Ik was maar weer terug naar de les gegaan en zo was de schooldag langzaamaan voorbij gegaan. Ik voelde me al bloednerveus in de ochtend, maar nu al helemaal. Het was bijna zo ver. En de man klonk dan wel heel aardig; toch was ik hartstikke nerveus. Het ging gewoon niet weg en er was geen enkele manier om mezelf te kalmeren.
Onhandig en ietwat afwezig was ik naar mijn kluis gelopen voor een aantal boeken en vervolgens was ik langzaam naar de parkeergarage gesjokt. Harry was er nog niet. Ik wist niet precies waar ik mezelf op moest houden, gezien ik ook niet in de auto kon gaan zitten dus. Ik hield me op bij de ingang, gezien dat minder vreemd was dan recht naast de auto gaan staan. Er waren meer mensen hier, waaronder wellicht leraren. Ik ging tegen de muur staan en nam mijn telefoon er bij, waarna ik keek naar de sms'jes die Chrissy me gestuurd had. Natuurlijk.. Nu had ze een excuus. En dat zorgde er gelijk voor dat ze overmatig veel ging sms'en.. Hoe kon het ook anders. Het ging momenteel nog over de schoolopdracht, maar voor hoe lang ging dat het geval zijn?
We hadden besloten om op donderdagmiddag de stad in te gaan, gezien we beide een vrije middag hadden die middag. Er waren dan lerarenvergaderingen gaande. Dat betekende dus gelijk dat Harry op school moest zijn. Ideaal gepland. Zo miste ik ook geen tijd die ik met Harry had kunnen spenderen.
Het duurde een tijdje voordat eindelijk de juiste persoon eindelijk de lift uit liep, de parkeergarage in. Er was inmiddels niemand meer die hier gewoon rond liep, gelukkig.
Harry draaide zijn gezicht in mijn richting en fronste toen. Ik glimlachte en wenkte dat hij maar alvast naar de auto moest lopen. Toen hij eenmaal in de auto zat, keek ik ook behoedzaam om me heen en vervolgens beende ik naar de auto.
Ik liet me zakken in de passagiersstoel en keek toen wederom naar Harry met een glimlach. "Hey".
Hij glimlachte terug "hey".
"Ben je er klaar voor?" vroeg hij vervolgens. Ik knikte maar, eigenlijk helemaal niet zo zeker van mijn zaak zijnde. Harry klopte een keer bemoedigend op mijn bovenbeen en reed vervolgens de parkeergarage uit.
We reden naar het kantoor van deze therapeut. En gezien het dicht bij het campus was in verhouding, kwamen we vrij snel op onze bestemming aan. Harry parkeerde de auto netjes in een parkeervak en draaide zich toen naar me toe. Hij zag dat ik nerveus was.
De radioklok gaf aan dat we nog een half uur hadden. Het had geen zin om binnen in het gebouw al in de wachtkamer te gaan zitten. Dat was belachelijk vroeg.
"Je bent nerveus" merkte hij op terwijl hij met zijn handen over de mijne ging en ze vast nam.
Ik knikte onhandig en beet op mijn lip "nogal".
"Kom even naar de achterbank" zei hij vervolgens, waarna hij uit stapte. Ik keek hem fronsend na en deed toen maar wat me gevraagd werd.
En dus nam ik naast hem plaats en keek ik hem aan terwijl ik het portier weer sloot. Dit voelde vreemd.
Harry nam me in een omhelzing plotseling en drukte een kusje in mijn nek "het komt wel goed Lou".
Ik knikte maar gewoon zonder iets te zeggen. Harry liet me half los en keek toen naar me terwijl onze gezichten maar een paar centimeter van mekaar verwijderd bleven.
Ik keek even vluchtig naar zijn lippen en toen weer naar zijn ogen. Harry merkte het op en ging met zijn vinger zachtjes over mijn lippen.
"We moeten de tijd opvullen" merkte hij op. Ik knikte gehoorzaam.
"Heb je een idee hoe we dat gaan doen?" vroeg hij me nu zachtjes terwijl zijn lippen de mijne raakte.
Ik knikte tegen zijn lippen "doe niet alsof je dat zelf niet weet".
Vervolgens werd ik ruw wat dichter tegen de leuning van de achterbank gedrukt en vonden zijn lippen de mijne.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen