Gefrustreerd hees Cherry zich weer aan de bar. ‘Die twee zijn onverbeterlijk.’
      Kozik wierp een ongeruste blik op de gang naar de slaapkamers. Cherry kende de blondharige biker niet heel goed. Dat Dana en hij elkaar nog van vroeger kende, had ze wel meegekregen. Waarom hij echter zo onrustig was, begreep ze niet zo goed.
      Natuurlijk, zij maakte zich ook zorgen om Dana.
      En ook om Juice, moest ze toegeven.
      Niet om wat ze elkaar lichamelijk konden aandoen, want daar zouden ze wel weer van herstellen, maar omdat Cherry aanvoelde dat Dana zich niet minder voor Juice afsloot dan voor hen. Niet in de letterlijke zin van het woord, maar ze wist dat Dana niet met hem praatte over wat er was gebeurd, over wat er in haar omging en over wat er nog te gebeuren stond. Dana had nooit veel verteld over wat haar bezighield. In elk geval niet aan haar. Nooit had ze met een woord gerept over wat haar in dat huis waar ze vastgezeten had, was overkomen. Cherry had ook nooit aangedrongen, maar op dit moment was ze bang dat het Dana allemaal te veel werd.
      En dan? Wat zou er dan gebeuren?
      Zou ze teruggaan naar Maddox? Was dat waar Kozik bang voor was? Was dat de reden dat hij had aangedrongen om met haar te praten, in de hoop dat ze tegenover een vriendin meer losliet?
      Het was hoe dan ook mislukt.
      Misschien was ze ook wel niet de juiste persoon geweest om haar te benaderen. Ze voelde zich namelijk aan de kant geschoven en had meer van haar vriendschap met Dana verwacht. Ze was dan niet close met Opie geweest, maar ze was geschrokken van de brute manier waarop hij omgebracht was en ze besefte maar al te goed dat het ook Kip had kunnen zijn. Buiten Dana om had ze niet veel vriendinnen, niet meer sinds ze de staat had moeten ontvluchten nadat ze het huis van haar ex in brand had gestoken. Juist daarom was ze zo blij geweest toen ze Dana ontmoette en zij meteen een klik hadden. Ze had gehoopt dat ze steun aan elkaar zouden hebben op zware momenten als deze. Want was dat niet waar vrienden voor waren? Maar Dana keek helemaal niet naar haar om, ze was alleen maar bezig met Juice en ze realiseerde zich nu dat dat al veel langer zo was. Vaak genoeg zaten ze samen in het clubhuis te praten, totdat de jongens zich bij hen voegden, en dan duurde het nooit lang voordat Dana en Juice samen weggingen.
      En natuurlijk, zij had Kip. Maar dat was toch anders. Ze had behoefte aan het gezelschap van anderen. Ze wilde hem de ruimte geven die hij nodig had om zijn plaats tussen zijn broeders te vinden en zij vond vrouwelijk gezelschap soms gewoon fijn.
      Maar misschien had ze nooit zoveel voor Dana betekend. Misschien was ze gewoon leuk tijdverdrijf totdat er beter gezelschap kwam.
      Ze knipperde een traan weg en tuurde naar haar glas.
      Het was niet alleen de teleurstelling omdat ze zo aan de kant was geschoven die haar emotioneel maakte. Het was ook de angst voor wat er ging komen. De mannen brandden van haat, ze wilden niets liever doen dan wraak nemen. Ze zouden weer naar San Francisco gaan, een nieuwe poging ondernemen om Maddox te vermoorden en nu ze wist waartoe Maddox in staat was, was ze nog veel banger dan de vorige keer. Wat als ze Kip verloor?
      Hij was alles wat ze had. Hoe hard ze ook níét afhankelijk van hem wilde zijn – ze was het wel. Hij was de enige die iets om haar gaf en als hij wegviel, zou ze er alleen voor staan. Natuurlijk zou de club het als zijn plicht zien om haar te steunen, maar dat was alles.
      Een plicht.
      Dana zou als geen ander moeten weten wat ze doormaakte, maar ze keek totaal niet naar haar om. Het maakte haar verdrietig en teleurgesteld en woedend en ze wist niet waar ze met al die gevoelens naartoe moest. Ze kon haar vriend niet gewoon meesleuren naar een afgelegen hoekje en hem haar daar tegen een muur laten nemen totdat ze zich beter zou voelen. Seks was een goede afleiding, een goede troost, maar het was geen manier om het verlies van het dierbare te verwerken. Het ergerde haar dat zelfs Juice dat niet inzag, die zich nota bene dagenlang overal van onthouden had omdat hij bang was dat hij haar aan haar gestoorde ex liet denken. En nu stond hij wel toe dat het verlies van een vriend, nee zelfs het vermoord zien worden van een vriend, wel een herinnering werd die zich met hun seksleven vervlocht?
      ‘Het zou me niet eens verbazen als ze de wake overslaan,’ mompelde Cherry voor zich uit.
      Kozik legde een hand op haar schouder en kneep er even in. ‘Zo respectloos zijn ze niet.’
      Cherry snoof. ‘We zullen zien.’
      ‘En anders trek ik hen eigenhandig uit die kamer vandaan,’ antwoordde de man schouderophalend. ‘Als Happy niet in de bak had gezeten, had ie Juice er zo flink van langs gegeven dat die alleen nog maar kan jammeren als Dana hem er in de maand erna nog zou aanraken.’
      Cherry grinnikte zachtjes. ‘Denk niet dat dat de situatie er veel beter op had gemaakt.’
      Hij toonde haar een scheve grijns. ‘Waarschijnlijk niet, nee.’
      Al gauw stierf zijn grijns weer weg en hij nam een slok bier. Met een zucht sloeg Cherry haar ogen neer, wetend dat zijn vriend in de gevangenis zat en net als Tig niet eens afscheid kon nemen van Opie. Niet voor het eerst miste ze Tig, die de sfeer altijd iets lichter wist te maken met zijn ongepaste opmerkingen. Ze vroeg zich af of ze hem ooit nog zou zien, of hij ooit nog door het clubhuis zou schrijden zoals hij nog niet zo lang geleden tijdens zijn vijftigste verjaardag had gedaan.
      Het voelde als een eeuwigheid geleden, toen ze nog allemaal bij elkaar waren geweest en iedereen stilletjes dacht dat Dana ietwat overdreven had met de angst die ze voor haar ex koesterde.


Reacties (3)

  • Trager

    Dit is echt zielig voor Cherry. Ik weet ook wel hoe ze zich voelt :/

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Arme Cherry. Voor haar is het natuurlijk ook verschrikkelijk.

    3 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Aawh...

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen