Zijn hoofd voelde zwaar, alsof het vol drek zat. Zijn vingers bewogen over de toetsen van de Playstation-controller, maar het gamen ging meer op de automatische piloot dan dat hij echt wist waar hij mee bezig was en uiteindelijk liet hij het toestel gefrustreerd zakken.
      Hij voelde zich nog verrotter dan de voorgaande dagen, leek het wel. Misschien omdat hij kracht had ontleend aan Dana. En nu hij had gezien hoe ze zich wel tegenover Kozik openstelde en niet tegenover hem, leek het alsof hij de afgelopen dagen een soort verdovingsmiddel had gekregen dat nu een vergif bleek.
      Hij wist niet meer waar hij met haar stond.
      En misschien moest hij dat ook loslaten, ze hadden immers net een vriend verloren. Maar hij was bang voor een afstand tussen hen, hij herinnerde zich nog te goed de verwilderde blik in haar ogen, toen ze vlak na Opies dood weg had willen gaan.
      Zijn smeekbede was de reden geweest dat ze was gebleven.
      Maar als ze zich op mentaal vlak van hem afstootte, hoelang zou het dan duren voordat ze van gedachten veranderde?
      Toen ze een kwartier later binnenkwam en de deur achter zich sloot, besloot hij er toch over te beginnen. Hij voelde al aan dat ze wederom niet in de stemming was om te praten, ze droeg een donkergroen jurkje dat strak om haar lichaam sloot en glansde bij iedere beweging die ze maakte. Hoewel hij haar de laatste dagen meer naakt dan gekleed had gezien, werden zijn ogen toch naar haar lange benen getrokken en zijn ademhaling haperde in zijn keel.
      Man, wat was ze toch mooi.
      En die verwachtingsvolle blik, de manier waarop ze op haar lip beet…
      ‘Ik dacht… dat je misschien wel wat afleiding kon gebruiken.’ Haar wijsvingers gleden door de riemlussen vlak naast zijn broekzakken en ze trok hem naar zich toe. Hoe standvastig hij ook dacht te zijn, de opwinding liet hem groeien toen zijn ogen de waterdruppels volgden die vanuit haar nog vochtige haren naar beneden gleden, langs haar hals, haar decolleté in. Hij drukte zijn vingers tegen elkaar om te voorkomen dat hij haar aanraakte. Zodra hij dat deed, was hij verloren.
      Haar vingertoppen streken langs zijn wang, gleden langs zijn lip. Haar ogen leken iets groter dan normaal terwijl ze zijn gezicht bestudeerde. ‘Vind je… vind je het geen mooi jurkje?’
      De blik in haar ogen werd onzeker. Wat niet zo heel gek was, want normaal hadden zijn handen al lang over haar lijf gegleden. Hij glimlachte een beetje triest. ‘Zelfs met een vuilniszak om zal ik je mooi vinden, Dana.’ Hij haalde even diep adem, zoekend naar woorden. ‘Ik dacht – misschien moeten we eerst eens praten. Voordat we…’ De zin maakte hij niet af en hij haalde zijn schouders op.
      Ze keek hem peilend aan. Toen pakte ze zijn hand en trok hem op de rand van het bed. ‘Wat wil je kwijt?’
      Met zijn vrije hand streek hij over zijn hanenkam. ‘Waarom wil je er niet over praten? Over wat er die dag gebeurde?’
      Hij zag haar verstijven. Ze boog haar hoofd zodat hun oogcontact verbrak. ‘Wat zou dat helpen? Opie komt er niet door terug.’
      ‘Maar…’ Hij zuchtte en boog ook zijn hoofd. ‘Waarom laat je je wel troosten door Kozik? Wat doe ik verkeerd, Deen? Ik wil je helpen maar het lijkt alsof je dat niet wil…’ Hij kneep zijn lippen op elkaar toen zijn stem oversloeg. Hij haatte het dat hij zo emotioneel was.
      Dana stond op. Even dacht hij dat ze weg zou gaan, maar ze ging op zijn schoot zitten, met haar gezicht naar hem toe. Ze legde een hand tegen zijn wang. ‘Jij hebt me troost gegeven, Juice. Veel meer dan Kozik of wie dan ook. Het is heus niet zo dat ik bij hem mijn hart heb uitgestort. Ik vertelde hem net gewoon wat hij wilde horen zodat ik zo snel mogelijk van hem af was. Hij is eerder een pain in the ass dan dat hij me troost.’ Haar duim volgde de welving van zijn onderlip. ‘Jij helpt me, Juice. Jij geeft me precies wat ik nodig heb en je bent de enige die ik nodig heb. En ik weet dat de anderen dat niet begrijpen. Maar het is echt zo. En ik zal je vertellen wat er toen gebeurde, maar niet nu, oké? Vandaag was al zo’n emotionele dag. Ik wil gewoon… jou. Ik wil alleen jou.’ Ze streek een hand door haar haren en keek hem aan, een beetje nerveus, leek het wel. ‘Ik hou van je. Dat – dat weet je toch?’
      Hij haalde zijn schouders op terwijl zijn lippen een halve grijns vormden. ‘Ik had al zo’n vermoeden.’
      Haar glimlach liet zijn hart opspringen. Hij had het op zijn minst gehoopt, maar nu ze het tegen hem had uitgesproken, losten zijn laatste twijfels op. Ze drukte een vederlichte kus tegen zijn lippen en hij kuste haar innig terug.
      De woorden van Cherry gonsden opeens weer door zijn hoofd, dat het haar kon bezeren als ze te vaak seks hadden. Dana zou het niet aangeven, zo veel wist hij wel, en hij nam zich voor deze keer extra voorzichtig met haar te zijn.
      Hij rolde haar om zodat ze op haar rug lag. Haar ogen keken hem hoopvol aan, smachtend naar iets anders dan het verdriet dat al de hele dag op de loer lag.
      ‘Ik hou van je, Dana,’ zei hij. ‘Ik zal je altijd geven wat je nodig hebt.’
      Een flauw glimlachje brak door op haar gezicht. ‘Ik heb alleen jou nodig, Juice. Dus daar maak je je dan makkelijk vanaf.’
      Hij grinnikte zacht, boog zich iets terug en liet zijn handen over haar welgevormde benen glijden. Hij drukte een kus op haar linkerknie en volgde haar huid omhoog terwijl hij haar jurkje steeds hoger oprolde. Opwinding joeg zijn ademhaling voort toen hij steeds hoger kwam. Haar handen streken dwingend over zijn hoofd toen hij zachtjes zijn tanden in de rand van haar slip zette en opzij trok. Met zijn vingers hield hij de stof opzij terwijl zijn lippen en tong hun verkenningstocht voortzetten, strelend en zuigend, terwijl Dana’s nagels over zijn hoofd schraapten en ze hem zachtjes vloekend meer ruimte gaf.
      Hij glimlachte tegen de warme, zachte huid aan, hopend dat hij haar ook hiermee ervan kon overtuigen om nooit, maar dan ook nooit bij hem weg te gaan.


Jullie zijn stil de laatste tijd.:Y)
Ik hoop dat het verhaal nog steeds een beetje boeit want het is al best lang en het duurt nog wel even voordat het afgelopen is, vrees ik. :x Eigenlijk had ik Opies dood voor hoofdstuk 30 gepland dus ik loop behooorlijk buiten schemaxD

Reacties (5)

  • Trager

    Weet je wat pas erg zou zijn? Als Dana uiteindelijk doodgaat D:

    2 jaar geleden
  • Heronwhale

    Ik ben nog even Opies dood aan het verwerken....:|

    3 jaar geleden
    • EvaSalvatore

      Same here. Zitten samen in shock

      3 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik verwacht elk hoofdstuk dat Maddox aan komt zetten en iets verschrikkelijks doet en... ugh! Hij is zo wreed! Hij heeft vast al helemaal een plan en hij gaat haar zoveel pijn doen wanneer hij haar weer terugkrijgt!

    3 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Juice is niet zo standvastig Haha

    3 jaar geleden
  • VampireMouse

    Ik lees nogsteeds Met liefde hoor! Was alleen ff druk dus dan gaat reageren soms niet. Aangezien ik het verhaal dan in 3 delen lees en snel door moet haha.
    Kijk welke ochtend uit naar een hoofdstuk 😘❤️

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen