Het huis was te leeg. Het bed te koud. Hoe Sirius ook probeerde, de slaap kreeg hij niet te pakken. Ademen was moeilijk en de slaapkamer leek hem te verstikken.
      Uiteindelijk gooide hij het dekbed van zich af en stond op. Zijn voeten brachten hem automatisch naar Remus' kamer. Hij was leeg. Wat had hij ook anders verwacht? Dat Remus plots weer verschenen was? Dat hij niet zou staren naar het perfect opgemaakte bed dat niet zou misstaan in een hotel? Dat het niet zou aanvoelen alsof iemand hem een stoot in de maag gegeven had?
      Waarom moet je Remus mee de afgrond in sleuren in je ondergang? De woorden van James schoten plots weer door zijn hoofd. Hij had ze de hele avond succesvol weg weten te drukken, verborgen onder alle woede. Hij had alles opgegeven voor James, en dit was hoe hij werd bedankt! Hij had zichzelf weggecijferd en alles verloren, allemaal om Lily en Harry veilig te houden!
      Waarom moet je Remus mee de afgrond in sleuren in je ondergang?
      Waarom moet Remus mee de afgrond in in je ondergang?
      Remus. Afgrond. Ondergang.

      "Stop!" Hij greep zijn hoofd vast en viel op zijn knieën. "Stop, stop, stop!" Zijn handen grepen zich vast aan zijn haren. Hij kon de blik van James voor hem zien. Hoewel hij niet gezien had hoe James naar Remus gekeken had, kon hij het zich wel voorstellen. Bril net weer terug op de neus geduwd, haren door de war. En die grijns op zijn gezicht die hij altijd bewaard had voor de pranks op school. Die stille arrogantie in de ogen die uitstraalden dat hij altijd wel geweten had dat het zou lukken, zelfs al was hij ervoor heel zenuwachtig over de uitvoering geweest. Gewoon weer een andere missie die gelukt was. Niemand die hem zou kunnen stoppen.
      Remus.
      Zijn nagels schraapten over zijn hoofd. James met zijn morelen. Wat een grap. 'Sirius, doe het niet.' 'Sirius, je krijgt spijt.' 'Sirius, dit zijn ook mensen!' Hij lachte. Het echode tegen de kale muren. "Zijn beesten ook mensen, Jamesie?"
      Hij lachte nogmaals maniakaal en liet zijn haren los om zijn armen te spreiden. "Nou?"
      Hij wist nog hoe het gevoeld had toen hij eindelijk de wraak had kunnen nemen waar hij al zolang naar had gesmacht. Toen hij eindelijk zijn ouders voor hem had zien kruipen. Zien smeken. Het was alles geweest wat hij niet had mogen doen. Een Black toonde geen zwakte, zelfs niet als de riem van Vader striemen op de rug achterliet. Zelfs niet als de sigaret van Moeder brandplekken op de armen maakte of plenzen ijskoud water hem duizelig maakten.
      En ook toen had James hem tegen willen houden. Hij had het niet begrepen. Niet zoals Sirius' ouders het begrepen hadden. Niet zoals Sirius het zelf begrepen had. Er was geen goed en kwaad, geen grens tussen te ver gaan en wat nog kon. Er was slechts macht en machteloosheid. Het was een kwestie van sterk zijn of je bij je lot neerleggen als je dat niet kon zijn en de ander niet kon stoppen. Zijn ouders wisten dat. Ze hadden het hem zelf geleerd. Hij wist dat. Die keer had hij de macht gehad.
      Maar James wist het niet. James, die altijd de zwakkeren moest verdedigen. Heilige James die nooit iets verkeerd deed.
      Afgrond.
      "Mijn nobele redder! Wat moet ik toch zonder je?" Hij lachte en lachte tot hij geen adem meer in zijn longen had en de tranen over zijn wangen liepen. Het luchtte niet op. In tegendeel. Het voelde eerder alsof een hand zich stevig om zijn keel had geklemd en langzaam al het leven uit zijn lichaam aan het persen was.
      Toen stond hij langzaam op. Hoe kon James dit doen? Hoe kon Remus dit doen? Hoe kon hij zomaar weglopen alsof het niks was? Sirius had hem alles gegeven wat hij had. Hij was degene die Remus een leven gegeven had. Hij had Remus gemaakt tot wie hij was en niemand anders. Het was Remus' plicht geweest om bij Sirius te blijven. Bij zijn schepper.
      Bij zijn god.
      Op het nachtkastje stond het kleine porseleinen lampje dat Remus altijd aan had staan als hij ging slapen. Hij had nooit verteld waarom, maar Sirius had de onmacht en angst gezien als hij zijn ogen sloot. Het donker verborg monsters, net zoals zijn dromen dat deden. Monsters die niet op afstand bleven door het licht, wist Sirius. Hij had zelf al genoeg manieren geprobeerd en niks werkte. Toch weigerde Remus te slapen zonder lichtje.
      Sirius smeet de lamp door de kamer. Met een harde knal spatte hij uiteen in vele kleine stukken. Dat was zijn wraak. Remus zou voortaan in het donker moeten slapen, gevangen in zijn eigen spoken. Als hij Sirius niet koos als middel om de dromen weg te houden, dan zou niks de dromen meer weghouden. Dan zou hij overgeleverd zijn aan donkere monsters.
      Het bracht hem niet de voldoening die hij had verwacht. Het had goed moeten voelen om zich in te beelden hoe zwaar Remus het zou krijgen. Hoe Remus gebroken zou worden. Dat deed het niet. In plaats daarvan zag hij voor zich hoe Remus zich zou opkrullen in het bed en hoe kwetsbaar hij eruit zou zien. Hoe zijn gezicht van angst verwrongen zou zijn. Hoe de kinderlijke onschuld in de gouden ogen zou verdwijnen en zou plaatsmaken voor woede. Was het niet al verdwenen? Was dat niet precies wat Sirius had willen bereiken? Dat de wolf in een beest zou veranderen?
      Hij snapte het niet. Waarom voelde het niet goed? Langzaam liep hij naar de plek waar de scherven lagen en hij hurkte neer. Hij pakte een van de grotere scherven op. Met zijn duim streek hij over de rand. Het liet een bloedende streep op zijn vinger achter.
      Gebroken. Dat was wat Remus had moeten worden. Hij had Remus net zo willen gooien en zien vallen. Net zo onrepareerbaar willen maken als hij nu met de vaas had gedaan. Net zo kapot als de vaas. Net zo kapot als Sirius.
      Ondergang.

Reacties (2)

  • Sunnyrainbow

    Wow Sirius is helemaal crazy aan het worden! Ik hoop dat Remus nooit terug hoeft naar Sirius..

    1 jaar geleden
    • Necessity

      Bedankt voor je reactie! c:

      1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Wow Sirius is helemaal crazy aan het worden! Ik hoop dat Remus nooit terug hoeft naar Sirius..

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here