To be trusted is a greater compliment than to be loved

Leunend tegen een stenen muur verschijnt er een grijns op Trevor zijn gezicht zodra Jase naast hem komt staan en hem een pakje sigaretten in zijn handen duwt. Gehaast opent hij het pakje en steekt hij een van de sigaretten op met een aansteker die hij al eens eerder van Jase heeft gehad. ‘Zeg niet dat ik niet voor je zorg’ grapt Jase terwijl Trevor een diepe haal van zijn sigaret neemt. ‘Zeg niet dat ik je niet bescherm’ mompelt Trevor waarna de rook uit zijn mond ontsnapt. Hij houdt het pakje sigaretten richting Jase die er gewillig eentje uitpakt. Trevor kijkt het binnenplein even rond, behalve wat agenten die te druk met zichzelf bezig zijn en wat kleine loopjongens van andere bendes, was het behoorlijk rustig. Een perfect moment. ‘Kan je voor morgen aan iets scherps komen?’ vraagt Trevor fronsend terwijl hij zijn vrije hand even door zijn haar heen haalt. De vraag wordt door Jase beantwoord met een diepe zucht. Morgen is inderdaad kort dag maar als iemand het zou kunnen dan moest dat Jase wel zijn. Niemand was zo voorzichtig en snel als hij. ‘Een scheermesje moet wel lukken’ klinkt er dan twijfelend uit Jase zijn mond. Trevor zijn mondhoeken worden omhoog gelift en er verschijnt een brede glimlach. Terwijl hij zijn sigaret oprookt, praten Jase en hij over de details van de deal. Na een paar minuten is alles geregeld en gooit Trevor zijn peuk op de grond die hij daarna uit drukt met zijn schoen. Hij geeft Jase een schouderklopje en loopt dan met zijn handen in zijn zakken het plein over richting de kantine, waar de rest van de bende zich rond deze tijd waarschijnlijk zou bevinden. Het is dinsdag en op dinsdag komen rond 1 uur meestal de nieuwe gevangenen binnen en wie wilt daar nou niet bij zijn? Het is altijd goed om te weten wie je om je heen hebt of dat nou gaat om vrienden, connecties of vijanden. Hierbinnen kan je niemand vertrouwen tot ze zichzelf keer op keer bewezen hebben en zelfs dan moet je op je hoede blijven. Als Trevor de kantine in loopt ziet hij al wat leden van zijn bende achterin aan de vaste tafel zitten. Het zijn Jesper en Tony, zijn twee beste en loyaalste vrienden. Dit zijn de enige twee jongens die Trevor voor 99 procent vertrouwd.

Terwijl Trevor richting de jongens loopt kijkt hij even om zich heen. De kantine zat goed vol. Hij zag bijna alle rivaliserende bendes zitten maar ook een paar lone wolfs, zoals wij ze noemen. Lone wolfs zijn gevangenen die niet bij een bende zitten maar zich desondanks weten te redden. Waarschijnlijk zijn die van plan om een nieuwe bende op te richten met wat hier straks binnen komt lopen of het ze daadwerkelijk ook lukt is een ander verhaal. Als hij bij de tafel aankomt gooit Tony een appel omhoog die Trevor feilloos opvangt. ‘Het is nog niet eens lunchtijd’ merkt Trevor op waarna hij een grote hap uit de appel neemt. ‘Wat kan ik zeggen, Jade, de kantine dame, heeft een oogje op me’ verkondigt Tony lachend terwijl Trevor naast hem gaat zitten. Trevor knikt even naar wat lege plekken aan de tafel. ‘Robin en Vincent zijn nog wat deals aan het afronden’ vertelt Jesper waarna Trevor goedkeurend knikt. De bende bestaat natuurlijk uit veel meer mensen maar alleen de grote jongens heb ik hier nodig. Zij hebben inzicht in mensen. Ze weten wat mensen motiveert, of ze te vertrouwen zijn en of ze bij ons en onze stijl zouden passen. De reden dat iedereen hier nu zit terwijl het geen lunchtijd is? Het werven van nieuwe leden. Als bende wil je zo groot mogelijk worden of blijven om van je af te kunnen bijten. Meestal zijn de nieuwe gevangenen goed te gebruiken als loopjongens maar heel soms komt het voor dat er talenten tussen zitten waar je echt wat aan zou kunnen hebben. Na een paar minuten komen de eerste gevangenen binnen gelopen waardoor Trevor met een gefocuste blik naar de ingang staart. De groep nieuwe gevangenen bestaat uit veel jonge jongetjes waarvan we er heus wel een paar onder onze hoede zullen nemen, ordinaire meiden die we hier eigenlijk al genoeg hebben maar over vers vlees wordt niet geklaagd en als laatste lopen er een paar veelbelovende gevangenen de deur door. Trevor zijn oog valt op twee zeer gespierde jongens die onder de tattoos zitten terwijl Jesper in de richting van een blonde meid wijst. Er verschijnt een frons op Trevor zijn gezicht. Trevor wilde Jesper zijn kwaliteit om mensen goed te kunnen lezen absoluut niet onderschatten maar een meid? Geen enkele bende hier in de gevangenis had een meid in hun groep. Tuurlijk werden er veel meiden beschermd door de bendes maar dat waren meiden die werden geclaimd en beschermd voor het gebruiken van hun lichaam en niet omdat ze bij de groep hoorden. ‘Een meid?’ vraagt Trevor verward aan Jesper die alleen maar grijnzend aan het knikken is. Trevor stuurt Vincent en Robin op de twee grote gespierde jongens af voordat de andere bendes hem voor zijn en bekijkt het blonde meisje nog eens goed. Ze zag er wel stoer en slim uit maar het bleef een meid. Wat zouden andere bendes ervan denken als hij een meid zou toe laten. ‘Ik weet het niet man..’ mompelt hij. ‘Laten we daar nog even mee wachten’

     


Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen