Ik keek op van de autodeur die weer geopend werd. Louis glimlachte even timide naar me en nam plaats aan de passagierskant. Ik kwam weer fatsoenlijk overeind en legde mijn telefoon weg, waarna ik even naar hem keek.
"hoe was het?"
"Wel oké" was alles wat hij uit sprak. Hij zag er vermoeid uit. Het was ook overduidelijk dat hij er even niet over wou spreken. En dat was oké, ik wou niet constant in zijn nek staan hijgen. En dus besloot ik het maar gewoon zo te laten en naar huis te rijden. Ik wou hem nergens mee irriteren dus zelfs de radio liet ik maar gewoon uit staan. Zodra we thuis zouden zijn kon ik verder gaan met mijn presentaties voorbereiden en dan kon Louis doen wat hij niet laten kon.
We reden dus maar in stilte naar het appartement en liepen daar in stilte naar de lift. Louis stond gewoon naast me en hield mijn hand vast, maar zei helemaal niets. Terwijl Louis naar buiten staarde, staarde ik naar Louis. Hij zag er niet per se sip uit, gewoon moe. De prachtige helderblauwe ogen werden omlijnd met grijze kringen en de wallen waren duidelijk zichtbaar. Ook was zijn gezicht vrij smal, waardoor zijn jukbeenderen nog beter te zien waren dan ze normaal gesproken al waren. Zijn ademhaling was echter heel rustig. Bijna alsof hij sliep. Staande. Met de ogen open. Moest nog eens kunnen.
Ik kneep zachtjes in zijn hand, wat hem langzaam om liet kijken. Ik glimlachte naar hem. Louis glimlachte terug en draaide zich toen volledig naar me toe, terwijl hij mijn hand vast bleef houden. Hij ging met zijn andere hand over mijn wang en drukte zachtjes een kusje op mijn lippen voor een paar seconden.
Ik keek hem even aan toen hij me los liet en zijn hoofd een paar centimeter terug trok. Louis keek mij ook aan.
"Gaat het?" vroeg ik zachtjes.
Louis knikte "gewoon moe, dat is alles".
Ik knikte ook en streek even door zijn haar met mijn vrije hand "snap ik wel. Je hebt een vermoeiende, drukke dag gehad".
Louis knikte en liet zich zakken op mijn schouder, waarna hij zijn gezicht in mijn nek groef en zachtjes een kusje drukte. Ik sloeg mijn arm om hem heen en ging met mijn andere hand nog steeds teder door zijn haar. Louis maakte een zacht kreunend geluid en bleef zo liggen. De deuren van de lift gingen nu open. Langzaam, en overduidelijk met tegenzin, kwam hij overeind. Hij sjokte langzaam voor me uit naar de deur van het appartement en wachtte totdat ik de deur geopend had met mijn sleutelbos. Toen Louis eenmaal binnen stond draaide hij zich weer om naar me, terwijl ik mijn schoenen uit deed en mijn spullen weg zette.
"Wat ga je doen?" vroeg Louis me nu.
Ik kon wel gokken wat hij nu van me verwachtte. Maar ik had werk te doen.
"Ik moet mijn presentaties voor deze week voorbereiden" antwoordde ik dus.
"uittypen?" vroeg hij me vervolgens.
Ik knikte.
Louis wenkte naar de bank. Ik nam mijn laptop en boeken mee naar de bank en liet me zakken. Louis nam naast me plaats en legde zijn voeten ook op de bank.
Ik balanceerde mijn laptop op mijn rechter bovenbeen en had mijn boeken rechts van me liggen. Louis legde zijn hoofd op mijn linker bovenbeen en keek me even aan. Ik glimlachte terwijl ik nog een keer met mijn hand door zijn haar streek, alsof ik mijn kat aaide. Louis glimlachte tevreden en sloot zijn ogen nu. Ik strekte mijn arm over zijn bovenlichaam en streelde met mijn hand zachtjes ten hoogte van zijn borst aan de zijkant terwijl ik de tekst doorlas die al uitgetypt was. Louis genoot zichtbaar van de aanraking. Ik deed mijn uiterste best om me te concentreren op mijn stuk tekst. Toen ik eenmaal klaar was, merkte ik op dat Louis echt wel sliep. Ik stopte echter niet met aaien. Niet totdat ik zelf mijn hand nodig zou hebben.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen