Foto bij OO9 • Distanced

Evelyn had op dit moment geen idee waar ze zich slechter over moest voelen. Over het feit dat ze alsnog factieloos kon worden als ze niet goed genoeg haar best deed, over het feit dat Uriah, Lynn en Marlene apart getraind werden, over het feit dat James samen met haar in Dauntless zat of over het feit dat Peter, de jongen uit Candor, haar geviseerd leek te hebben als één van zijn mikpunten.
Nee, het ergste was misschien nog wel het feit dat jongens en meisjes samen moesten slapen. Ze zou zich nooit helemaal op haar gemak voelen, want James was altijd in de buurt en ze dacht niet dat iemand haar hier ook maar zou helpen als er zich iets voor zou doen. James leek zelfs al vrienden te hebben gemaakt onder de overstappers en de enigen met wie zij het een beetje kon vinden, bevonden zich in een andere ruimte.
Natuurlijk waren er wel een paar personen die ze wel aardig vond lijken. Christina bijvoorbeeld, het meisje uit Candor. Evelyn had het bewonderingswaardig gevonden hoe ze haar mond had opengedaan zodat Eric zichzelf zou verduidelijken nadat iedereen hem als een soort van bezetene had aangestaard toen hij het gedeelte over factieloos worden uitlegde.
Of Will, de jongen uit Erudite, met zijn vriendelijke lach en vrolijk twinkelende ogen die haar een beetje aan Uriah deden denken. Als ze al aan Uriah dacht, vormde er zich een knoop in haar maag. Hij was er niet om haar te helpen en om haar te begeleiden. Ze wist niet of ze deze inwijding ooit ging overleven, zeker niet met James en Peter op de loer.
“Oké, verwissel jullie oude kledij voor de kledij die we hier in Dauntless dragen en gooi je kleren vervolgens weg. Verzamel je daarna in de zaal voor het avondeten.”
Eric en Four gaven hun een knikje en draaiden zich daarna om om weg te gaan. Evelyn slikte en keek om zich heen. Om eerlijk te zeggen, zag geen enkel bed er echt uitnodigend uit, maar ze wist dat ze een keuze moest maken. Ze besloot om het bed te kiezen dat zich het dichtste bij de uitgang bevond en waar James het minste kans had om dicht bij haar in de buurt te gaan liggen.
Het bed was een beetje afgezonderd van de rest, maar gaf iemand anders desondanks nog steeds de gelegenheid om te dicht naar haar goesting in de buurt te komen liggen. Tot haar opluchting werd die plek opgeëist door Christina, die haar met een glimlach aankeek.
“Ik snap niet dat je niet in je broek piste toen je als eerste van die rand ging. Echt, dat was zo cool. Ik denk dat ook niemand verwacht had dat iemand van Amity als eerste zou gaan. Je hebt ze behoorlijk lekker op hun plek gezet, al was het niet echt cool van je factiegenoot om je zo uit te dagen in het openbaar. Als ik jou was geweest, had ik hem lekker als eerste laten gaan.”
Christina ratelde maar door en Evelyn glimlachte naar haar. Het voelde goed om eens met iemand te praten die niet onder invloed van een stom serum verkeerde en alleen maar dromerig voor zich uit kon kijken. Het feit dat Christina niet op haar mondje gevallen was en direct zei wat als eerste in haar opkwam, zorgde ervoor dat Evelyn haar nog aardiger vond. Ze zei wat ze dacht en dat kon Evelyn wel appreciëren.
“Ze heeft gelijk, Amity. Dat was behoorlijk cool,” hoorde ze achter zich.
Evelyn draaide zich om en zag dat Will haar met een glimlach aankeek en vervolgens naar Christina knipoogde. Evelyn zag dat Will het bed vlakbij Christina en zij had opgeëist en voelde zich hierdoor iets meer op haar gemak. Ze zag bovendien aan Christina dat zij het ook helemaal niet erg vond; een kleine lach verspreidde zich om haar lippen terwijl ze naar Will keek en Evelyn grinnikte zachtjes.
Haar moment van vrolijkheid werd ruw verstoord toen ze James een eindje verderop naar haar zag kijken. Hij was niet bepaald in de buurt, maar ook niet helemaal aan de andere kant van de kamer. Ze zag dat Peter het bed in de buurt van James had geclaimd en vroeg zich af of de twee zich tijdens haar hele inwijding samen zouden spannen om haar het leven zuur te maken.
Evelyn probeerde zichzelf moed in te spreken om naar het tafeltje te gaan dat zich centraal in de ruimte bevond en waar de kledij per maat gesorteerd was. Ze pakte de broek, het laag uitgesneden topje en de zwarte jack van de tafel en liep weer terug naar haar bed.
Will draaide zich gelukkig tijdens het omkleden om, maar er waren veel jongens die gewoon met hun lichamen naar haar gedraaid bleven staan. En ook al keken ze haar niet aan, toch had Evelyn het idee dat ze allemaal ogen op zich voelde.
“Mooie benen, Amity!” hoorde ze iemand roepen.
Ze voelde dat haar wangen rood werden en keek in de richting van Peter. Hij grijnsde naar haar en toen ze naar James keek, zag ze diezelfde grijns op zijn gezicht. Ze beet op haar onderlip, draaide zich van hun weg en kleedde zichzelf verder aan, maar de drang om te gaan huilen was vrij groot.
“Doe eens normaal, stelletje losers!” snauwde Christina naar ze. “Het is niet omdat jullie nog nooit een stel benen hebben gezien van een ander meisje dat jullie maar gelijk op haar moeten gaan geilen. Zijn jullie seksueel gefrustreerd of zo?”
Dat leverde een hoop gelach op en hoewel Evelyn het fijn vond dat Christina voor haar opkwam, wist ze dat ze dit dubbel terug moest gaan betalen als James eindelijk een moment vond dat ze alleen waren.
“Kom mee. Ik ben ook klaar. Laten we naar de zaal gaan.”
Christina wilde haar arm vastpakken, maar Evelyn schudde haar hoofd en deed een stapje naar achteren.
“Ik moet eerst heel even naar de wc,” zei ze tegen Christina, ook al moest ze niet erg dringend.
Ze glipte langs de jongens die nog steeds aan het grinniken waren en liep naar de ruimtes waar de gemeenschappelijke toiletten waren, maar durfde pas haar broek naar beneden te laten zakken toen ze zichzelf ervan verzekerd had dat niemand nog in de ruimte was.
Ze had geen idee hoe ze deze inwijding ging overleven en waarom ze het een goed idee vond om naar Dauntless te komen, maar ze wist wel één ding zeker.
Ze ging niet opgeven.

Reacties (3)

  • Slughorn

    Goed hoofdstukje. Meer graag ^^

    2 jaar geleden
    • Dragonrage

      Bedankt voor al je leuke reacties! Altijd leuk om te lezen als iemand helemaal opgaat in je verhaal!

      2 jaar geleden
  • Uiltjes

    Goed hoofdstukje. Benieuwd hoe die verder gaat!

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Christina is wel echt geweldig. Echt.... als je haar doodmaakt, dan flip ik.

    James, echter, moet wel een langzame, pijnlijke dood sterven.

    Peter mag ik nu ook nog niet, net zoals in de boeken, maar misschien dat daar nog verandering in zal komen.

    2 jaar geleden
    • Dragonrage

      Tegenover Ethan was je in het begin ook wantrouwend en kijk nu...xD

      2 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Oh ja...... misschien heb je gelijk.

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen