Foto bij 071 • Flashes of History

Emma Lewis pov.

Mijn natte kleding had ik uitgetrokken en ik de wasmand gelegd, terwijl ik nieuwe had aangetrokken en de haard had aangestoken. Het was erg koud in mijn kamer doordat de hele dag de haard uit was geweest, maar het begon langzaam op te warmen.
Dimple zat op het aanrecht op een handdoekje, terwijl ik alle kruiden had neer gelegd op een snijplank.
Zuchtend keek ik naar de klok. Het was half elf ondertussen en ik moest nog steeds aan Severus vragen of ik die kruiden mocht lenen. Ik zou wel weer nieuwe voor hem groeien, maar ik had ze nu nodig. Hij mocht alleen niet weten dat Dimple hier zat want anders wist ik zeker dat ik hem terug moest brengen en de kruiden niet kreeg.
Ik liep naar de haard toe en ging op het kleed zitten op mijn knieën.
'Severus' kamer!' zei ik, terwijl ik een handje floo powder erin gooide, waarna de vlammen groen kleurde en ik vooroverboog. Ik drukte mijn hoofd in de groene vlammen en al snel voelde ik dat ik contact had met zijn openhaard. Ik zag zijn woonkamer, de stoelen en bank, maar Severus zelf niet.
'Severus?' vroeg ik, hopend dat hij nog wakker was. Er klonk voor een tijdje geen antwoord en zoekend probeerde ik wat verder de kamer in de kijken, totdat er opeens een paar in zwartgeklede benen voor mijn zicht kwamen. Ik boog mijn hoofd naar achteren om omhoog te kunnen kijken naar hem, maar hij was erg lang zo.
'Heb je enig idee hoe laat het is?' vroeg hij en ik rolde met mijn ogen, waarna ik zacht humde. Hij bleef recht op staan voor de haard, armen voor zijn borst gekruist, terwijl hij fronsend op me neer keek.
'Ik heb je hulp nodig,' zei ik toen plots en de frons op zijn gezicht verdiepte alleen maar meer.
'Wat is er?'
'Ik heb wat citroenmelisse nodig. Zou ik wat mogen gebruiken van je?' vroeg ik en hij trok zijn wenkbrauwen in verbazing op.
'Het is half elf... Waar heb je citroenmelisse in Merlins naam voor nodig om half elf 's avonds?' vroeg hij en ik haalde mijn schouders op, even vergeten dat hij dat niet kon zien.
'Gewoon. Ik heb het nodig. Alsjeblieft? Ik beloof dat ik extra zal toevoegen aan je volgende lading ingrediënten,' zei ik en hij liet zijn armen zakken.
'Ik wil eerst weten waar je het voor nodig hebt,' drukte hij door, maar hij mocht het niet weten. Ik was niet de beste in liegen en het schuldgevoel knaagde nu al aan me, maar het was niet als of ik iets deed dat erg fout was. Toch? Ik grimaste bij de gedachte en probeerde mezelf te kalmeren.
'Niks, gewoon een persoonlijk projectje,' loog ik. Hij keek me sceptisch aan, waarna hij zuchtend zijn hoofd schudde.
'Ik ga het niet geven, tenzij je me eerlijk vertelt wat er aan de hand is,' drong hij aan, maar ik liet zuchtend mijn hoofd hangen.
'Ik heb het echt nodig,' probeerde ik nog en probeerde zo overtuigend mogelijk te klinken. Hij fronste weer en keek ongeduldig om zich heen. Ik wist dat hij niet makkelijk toe zou geven, maar ik had het echt nodig.
'Is alles goed?' vroeg hij toen en ik hoorde de bezorgdheid in zijn stem.
'Ja, alles gaat prima,' zei ik snel, maar daardoor werd hij alleen maar achterdochtiger. Hij verdween toen opeens uit mijn beeld en verontwaardigd probeerde ik te zien waar hij naar toe liep, maar ik kon het niet zien. Wat was hij aan het doen? Ik had het echt nodig! Het was gewoon zielig hoe naar Dimple zich voelde en het koude weer maakte het er niet beter op. Hoe eerder ik het badje kon opstarten, hoe beter.
Plots verscheen hij weer terug in mijn beeld, een vreemde blik op zijn gezicht.
'Ik kom eraan, aan de kant,' zei hij en ik zag dat er floo powder in zijn hand zat.
'N-nee! Nee, niet doen,' zei ik vlug, half in paniek omdat hij dan Dimple zou vinden, maar ik wist dondersgoed dat hij op het moment niet naar me zou luisteren. Mijn reactie leek hem echter alleen maar meer zorgen te maken en ik grimaste, terwijl ik ongemakkelijk mijn positie voor de haard, op mijn knieën wat veranderde.
'Ik waarschuw nog een keer, aan de kant,' waarschuwde hij, maar ik schudde mijn hoofd dwars.
'Je hoeft niet langs te komen! M-mijn kamer is een rommeltje en er is echt niks!' zei ik, maar voor ik het wist had hij geïrriteerd gezucht en de poeder in mijn gezicht gegooid. Het floo systeem gooide me er automatisch uit, waardoor ik hard achterover eruit viel, op mijn kont. Voor ik ook maar de kans had gehad om Dimple weg te brengen stond Severus voor mijn neus en moest ik ver omhoogkijken, terwijl hij het stof van zijn schouders af klopte, een diepe frons op zijn gezicht. Hij nam de omgeving in zich op, zoekend naar indringers of gevaar, waarna hij spottend op mij neer keek.
Vlug hees ik mezelf omhoog, zodat ik Dimple kon afschermen voor hem door ervoor te staan. Waarom kon het nou nooit eens goed gaan? Achter me hoorde ik al dat Dimple begon te piepen omdat Severus er was en nu wist ik dat het over was. Dimple vond Severus eng en ik wist zeker dat hij het gehoord had. Misschien had ik over dit hele plan iets meer moeten nadenken... Echter was het al laat, ik was koud en moe, dus had ik niet veel puff gehad om er over te brainstormen. Achteraf besefte ik me dat Severus het niet zomaar zou geven.
'Wat is er aan de hand?' vroeg hij geïrriteerd, zoekend naar een rede waarom ik me zo vreemd gedroeg.
'Niks! Ik meen het, Severus. Er is niks om je zorgen over te maken,' zei ik, terwijl ik mijn handen op zijn armen neer legde in een poging om hem daar te houden waar hij niks kon zien. Hij fronste en keek voor een lange tijd diep in mijn ogen.
'Je kan niet liegen en dat weten wij beide. Het is een Gryffindor ding ben ik bang,' mompelde hij en ik schudde mijn hoofd.
'Nee, dat is het niet,' verdedigde ik mezelf toen, ook al wist ik dat hij gelijk had over dat ik niet kon liegen. Hij zette een stap naar voren, waardoor ik automatisch een naar achteren zette. Hij maakte intens oogcontact en voor ik wist wat er gebeurde, verbrak hij het en keek over mijn hoofd heen, naar het aanrecht.
Hij zuchtte diep.
'Je hebt die bowtruckle hiernaartoe gebracht,' zuchtte hij en toen realiseerde ik me dat hij in mijn hoofd had gekeken.
'Je gebruikte legilimence! Dat is niet eerlijk, Severus,' zei ik. Hij grijnsde breed en haalde zijn schouders op.
'Wat kan ik zeggen. Als je met die bruine ogen me zo smekend aankijkt nodig je me gewoon uit om te doen,' zei hij en verontwaardigd lachte ik.
'Dat is niet waar.' Hij humde, waarna hij langs me heen liep, naar het aanrecht waar Dimple stond. Hij deinsde trillend achteruit toen Severus dichterbij kwam en zuchtend sloeg ik mijn armen voor mijn borst.
'Je weet dat het verboden is om dieren buiten de toegestane dieren in je kamer te houden,' zei hij en ik humde. Ik kwam naast hem staan voor het aanrecht, onze schouders raakte elkaar zo nu en dan aan. Dimple keek onzeker tussen ons tweeën.
'Hij is ziek, Severus. Volgens Hagrid helpt een kruiden bad en lichaamswarmte. Ik kan hem niet in de kas neer zetten nu,' zei ik en keek voorzichtig op naar zijn gezicht. Hij keek niet boos, niet gefrustreerd, niet gepikeerd, maar gewoon ontspannen en neutraal. Het was eens een fijne, verassende verandering en ik stond mezelf toe dat ik tegen hem aan kwam te leunen.
'Hoeveel citroenmelisse heb je nodig?' vroeg hij en ik glimlachte zacht.
'Een paar blaadjes moeten genoeg zijn,' zei ik en hij humde, waarna hij zich omdraaide en door de haard heen stapte.

Het duurde niet lang voordat hij terug was gekomen en ik al bezig was met het bereiden van de kruidenmix voor in het water. Ik zou Dimple gewoon in een schaal leggen, het hoefde geen grote bak te zijn.
'Dit was het laatste,' zei hij, waarna hij een takje met een aantal blaadjes eraan naast mijn hand op de snijplank neer legde. Glimlachend pakte ik het op, trok er een aantal bladje af en rolde ze op tussen mijn vingers. Ik had alle kruiden in een zware stenen vijzel zitten en deed de bladeren er bij die heerlijk naar citroen roken.
'Dankjewel,' zei ik en hij humde als antwoord. Ik draaide me naar hem om en voelde een spark van dapperheid, waardoor ik de ruimte tussen ons in verkleinde en zacht een kus op zijn mond drukte. Toen ik weer wat naar achteren boog, keek hij me aan. De blik in zijn ogen was moeilijk te beschrijven... het was zacht.
'Ik ga even snel voor Dimple het bad maken,' zei ik en hij knikte, terwijl hij nog steeds met diezelfde, zachte blik me aan keek. Glimlachend draaide ik me terug naar de snijplank en begon alles klaar te maken.


Bedankt voor alle reacties!(yeah)

Reacties (8)

  • Muizlet

    Ik word zo happy van dit hoofdstuk!(H)(hoera)

    3 maanden geleden
  • Lente2

    Sooo cute!

    5 maanden geleden
  • LOKIxMARVELx

    (yeah)i love this one(yeah)

    5 maanden geleden
  • RachelMJ

    aaw schattig en arme Dimple ik hoop dat ie beter word.

    5 maanden geleden
  • NicoleStyles

    Haha dat is dan wel leuk dat hij kan zien wanneer ze liegt. Niet altijd even handig natuurlijkxD
    Gelukkig kan ze de dimple redden(yeah)

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen