaan we het nog lastig krijgen ook,’ zucht ik naar hem. Via mijn ooghoeken kijk ik naar de jongen naast mij. Zijn handen zijn tot vuisten gebald en hij kijkt strak naar het veld. ‘Ze zullen net als de master rank teams worden,’ zeg ik zacht. Het lichaam waar ik tegenaan leun, voel ik in beweging komen en stap er snel van weg zodat ik niet omval. Als ik mijn blik op Gran laat rusten, kijkt hij mij recht aan. ‘Gemini Storm mag niet verliezen, Luka,’ spreekt hij mij streng toe. Gran werpt nog een korte blik naar het voetbalveld voordat onze ogen elkaar ontmoeten. ‘Stel me niet teleur, ik heb hoge verwachtingen van je,’ zegt hij met een grijnsje. Onbewust, rol ik met mijn ogen en wend ik mijn blik af. ‘Ik zal kijken wat ik kan doen,’ beantwoord ik hem. ‘Je za-’ begint Gran, maar ik onderbreek hem direct. ‘Nee!’ snauw ik naar hem. Mijn blik is duister als ik omkijk naar hem en boor mijn ogen in de zijne. Mijn shirt lift ik een stuk omhoog waardoor het verband opnieuw zichtbaar wordt. Gran’s ogen worden groot en hij balt opnieuw zijn handen tot vuisten, voordat hij zijn blik afwendt naar de grond en ik hem nog zachtjes “het spijt me” kan horen zeggen. ‘Ik zal kijken wat ik kan doen,’ herhaal ik mezelf. Mijn shirt laat ik weer los en strijk het glad. Daarna keer ik mij terug naar het veld en zet een paar stappen naar voren. De sneeuw kraakt zacht onder mijn voeten en een kleine glimlach krult op, op mijn gezicht. Gran’s ogen branden in mijn rug als ik bij hem vandaan loop, net zolang tot ik mij terug bij de Raimon Eleven heb gevolgd. Alle vragen die ze mij stellen, wuif ik glimlachend van mij af. En alsof er niets aan de hand is, voeg ik mij weer bij de training en houd ik mijn leugen in stand.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen