Foto bij 075  Flashes of History

Emma Lewis pov.

Ik genoot van het gevoel van Severus' armen rond mijn lichaam heen en drukte mezelf steviger tegen zijn borst. Hij rook lekker, zijn geur was rust gevend. Severus liet zijn hand ritmisch en kalmerend over mijn rug glijden, waarna hij terug omhoogging en zijn vingers langs mijn nek liet gaan. Ik kreeg er kippenvel van en ademde luid uit tegen zijn borstkas, rillend.
'Kom, ga zitten,' zei hij toen zacht, maar ik wilde het niet. Ik voelde me zo veilig en warm in zijn armen, ik zou hier de hele avond kunnen blijven staan.
Die howler van Jack had een full blown paniek aanval gestart en ik heb de hele middag in mijn kamer opgesloten gezeten. Mijn ogen brandde als een gek en ik had pijn in mijn hoofd, het gevoel als of het te vol zat. Mijn neus was rood en ik wist zeker dat ik op het moment er niet uit zag.
'Ik wil je nog niet loslaten,' zei ik en ik voelde mijn lippen tegen de stevige, ruige stof van zijn gewaad aan borstelen. Hij zuchtte zacht en bracht zijn hand op naar mijn hoofd, waar hij zacht over mijn haar heen streek.
'Als je gaat zitten zet ik wat thee voor je en kan je daarna alsnog bij me zitten,' stelde hij voor en ik moest toegeven dat dat wel fijn klonk. Voordat hij zijn armen van me weg haalde, voelde ik een lichte druk boven op mijn hoofd. Hij had een kus op mijn hoofd gegeven en vlinders schoten er door mijn buik. Hij had nog nooit echt zoiets gedaan en het gebaar was zeker welkom. Met een kleine glimlach stapte ik van hem af en liep naar de bank toe. Ik ging zitten, terwijl Severus een deken van mijn bed af pakte, naar me toe liep en het voorzichtig over mijn schoot heen legde. Zonder nog wat te zeggen liep hij naar mijn kleine keukentje toe en ik hoorde dat hij de kastjes door ging op zoek naar de thee.
'Het meest linker kastje bovenin,' zei ik. Niet veel later kwam hij terug met een dampende beker thee en zette het op tafel voor me neer.
'Wil je me vertellen wat Jack zei in die howler?' vroeg hij en ik keek op naar hem, terwijl hij naast me kwam zitten en ik meteen tegen hem aan leunde.
'Het gebruikelijke,' mompelde ik, terwijl ik mijn ogen sloot en de moeheid me over liet nemen.[/grey]

Emma Lewis pov.

Ik schrok wakker door een felle flits, waardoor ik omhoogschoot en om me heen keek, opzoek naar het gevaar.
'Het is oké, ik stak de haard aan,' zei Severus en vragend keek ik naast me. Ik was in slaap gevallen tegen Severus aan... Mijn hart ging te keer en ik was even de brandende vermoeidheid in mijn ogen vergeten. Het duurde niet lang voordat dat weer terugkwam echter.
Zuchtend liet ik mezelf weer in de bank zakken en genoot van de arm die achter me geslagen was.
'Hoe lang heb ik geslapen?' vroeg ik zacht, mijn stem wat ruw van het slapen. Een gaap ontsnapte uit mijn mond en grimassend veegde ik in mijn ogen.
'Bijna twee uur,' antwoordde hij en met wijde ogen draaide ik me naar hem om.
'Het spijt me zo erg, het was niet de bedoeling dat ik tegen je aan in slaap viel, maar blijkbaar was ik toch moeier dan ik dacht,' zei ik en hij haalde zijn schouders op.
'Ik vond het niet erg,' zei hij en zijn vinger gleed in ritmische rondjes over mijn schouder heen. Ik voelde mijn spieren wat ontspannen en zuchtte zacht, terwijl ik mijn ogen over zijn gezicht liet glijden. Zijn huid was wat blanker en witter dan normaal en de huid onder zijn ogen was ook donkerder. De lijnen rond zijn mond leken dieper en meer uitstaand te zijn en de frons die altijd maar op zijn voorhoofd lag leek er vast gelijmd te zijn. Ondanks dat, voelde hij redelijk ontspannen aan. Hij keek de haard in, waardoor er een rode gloed op hem viel. Ook lag zijn arm losjes over de rand van de bank heen en ademde hij kalm in en uit.
'Kan je alles zien?' vroeg hij toen plots en draaide zijn hoofd naar me toe. Hij grijnsde naar me, maar ik bleef hem bekijken. Voorzichtig tilde ik mijn hand op en bracht het naar zijn gezicht toe. Zijn grijns zakte meteen van zijn gezicht aan en in plaats daarvan keek hij me op zijn hoede aan.
Voorzichtig legde ik mijn vingertoppen op zijn wang neer, naast de diepe lijn van zijn mond en streek er overheen. Hij bevroor toen ik hem aanraakte, maar deed geen aanstoot om me te stoppen. Zijn ogen gleden vragend en verward over mijn gezicht heen, maar ik bleef stil door gaan. Zacht legde ik mijn hand plat op zijn wang neer, waarna ik het langzaam naar zijn nek liet glijden waar het bleef liggen.
'Je ziet er gestrest uit,' zei ik zacht.
'Ik ben altijd gestrest,' zei hij en ik glimlachte zacht naar hem.
'Je ziet er erger uit dan normaal. Ik dacht...' begon ik zacht en beet zacht op mijn onderlip. 'Ik dacht dat het misschien met Karkaroff te maken had? Hij doet zo vreemd tegen je en geeft je constant van die nare blikken, hij-' begon ik, maar hij onderbrak me ruw.
'Het is niks,' bromde hij en zijn ogen werden een stuk harder als hiervoor.
'Weet je dat zeker?' probeerde ik nogmaals, maar het werkte niet.
'Emma, laat het gaan. Er is niks,' zei hij stenig.
'Maar Severus, hij is een death eater. Ik maak me zorgen, je weet nooit tot wat ze in staat zijn-' nog voordat ik wat anders had kunnen zeggen had hij me onderbroken en schrok ik van de harde blik in zijn ogen, terwijl hij op me neer keek.
'Hij was een death eater,' zei hij kil. Ik lachte zacht en schudde mijn hoofd.
'Dus? Wie weet wat hij wel niet allemaal gedaan heeft, ze moorden en-'
'Ik wil er niks meer over horen,' spatte hij en ik liet voorzichtig mijn hand uit zijn nek glijden waarna ik zacht knikte en naar hem probeerde te glimlachen, maar zijn harde woorden voelde ik nog wat na prikken in mijn borst en achter mijn ogen.
'Oké, het spijt me,' zei ik zacht en keek naar het vuur in de haard. Severus zuchtte diep en keek ook van me weg, de vlammen in waarna hij ook zijn arm bij me weg haalde. Ik voelde me meteen een stuk kouder en leger nu hij niet meer zijn arm om me heen had en voor ik het wist voelde ik de brok achter in mijn keel groeien.
Ik leek het altijd te verpesten met hem.
'Ik denk dat het beter is als ik terug keer naar mijn kamer. Het is al laat,' zei hij, waarna hij meteen opgestaan was zonder me een kans te geven om er wat van te zeggen of hem nog een kus te geven. Waarom deed hij zo? Het ene moment hield hij me vast, het andere moment sloeg hij om en deed kil tegen me.
Zonder nog wat te zeggen was hij de deur uit gelopen en had de deur achter zich gesloten, waarna ik weer alleen in de kou in mijn kamer zat, terwijl de tranen stil over mijn wangen heen liepen.

Reacties (4)

  • Muizlet

    Ouchhh, wrong topic....

    7 maanden geleden
  • Summer1

    Wat een heerlijk verhaal en fijne schrijfstijl heb je! Heb alle hoofdstukken bijgelezen vanaf 1(A)Snel verder please!

    8 maanden geleden
  • NicoleStyles

    sevvie moet niet zo onverschillig gaan doen, kies ff tussen lief of niet lief hahaha
    Nu ben ik ook in de war XD

    8 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    O nee.. arme Emma

    8 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen